บทที่ 540

"ได้ยินว่าลุงลี่ของลูกตามหาลูกสาวที่พลัดพรากมานานจนเจอ ซือหาน ลูกกับตระกูลลี่มีพันธะหมั้นหมาย ลูกสาวของลุงลี่ก็คือคู่หมั้นของลูก ลูกได้เจอคู่หมั้นแล้วหรือยัง?"

ฮั่วซือหานยืนตัวตรงสง่างามอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ แสงสลัวสะท้อนเงาให้เขาดูราวกับถูกเคลือบไว้ด้วยแสงเงา "แม่ หมั้นหมายนั่นเป็นสิ่งที่พวกผู้ใหญ่ตกลงกันไว้ ผมจะไม่ยอมรับคู่หมั้นคนนี้เด็ดขาด"

"ซือหาน ลูกหมายความว่าไง?"

"แม่ ผมจะไม่แต่งงานกับลูกสาวของลุงลี่ครับ"

"อะไรนะ?" น้ำเสียงของคุณนายฮั่วสูงขึ้นทันที "ซือหาน ลูกจะถอนหมั้นงั้นเหรอ?"

ฮั่วซือหานไม่พูดอะไร

คุณนายฮั่วพูดต่อ "ซือหาน ตระกูลเรากับตระกูลลี่เป็นเพื่อนกันมาหลายรุ่น ความสัมพันธ์ของสองตระกูลต้องสืบทอดด้วยการแต่งงาน นี่คือวิธีที่มั่นคงที่สุดของตระกูลใหญ่ ลูกเป็นทายาทของตระกูลฮั่ว เรื่องแค่นี้ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?"

ใบหน้าหล่อเหลาเฉียบคมของฮั่วซือหานยังคงนิ่งเงียบไม่พูดอะไร

"ซือหาน หรือว่าลูกไปเจอผู้หญิงที่ไหนเข้าแล้ว? ลูกต้องเข้าใจนะ ผู้หญิงพวกนั้นจะมีบ้างก็ไม่เป็นไร แต่ก็แค่ของเล่นเท่านั้น เข้าใจไหม? ตอนก่อนหน้านี้ลุงลี่หาลูกสาวไม่เจอ แม่เลยไม่พูดอะไร แต่ตอนนี้ลุงลี่เจอลูกสาวแล้ว ลูกต้องเคลียร์ผู้หญิงข้างตัวให้หมด แล้วเปิดทางให้คุณหนูตระกูลลี่!"

คุณนายฮั่วไม่ปล่อยให้เขาพูดเลย "ซือหาน ผู้หญิงที่รอบตัวลูก แม่จะทำเป็นมองไม่เห็นก็ได้ แต่ห้ามให้มันเกินเลย ไม่อย่างนั้น แม่จะลงมือเอง!"

พูดจบ คุณนายฮั่วก็ตัดสายไปทันที

เลขาจ้าวเดินเข้ามาเบาๆ "ท่านประธาน คุณก็รู้ว่าคุณนายเป็นคนยังไง ถ้าท่านรู้ว่าคุณฉือหว่านมีตัวตนอยู่ เรื่องนี้จะยิ่งยุ่งยากครับ"

แววตาของฮั่วซือหานลึกเย็นราวสระน้ำเยือกแข็ง ไม่มีใครล่วงรู้ได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

"ฉันรู้แล้ว นายออกไปก่อนเถอะ"

"ครับ ท่านประธาน"

เลขาจ้าวถอยออกไป

...