บทที่ 498

ฮั่วซือหานเงยหน้าขึ้นมองคุณนายใหญ่ฮั่ว “ย่า ผม…”

เย่ฮวนเอ่อร์มองฮั่วซือหาน สีหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวัง “พี่ซือหาน มีคนพูดอะไรบางอย่างกับพี่ใช่ไหม? หล่อนใช่ไหม?”

เธอยื่นมือชี้ไปที่ฉือเจียวทันที

ฉือเจียวหน้าเสียทันที “ฉัน…”

เย่ฮวนเอ่อร์พูดเสียงเฉียบ “ฉันเข้าใจแล้ว ต้องเป็นฉือเจียวแน่ๆ ที่พูดอะไรบางอย่าง ทำให้พี่ซือหานเข้าใจผิด คิดว่าเด็กในท้องหวานหว่านไม่ใช่ของตัวเอง ใช่ไหม?”

คุณนายใหญ่ฮั่วกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เย่ฮวนเอ่อร์ก็จับแขนเธอไว้แน่น “คุณนายใหญ่ ไปกันเถอะค่ะ”

คุณนายใหญ่ฮั่วลังเล “แต่…”

“ฟังหนูเถอะค่ะ เราไปกันก่อน!” เย่ฮวนเอ่อร์ไม่รอฟังคำตอบ รีบดึงคุณนายใหญ่ฮั่วออกจากห้อง

ก่อนออกจากห้อง เย่ฮวนเอ่อร์หันหลังกลับมามองฮั่วซือหานด้วยสีหน้าเย็นชา “พี่ซือหาน มีคนลักพาตัวหวานหว่าน พาเธอขึ้นเตียงผ่าตัด แล้วพยายามเอาเด็กในท้องเธอออก!”

ร่างสูงของฮั่วซือหานแข็งทื่อทันที “เธอว่าอะไรนะ?”

เย่ฮวนเอ่อร์หัวเราะเย็น “เราก็ยังไม่รู้ว่าใครที่อยากทำให้หวานหว่านแท้ง แต่…”

เย่ฮวนเอ่อร์หันไปมองฉือเจียวกับหลี่หลันด้วยสายตาเย็นเฉียบ “พวกเราจับตัวคนร้ายไว้ได้หมดแล้ว อีกไม่นาน เราจะรู้เองว่าใครคือคนที่ต้องการเอาเด็กในท้องหวานหว่านออก!”

พูดจบ เย่ฮวนเอ่อร์ก็พาคุณนายใหญ่ฮั่วออกจากห้องไปทันที

ฮั่วซือหานหันไปมองเลขาจ้าว “ที่พวกเธอพูดเป็นความจริง?”

เลขาจ้าวพยักหน้า “จริงครับ ประธาน คืนนี้คุณฉือหว่านเจอเรื่องเลวร้ายมาก ถูกลักพาตัวขึ้นเตียงผ่าตัด มีคนบังคับเอาเด็กในท้องออก คุณนายใหญ่ฮั่วกับท่านหลินต้องออกโรงกันเอง ถ้าช้ากว่านี้แม้แต่วินาทีเดียว ทั้งเธอกับลูกก็คงไม่รอด”