บทที่ 572

เย่ฮวนเอ่อร์พยายามจะลงจากรถ

จ้าวอี้ยันมือกับหลังคารถ “ตอนนี้ฉันจะพาเธอไปหาเฉินจิ้น ไม่อยากเจอเขาหรือไง?”

เย่ฮวนเอ่อร์ชะงักไปเล็กน้อย

จ้าวอี้ปิดประตูฝั่งผู้โดยสาร แล้วอ้อมมาขึ้นฝั่งคนขับ เขาเหยียบคันเร่ง รถสปอร์ตสุดหรูพุ่งออกไปด้วยเสียงคำราม

ฮั่วเสวียนที่ยังนั่งอยู่กับพื้น ถูกเพิกเฉยราวกับอากาศ เธอรู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีตัวตนเลย

“จ้าวอี้! จ้าวอี้! นายจะไปไหน! จ้าวอี้ ฉันต่างหากที่เป็นแฟนนาย!”

ฮั่วเสวียนโกรธจนแทบบ้า

...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถสปอร์ตของจ้าวอี้จอดอยู่หน้าคาสิโนแห่งหนึ่ง เย่ฮวนเอ่อร์ลงจากรถแล้วถามอย่างประหลาดใจ “จ้าวอี้ นายพาฉันมาที่นี่ทำไม?”

จ้าวอี้ “รู้ไหมว่าที่นี่คือที่ไหน?”

เย่ฮวนเอ่อร์พยักหน้า “รู้สิ ที่นี่คือคาสิโน ไม่ใช่สถานที่ดีอะไร ฉันไม่อยากเข้าไป”

จ้าวอี้ “เธอไม่อยากเข้าไป? แต่แฟนของเธอเฉินจิ้นอยู่ข้างในนะ!”

อะไรนะ?

เย่ฮวนเอ่อร์ถึงกับกลั้นลมหายใจ เธอมองจ้าวอี้ด้วยความตกใจ “จ้าวอี้ นายพูดบ้าอะไร เฉินจิ้นจะอยู่ในที่แบบนี้ได้ยังไง?”

จ้าวอี้ยิ้ม “เย่ฮวนเอ่อร์ ฉันบอกแล้วว่าเธอไม่รู้จักเฉินจิ้นดีพอ เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปดูว่าเขาเป็นคนแบบไหน!”

จ้าวอี้พูดพลางลากเย่ฮวนเอ่อร์เข้าไปข้างใน

ด้านในเต็มไปด้วยกลิ่นควันบุหรี่และความสับสนวุ่นวาย มีทั้งคนชั้นสูงชั้นต่ำปะปนกัน ทุกคนมุงอยู่รอบโต๊ะพนัน เล่นกันจนหน้าแดงก่ำ

เย่ฮวนเอ่อร์รู้สึกไม่ชอบที่นี่ เธอเป็นคุณหนูที่ถูกเลี้ยงดูอย่างดี ไม่เคยมาในสถานที่แบบนี้เลย