บทที่ 532

การถูกขังอยู่ในห้องมืดและตัดขาดจากโลกภายนอก ความมืดมนและไม่แน่นอนแบบนั้นต่างหากที่น่ากลัวที่สุด

ฮั่วซือหานเป็นคนที่ทรมานคนเป็น

เย่ฮวนเอ่อร์ยกมุมปากขึ้น "นี่คือกรรมที่ฉือเจียวสมควรได้รับ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเธอแอบอ้างใช้ชื่อของหวานหว่าน เสวยสุขหรูหรามานาน สามวันนี้ก็แค่ให้เธอคืนทั้งหมดเท่านั้นเอง"

สายตาของฉือหว่านเย็นชา ขณะนี้เธอคิดเพียงจะแก้แค้นให้พ่อของเธอ

ขณะนั้นเอง ฉือหว่านหันหน้าไปมองนอกหน้าต่าง ก็พบว่าหลายถนนถูกปิดกั้น เธอเอ่ยอย่างสงสัย "ทำไมที่นี่ถึงปิดถนนล่ะ?"

เย่ฮวนเอ่อร์ก็ประหลาดใจ "ที่นี่เป็นถนนสายหลักของไห่เฉิง ฉันไม่เคยเห็นปิดถนนที่นี่มาก่อน เกิดอะไรขึ้นเหรอ?"

ฮั่วซือหานเหลือบตามองไปด้านนอก ขมวดคิ้วคมเข้าหากัน "ฉันก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น"

เย่ฮวนเอ่อร์ตกใจ "ประธานฮั่ว คุณคือเศรษฐีอันดับหนึ่งของไห่เฉิงนะ ที่ไห่เฉิงปิดถนนคุณยังไม่รู้เรื่องอีกเหรอ? แบบนี้มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยนะ"

ฮั่วซือหานก็รู้สึกว่ามันแปลก เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา "ฉันจะโทรถามดู"

ฮั่วซือหานโทรหาเลขาจ้าว

เสียงของเลขาจ้าวดังขึ้นอย่างสุภาพ "สวัสดีครับ ประธาน"

"ทำไมวันนี้มีถนนหลายเส้นในไห่เฉิงถูกปิดล่ะ?" ฮั่วซือหานถาม

"ประธาน ผมก็สังเกตเห็นความผิดปกติเหล่านี้เหมือนกัน ไม่ใช่แค่ถนนที่ถูกปิด ผมได้ยินมาว่าสนามบินก็ถูกปิดเช่นกัน"

ฮั่วซือหานเม้มริมฝีปากบาง "ทำไม?"

"ประธาน ได้ข่าวว่าวันนี้มีบุคคลใหญ่จากเมืองตี้ตูจะเดินทางมาที่ไห่เฉิงครับ"

บุคคลใหญ่จากเมืองตี้ตู?

ใบหน้าหล่อเหลาทรงอำนาจของฮั่วซือหานไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมา "พวกตระกูลฉืออยู่ที่ไหนตอนนี้?"

"ประธาน พวกตระกูลฉือไปถึงที่สุสานแล้ว กำลังรอพวกคุณอยู่ครับ"

ตระกูลฉือไปถึงแล้ว ครั้งนี้พวกเขาขยันผิดปกติ แปลกมาก

"รู้แล้ว"