บทที่ 539

ฮั่วซือหานบอกเธอว่า เขากลัว

ก่อนจะได้พบกับฉือหว่าน คำว่า “กลัว” ไม่เคยมีอยู่ในพจนานุกรมชีวิตของฮั่วซือหานเลยแม้แต่น้อย แต่ตั้งแต่ได้พบเธอ คำคำนั้นก็เกิดขึ้น

ตอนที่เห็นฉือหว่านเป็นลมล้มลงตรงหน้าหลุมศพของพ่อ ฮั่วซือหานรู้สึกเหมือนลมหายใจของตัวเองหยุดไป

ฉือหว่านดูอ่อนแรง ตอนนี้เธออยู่ในช่วงเริ่มต้นของการตั้งท้อง แต่เพราะเผชิญเหตุการณ์มากมาย ความเครียดทางอารมณ์จึงรุนแรงมาก

“ฉันไม่เป็นไร ฉันเป็นหมอ ฉันรู้สภาพร่างกายตัวเองดี ฉันยังไหว”

พูดจบ ฉือหว่านก็ชักมือเล็กออกจากฝ่ามือของเขา

แต่ฮั่วซือหานกลับคว้ามือเธอกลับมาอีกครั้ง “หวานหว่าน ให้ฉันอยู่ข้างเธอได้ไหม”

ฉือหว่านมองเขา ตอบกลับอย่างเย็นชา “ไม่จำเป็นค่ะ ประธานฮั่ว กรุณากลับไปเถอะ อย่างแรก เราได้หย่ากันแล้ว ตอนนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีก อย่างที่สอง คุณกับฉือเจียวมีหมั้นหมายกัน ฉันรู้ว่าในตระกูลใหญ่ผลประโยชน์พันกันยุ่งเหยิงเหมือนใยแมงมุม ประธานฮั่วควรไปทำตามพันธะหมั้นนั้นดีกว่า”

“หวานหว่าน ฉันจะไม่แต่งงานกับฉือเจียว...”

“คุณจะแต่งหรือไม่แต่ง มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน”

แววตาของฮั่วซือหานเต็มไปด้วยความสับสน

ตอนนั้นเอง เย่ฮวนเอ่อร์กับซูเสี่ยวฝูเปิดประตูเข้ามา “หวานหว่าน เธอฟื้นแล้วเหรอ”

ฮั่วซือหานจึงจำต้องปล่อยมือจากฉือหว่าน

เย่ฮวนเอ่อร์ช่วยพยุงฉือหว่านให้นั่งขึ้น ซูเสี่ยวฝูถือถ้วยรังนกเข้ามา “หวานหว่าน เธอกำลังตั้งท้อง ร่างกายต้องการบำรุง รีบกินรังนกร้อนๆ หน่อยเถอะ”

ซูเสี่ยวฝูเริ่มป้อนรังนกให้ฉือหว่าน

เซียวอี้ก็เดินเข้ามา เขามองฉือหว่าน “หวานหว่าน เธอคิดจะจัดการกับตระกูลฉือยังไงต่อ?”

ฉือหว่านไม่ได้ตอบอะไร

เซียวอี้ “หวานหว่าน ตอนนี้ฉือเจียวคือคุณหนูของมหาเศรษฐีลี่มั่วเฉียน ลี่มั่วเฉียนคือผู้ก่อตั้งจักรวรรดิทางเศรษฐกิจ เป็นตำนานของยุคนี้ ฉือเจียวเป็นลูกแท้ๆ ของเขา เธอแตะต้องหล่อนไม่ได้”

ฮั่วซือหานมองฉือหว่าน “หวานหว่าน เธอกำลังตั้งท้อง อย่าเพิ่งใจร้อน ลี่มั่วเฉียนเป็นคนที่มีเล่ห์เหลี่ยมลึกซึ้ง เขากับฉือเจียวพลัดพรากกันมาหลายปี ตอนนี้เขาคงจะทุ่มความรักทั้งหมดชดเชยให้เธอ”