บทที่ 544

หลี่หลัน “แน่นอนอยู่แล้ว ตอนนี้ประธานลี่อยู่ที่บ้านตระกูลฉือของเรา เขากำลังจะพาเจียวเจียวกลับเมืองตี้ตูแล้ว”

ฉือเจียวส่งบัตรแบล็กการ์ดลายทองที่ลี่มั่วเฉียนให้มาให้พนักงาน “เอาไปรูดบัตรเลย”

พนักงานรับบัตรมา ด้านหลังของบัตรมีตัวอักษรทองคำลายนูนเขียนว่า…ลี่

บรรดาพนักงานขายต่างตาโต “พระเจ้า นี่มันบัตรของประธานลี่ มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลกจริงๆ คุณฉือเป็นคุณหนูมหาเศรษฐีตัวจริง!”

“คุณหนูมหาเศรษฐีมาเลือกซื้อของที่ร้านเรา ฉันต้องถ่ายรูปอวดลงโมเมนต์ซะหน่อย เรื่องนี้ฉันจะภูมิใจไปทั้งชีวิตเลย!”

เสียงสรรเสริญจากเหล่าพนักงานทำให้ฉือเจียวรู้สึกพอใจสุดขีด เธอเป็นคนรักชื่อเสียงอยู่แล้ว และตอนนี้เธอก็เพลิดเพลินกับความรู้สึกที่ถูกยกย่องชื่นชม

ในตอนนั้นเอง ฉือถังก็พูดขึ้นอย่างตกใจ “ฉือหว่าน เธอมาทำอะไรที่นี่?”

ฉือเจียวหันกลับไปมอง และเห็นฉือหว่านยืนอยู่ตรงประตู

ฉือหว่านมาพร้อมกับเย่ฮวนเอ่อร์ ตอนนี้ดวงตาคู่งามใสกระจ่างของเธอกำลังมองมายังใบหน้าของฉือเจียว

เมื่อเห็นฉือหว่าน ฉือเจียวก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองเหนือกว่า เธอยิ้มเยาะ “ฉือหว่าน เธอก็มาเหรอ? เมื่อคืนพ่อของฉันให้บัตรฉันมาใบหนึ่ง บอกให้ฉันมาเลือกซื้อของ ยังไงเราก็รู้จักกันมานานนะ ตอนนี้ฉันกลายเป็นคุณหนูมหาเศรษฐีแล้ว ถ้าเธออยากได้อะไรในร้านนี้ ฉันซื้อให้ชิ้นหนึ่งดีไหม?”

ฉือถังหัวเราะ “เจียวเจียว เธอยังใจกว้างเหมือนเดิมเลยนะ”

ฉือเจียว “แน่นอนอยู่แล้ว ถือซะว่าทำบุญให้ขอทานก็แล้วกัน”

หลี่หลันพูดเสียงอ่อนเชิงตำหนิ “เจียวเจียว ลูกพูดแบบนั้นได้ยังไง หวานหว่านได้ยินแล้วคงเสียใจแย่เลย ยังไงซะคุณหนูมหาเศรษฐีก็คือลูก”

แล้วหลี่หลันก็หันไปมองฉือหว่าน “หวานหว่าน คนเรานี่ชะตาช่างไม่เท่ากันเลยนะ เธอพยายามมาตั้งแต่เด็ก เรียนเก่งจนได้เข้าไปเป็นอัจฉริยะสาวจากฮาร์วาร์ด เป็นถึงเทพ C แต่สุดท้ายล่ะ? มันจะไปสู้อะไรได้กับการเป็นลูกสาวมหาเศรษฐี เจียวเจียวโชคดีไง เพราะงั้นเธอก็ต้องยอมรับชะตาชีวิตซะเถอะ”