บทที่ 571

เธอว่าอะไรนะ?

จ้าวอี้โกรธจัด “เย่ฮวนเอ่อร์!”

เย่ฮวนเอ่อร์หัวเราะเย็น “จ้าวอี้ นายโกรธเหรอ? นายมีอะไรให้โกรธอีก นายกับฮั่วเสวียนคบกันมันก็เรื่องของนาย แต่ถ้านายยังตามตื๊อฉันแบบนี้ ฉันก็ต้องด่านายอยู่ดี!”

เธอกับจ้าวอี้เลิกกันไปแล้ว ก็ควรจะแยกย้ายใช้ชีวิตของตัวเองให้ดี แต่จ้าวอี้คนนี้กลับยังตามมาหาเธอไม่เลิก ตอนนี้ยังมีรอยจ้ำของฮั่วเสวียนอยู่บนคอแล้วยังจะมาจับข้อมือเธออีก การแตะเนื้อต้องตัวแบบนี้ทำให้เย่ฮวนเอ่อร์รู้สึกไม่สบายตัวอย่างที่สุด

เย่ฮวนเอ่อร์พยายามสะบัดมือออก “จ้าวอี้ ปล่อยได้รึยัง?”

จ้าวอี้ “เธอ!”

ตอนนั้นเองฮั่วเสวียนก็ลงมาจากรถสปอร์ต เธอมองเย่ฮวนเอ่อร์ด้วยสายตาเป็นปฏิปักษ์ “เย่ฮวนเอ่อร์ เธอกำลังทำอะไรอยู่? จ้าวอี้เป็นแฟนของฉัน ตอนนี้เธอกล้าดึงมือแฟนฉันไว้ไม่ปล่อยเหรอ ไร้ยางอายจริงๆ!”

เย่ฮวนเอ่อร์ถึงกับพูดไม่ออก เธอหันไปมองฮั่วเสวียน “ฮั่วเสวียน ถ้าสายตาเธอมีปัญหา ก็ไปหาหมอตาเถอะ ลองดูดีๆ สิว่าใครกันแน่ที่ดึงมือใครอยู่!”

เย่ฮวนเอ่อร์ชูมือขึ้นให้ดู

ฮั่วเสวียนถึงได้เห็นว่าเป็นจ้าวอี้ที่จับมือเย่ฮวนเอ่อร์ไว้แน่น สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันที เมื่อกี้ในรถจ้าวอี้ยังดูไม่มีอารมณ์ ตอนนี้กลับมายุ่งกับเย่ฮวนเอ่อร์อีกแล้ว

เย่ฮวนเอ่อร์หันไปพูดกับจ้าวอี้ “จ้าวอี้ แฟนนายมาแล้ว ปล่อยฉันเถอะ นายก็ไม่อยากให้แฟนนายเข้าใจผิดใช่ไหม?”

จ้าวอี้ไม่แม้แต่จะมองฮั่วเสวียน เขาจ้องมองใบหน้าสดใสของเย่ฮวนเอ่อร์ “เย่ฮวนเอ่อร์ ตอนนี้เธอยังคบกับเฉินจิ้นอยู่ใช่ไหม?”

“ใช่!” เย่ฮวนเอ่อร์ยอมรับตรงๆ “ฉันคบกับเฉินจิ้นแล้ว เขาเป็นแฟนของฉันตอนนี้!”

แฟน?

คำนี้บาดหูจนจ้าวอี้แทบทนไม่ไหว เขาหัวเราะเยาะ “เย่ฮวนเอ่อร์ อย่างเฉินจิ้นน่ะเหรอ เธอไปชอบคนแบบเขาได้ยังไง?”

คิ้วตาคมของเย่ฮวนเอ่อร์ขมวดแน่น “จ้าวอี้ อย่ามองคนด้วยสายตาเหยียดหยาม เฉินจิ้นทำไมเหรอ? ฉันไม่เคยคิดว่าครอบครัวของเขาน่าขายหน้าอะไรเลย ที่สำคัญ เขาเป็นคนที่มีความสามารถ ฉันชอบเขา!”