บทที่ 574

จ้าวอี้ยิ้ม “ถ้าอย่างนั้น เขาก็คงเข้าวงการนี้เต็มตัวแล้ว จะถอนตัวก็คงยากล่ะ”

“คุณชายจ้าวพูดเล่นแล้วครับ ตามบอสใหญ่ของเรามีอนาคตจะตายไป พี่จิ้นของเราไม่คิดจะถอนตัวหรอกครับ”

จ้าวอี้ได้ยินในสิ่งที่เขาอยากรู้ก็พอใจแล้ว เขาโบกมือ “พวกนายไปได้แล้ว เดี๋ยวฉันเล่นเอง”

“ได้เลยครับคุณชายจ้าว ถ้ามีอะไรให้พวกเราช่วย บอกได้เลยนะครับ”

“อืม”

ลูกน้องในชุดดำพากันออกไป

จ้าวอี้หันไปมองเย่ฮวนเอ่อร์ “เธอรู้ไหมว่าเจ้าของคาสิโนที่นี่คือใคร? ฉันได้ยินมาว่าเขาเป็นพ่อค้ายา เฉินจิ้นดันไปติดสอยห้อยตามคนแบบนั้น”

เย่ฮวนเอ่อร์ตกใจ มองจ้าวอี้ด้วยความตื่นตระหนก นี่มันหมายความว่าเจ้าของที่นี่เป็นคนขายยาเสพติด?

แล้วเฉินจิ้นรู้เรื่องนี้หรือเปล่า?

เย่ฮวนเอ่อร์รู้ดีว่าเฉินจิ้นเป็นคนมีความสามารถ เขาสามารถเลือกเส้นทางทำเงินได้อีกมากมาย แต่ทำไมถึงเลือกเส้นทางนี้?

จ้าวอี้ยิ้มเหยียด “เห็นรึยัง เย่ฮวนเอ่อร์ เฉินจิ้นเปื้อนสิ่งพวกนี้ไปแล้ว เขาเดินคนละทางกับเธอ เลิกกันเถอะ พวกเธอไม่มีทางไปด้วยกันได้หรอก!”

เย่ฮวนเอ่อร์กำมือแน่น “จ้าวอี้ ถ้านายว่างนักก็ไปหาฮั่วเสวียนแฟนนายเถอะ เรื่องของฉันกับเฉินจิ้นไม่ต้องให้นายมายุ่ง!”

“เย่ฮวนเอ่อร์ เธอนี่มันไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริงๆ ฉันก็แค่เป็นห่วงเธอ”

“ห่วง?” เย่ฮวนเอ่อร์หัวเราะทันที “จ้าวอี้ ฉันยังจำได้ดีว่านายรังเกียจฉันแค่ไหน ตอนที่นายไปมีอะไรกับฮั่วเสวียน ทำไมอยู่ๆ ตอนนี้ถึงเปลี่ยนท่าทีร้อยแปดสิบองศาล่ะ?”

จ้าวอี้ชะงัก “ฉัน...”

ดวงตากลมสวยของเย่ฮวนเอ่อร์จับจ้องเขาอย่างจับผิด “จ้าวอี้ อย่าบอกนะ ว่านายตกหลุมรักฉันเข้าแล้วจริงๆ?”

อะไรนะ?

คำพูดนี้เหมือนแทงโดนจุดอ่อนไหวของจ้าวอี้ เขารีบปฏิเสธ “เย่ฮวนเอ่อร์ ฝันไปเถอะ ฉันจะไปชอบเธอได้ยังไง!”

“แบบนั้นก็ดีแล้วล่ะ จ้าวอี้ นายอย่าเผลอชอบฉันเด็ดขาดล่ะ ไม่งั้นฉันจะดูถูกนาย!”