บทที่ 472

ฉือเจียวชะงักไปเล็กน้อย “เธอหมายความว่ายังไง?”

ฉือหว่านยิ้มบางๆ “เธอไม่สามารถทำให้ประธานฮั่วพอใจได้เลย ประธานฮั่วช่วงนี้อารมณ์ร้อนแรงมาก แค่ฉันแตะนิดเดียว เขาก็ตื่นเต้นจนหยุดไม่ได้แล้วล่ะ”

อะไรนะ?

ฉือเจียวถึงกับหายใจสะดุด

ฉือหว่านละสายตา เดินไปเปิดประตูห้องของตัวเอง แล้วก้าวเข้าไปด้านใน

เพียะ

เสียงประตูห้องปิดลงตรงหน้าฉือเจียว ราวกับปิดลมใส่หน้าเธอเต็มๆ

ฉือเจียวหันไปมองฮั่วซือหาน “ซือหาน คุณกับฉือหว่านเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

ฮั่วซือหานไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ เขาเปิดประตูห้องของตัวเอง “เข้ามาเถอะ”

ฉือเจียวเดินเข้ามาในห้องของฮั่วซือหาน ตามตรงแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาเยือนดิเอ็มเพอเรอร์สตาร์เรสซิเดนซ์ ความหรูหราที่สัมผัสได้ทำเอาเธอตะลึงอีกครั้ง

ขณะนั้นเอง เสียงทุ้มต่ำของฮั่วซือหานก็ดังขึ้น “ฉือเจียว เธอบอกว่าจะมาที่ห้อง ฉันก็พามาแล้ว ตอนนี้ให้ฉันดูหยกนั่นได้รึยัง?”

ฮั่วซือหานโฟกัสที่หยกเพียงอย่างเดียว

ฉือเจียวเตรียมตัวไว้ล่วงหน้าแล้ว เธอยิ้มยั่วยวน “ซือหาน อย่าเพิ่งรีบร้อนสิ ขอฉันอาบน้ำก่อน เดี๋ยวพออาบเสร็จ ฉันจะให้คุณดูหยกเอง”

พูดจบ ฉือเจียวก็เดินเข้าห้องไป

ฮั่วซือหานยืนอยู่ในห้องนั่งเล่น ความอดทนของเขาหมดไปนานแล้ว แต่ตอนนี้ยังไม่ควรให้เธอตกใจตื่น เขาต้องมองให้ชัดว่า ใครกันแน่ที่กล้าเล่นตุกติกใต้จมูกเขา

“อ๊า!”

เสียงร้องตกใจดังออกมาจากในห้อง

ฮั่วซือหานรีบสาวเท้าไปที่ประตู วางมือบนลูกบิดแล้วผลักเข้าไป “ฉือเจียว เป็นอะไรไป?”