บทที่ 54

ฮั่วซือหานเดินออกไป ฉือเจียวรีบวิ่งตาม “ซือหาน! รอฉันด้วย!”

...

หลังจากจบเกม ฉือหว่าน ลู่หนานเฉิง และซูเสี่ยวฝูเตรียมตัวออกจากบาร์

ลู่หนานเฉิงมองฉือหว่านแล้วยิ้ม “หวานหว่าน ขอบคุณเธอนะ”

ฉือหว่านส่ายหน้า เมื่อกี้ลู่หนานเฉิงไม่ได้จูบเธอจริงๆ เขาเพียงใช้มือจับใบหน้าของเธอ และที่จูบไป ก็เป็นแค่ปลายนิ้วของตัวเอง

แต่จากมุมมองของคนอื่น พวกเขาดูเหมือนจะจูบกันจริงๆ

ฉือหว่านยิ้มบาง “คุณชายลู่ ฉันถือว่าได้ชดใช้บุญคุณเรื่องยาแล้วนะ”

ทันทีที่เธอพูดจบ เสียงของฉือถังก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “คุณชายลู่ กรุณารอสักครู่”

ฉือหว่านหันไป ฉือถังปรากฏตัวขึ้นแล้ว

ลู่หนานเฉิงมองฉือถัง “คุณหนูฉือ มีอะไรจะพูดกับผมเหรอ?”

ฉือถังเดินตรงมาหาลู่หนานเฉิง “คุณชายลู่ อย่าถูกฉือหว่านหลอกนะคะ ฉันมาที่นี่เพื่อเปิดโปงตัวตนที่แท้จริงของเธอ!”

ใบหน้าของฉือหว่านยังคงเยือกเย็น เธอรู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายต้องทนไม่ไหวแน่ๆ

ลู่หนานเฉิง “คุณหนูฉือ คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?”

“คุณชายลู่ คุณรู้ไหมว่า ‘คุณนายฮั่ว’ คือใคร? คุณนายฮั่วก็คือฉือหว่านนั่นแหละ!”

ลู่หนานเฉิงชะงัก เขาหันไปมองฉือหว่าน

“คุณชายลู่ เมื่อสามปีก่อน ประธานฮั่วกลายเป็นเจ้าชายนิทราหลังจากประสบอุบัติเหตุรถชน แล้วฉือหว่านที่มาจากชนบทก็ฉวยโอกาสแต่งงานแทน! เธอก็คือเป็ดขี้เหร่ที่ประธานฮั่วไม่เคยแตะต้องเลยสักครั้ง! คุณชายลู่ ผู้หญิงที่เพื่อนคุณไม่ต้องการ คุณคิดจะรับช่วงต่อจริงๆ เหรอ?”

ขณะนั้น มีคนเดินเข้ามา ฮั่วซือหานกับฉือเจียวก็มาถึง

ฉือหว่านหันไปมองฮั่วซือหาน และทันทีที่สายตาเธอสะดุดเข้ากับผ้าพันแผลสีขาวที่พันอยู่รอบมือขวาของเขา มือของเขาเป็นอะไรไป? บาดเจ็บงั้นเหรอ?

แต่ตอนที่อยู่ในห้องน้ำชาย มือของเขายังปกติดีอยู่เลย

ใบหน้าหล่อเหลาของฮั่วซือหานซ่อนอยู่ในแสงสลัว ทำให้มองเห็นได้ไม่ชัด เขายกเปลือกตาขึ้นมองฉือหว่าน แฝงไว้ด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน