บทที่ 567

หลี่หลันกับทีมแพทย์พาตัวฉือไห่ผิงออกไปแล้ว

ฉือหว่านขมวดคิ้ว หลี่หลันกับฉือไห่ผิงมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร หรือว่ามาเฝ้าดูเธอปรุงยาถอนพิษให้ฉือเจียว?

ฉือหว่านรู้ว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฉือไห่ผิงรักและทะนุถนอมฉือเจียวดุจแก้วตาดวงใจ เหตุผลนี้ฟังดูสมเหตุสมผล

แต่ฉือหว่านกลับรู้สึกว่าหลี่หลันดูมีพิรุธ คล้ายกำลังปกปิดอะไรบางอย่างจากเธอ

ขณะนั้นลี่มั่วเฉียนเดินเข้ามา “เกิดอะไรขึ้น?”

ฮั่วซือหานมองลี่มั่วเฉียน “เมื่อกี้ลุงฉือเกิดอุบัติเหตุ ตอนนี้ถูกส่งไปโรงพยาบาลแล้ว”

ลี่มั่วเฉียนพยักหน้า แล้วหันไปมองฉือหว่าน “ฉือหว่าน เธอไม่เป็นไรนะ?”

ฉือหว่านส่ายหน้า ตั้งใจจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ในวินาทีนั้นภาพตรงหน้าก็ถูกบดบังด้วยร่างสูงของฮั่วซือหานที่ยืนบังเธอไว้

ฮั่วซือหานมองลี่มั่วเฉียน “ลุงลี่ หวานหว่านสบายดีครับ”

ลี่มั่วเฉียน “...”

ฉือหว่าน “...”

ฉือหว่านนั่งลงบนเก้าอี้ “พวกคุณออกไปก่อน ฉันจะปรุงยาถอนพิษแล้ว”

ฮั่วซือหานหันไปบอกลี่มั่วเฉียน “ลุงลี่ หวานหว่านบอกให้ลุงออกไปครับ”

ลี่มั่วเฉียน “แต่เหมือนฉือหว่านก็พูดกับนายด้วยนะ”

ฮั่วซือหาน “งั้นเราออกไปด้วยกันเถอะครับ”

ลี่มั่วเฉียน “ก็ได้”

ลี่มั่วเฉียนเดินนำออกไป ฮั่วซือหานจึงตามออกไปอย่างวางใจ และปิดประตูลง

ฉือหว่านนั่งลงบนเก้าอี้ เธอหยิบหลอดเลือดที่ลี่มั่วเฉียนส่งมา แล้วเริ่มต้นปรุงยาถอนพิษ

...

คุณนายใหญ่ฉือหลับไปแล้ว แต่เมื่อได้ยินเสียงโกลาหลก็รีบลุกขึ้นทันที เธอถามสาวใช้ว่า “เกิดอะไรขึ้น?”