บทที่ 546

ลี่มั่วเฉียนมองฉือเจียวด้วยสายตาเอ็นดู แล้วเงยหน้าขึ้นมองฉือหว่านอีกครั้ง

เขาได้เจอฉือหว่านอีกแล้ว

ฉือหว่านเพิ่งร้องไห้มา แต่ดวงตาใสกระจ่างของเธอที่ผ่านการหลั่งน้ำตากลับดูยิ่งชัดเจนแจ่มใสขึ้น เธอก็กำลังมองเขาอยู่เช่นกัน

ตอนนั้นเอง ฉือถังพูดขึ้น “ประธานลี่ คุณมาถึงก็ดีเลย เมื่อกี้ฉือหว่านรังแกเจียวเจียวอีกแล้วค่ะ”

ฉือเจียวรีบแสดงความเข้าใจ “พ่อคะ ไม่ต้องไปถือสาเธอก็ได้ ตอนนี้หนูกลายเป็นลูกสาวของพ่อแล้ว ฉือหว่านคงอิจฉา และรู้สึกไม่พอใจในใจ ก็ปล่อยให้เธอระบายใส่หนูหน่อยเถอะค่ะ”

ลี่มั่วเฉียนหันมามองฉือหว่าน “ผมไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรถึงทำให้คุณเกลียดลูกสาวของผมขนาดนี้ และผมก็ไม่อยากรู้ด้วย สิ่งเดียวที่ผมหวังคือ คุณอย่ารังแกเจียวเจียวอีก”

นี่คือคำเตือนของลี่มั่วเฉียนต่อฉือหว่าน

ฉือหว่านมองเขา “ประธานลี่ คุณควรห่วงเรื่องโรคหัวใจของฉือเจียวก่อนเถอะ ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวคุณเพิ่งจะเจอลูกสาวก็ต้องแยกจากกันอีกแล้ว”

พอได้ยินเรื่องนี้ ฉือเจียวก็รีบแสดงอาการป่วย “พ่อคะ หนูรู้สึกเจ็บหัวใจขึ้นมาอีกแล้ว ตอนนี้มีแค่ฉือหว่านเท่านั้นที่สามารถผ่าตัดหัวใจให้หนูได้”

ลี่มั่วเฉียนหันมาทางฉือหว่าน “บอกมาเถอะ คุณอยากได้อะไร ถึงจะยอมผ่าตัดให้ลูกสาวผม”

ฉือหว่านก้าวไปข้างหน้า “ประธานลี่ คุณเก่งมากไม่ใช่เหรอคะ? ปกป้องฉือเจียวได้ ปกป้องตระกูลฉือทั้งตระกูลได้ งั้นคุณก็หาวิธีรักษาโรคหัวใจของฉือเจียวด้วยตัวเองเถอะค่ะ”

พูดจบ เธอก็หันหลังเดินออกไป

ลี่มั่วเฉียนถึงกับหัวเราะขึ้นมาด้วยความโมโห คนรอบตัวเขาล้วนเกรงกลัวเขา แม้แต่ฉือเจียวก็ยังทั้งเกรงทั้งเคารพ แต่ฉือหว่านคนนี้ ดูเหมือนจะไม่เคยกลัวเขาเลยสักนิด

เด็กคนนี้ ช่างกล้าดีนัก!

ลี่มั่วเฉียนยื่นมือออกไป คว้าแขนเรียวของฉือหว่านไว้ทันที

ฉือหว่านหยุดเดิน เธอมองเขาตรงๆ ไม่มีความหวาดกลัวใดๆ “ประธานลี่ กรุณาปล่อยค่ะ”