บทที่ 581

เย่ฮวนเอ่อร์เมื่อครู่ดีใจมากแค่ไหน ตอนนี้ก็ผิดหวังมากเท่านั้น เธอไม่เคยนึกเลยว่าจะเป็นจ้าวอี้!

ขณะนั้นแม่บ้านหลินรีบวิ่งเข้ามา เอาเสื้อโค้ทตัวหนึ่งคลุมบ่าของเย่ฮวนเอ่อร์ “คุณหนู รีบใส่เสื้อ เดี๋ยวจะเป็นหวัดนะคะ”

เย่ฮวนเอ่อร์มองแม่บ้านหลิน “แม่บ้านหลิน เขามาหาหนูเหรอ?”

แม่บ้านหลินพยักหน้า “ใช่ค่ะคุณหนู คุณชายจ้าวมาหาค่ะ ฉันยังพูดไม่จบ คุณหนูก็รีบวิ่งลงมาเลย”

เย่ฮวนเอ่อร์ “นอกจากเขาแล้ว ไม่มีใครมาหาหนูเลยเหรอ?”

แม่บ้านหลินส่ายหน้า “ไม่มีค่ะคุณหนู คุณหนูอยากให้ใครมาหาเหรอคะ?”

เฉินจิ้นไม่ได้มางั้นเหรอ?

จ้าวอี้มองเย่ฮวนเอ่อร์ “เย่ฮวนเอ่อร์ เธอคิดว่าเฉินจิ้นมาหาเธอเหรอ?”

เย่ฮวนเอ่อร์ “ใช่ จ้าวอี้ นายมาทำไม?”

สีหน้าจ้าวอี้ไม่ค่อยดี “ฉันได้ยินว่าเธอไม่สบาย เป็นไข้ เลยแวะมาดูน่ะ”

“ไม่ตายหรอก ขอบคุณคุณชายจ้าวที่เป็นห่วง” เย่ฮวนเอ่อร์เอื้อมมือจะปิดประตูลง

แต่จ้าวอี้ใช้มือยันประตูไว้ “เย่ฮวนเอ่อร์ เธอหมายความว่ายังไง ฉันได้ข่าวว่าเธอป่วยก็รีบมาหาทันที แต่เธอดูเหมือนไม่อยากเห็นหน้าฉันเลย”

เย่ฮวนเอ่อร์มองจ้าวอี้ตรงๆ “รบกวนช่วยตัดคำว่าดูเหมือนออกไปด้วยค่ะ ฉันไม่อยากเห็นหน้านายต่างหาก ไม่ใช่ดูเหมือนไม่อยาก”

จ้าวอี้โกรธ “เธอ! เย่ฮวนเอ่อร์ เธอนี่ไม่รู้จักแยกแยะเลยนะ!”

“จ้าวอี้ แฟนของนายตอนนี้คือฮั่วเสวียน ฉันต้องเตือนนายอีกกี่ครั้ง คนเป็นแฟนเก่าที่ดีควรทำเหมือนตายไปแล้ว อย่ามาให้ใครเห็นหน้าใครอีก รบกวนอย่ามาหาฉันอีก”

จ้าวอี้ยกขาขึ้นก้าวเข้ามาใกล้เย่ฮวนเอ่อร์อีกนิด เขามองใบหน้าเล็กกลมขาวของเธอ ใบหน้าขนาดพอดีมือของเย่ฮวนเอ่อร์ยังคงสดใส เธอสวมชุดนอนผ้าไหมสีชมพู ผมยาวสีดำเงาสลวยสยายลงมา ดวงตาคู่งามเปล่งประกายสดใส ใบหน้าดูอ่อนหวาน ทั้งคนดูนุ่มนิ่มน่ากอด

เย่ฮวนเอ่อร์ไม่ได้แต่งหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว ในขณะที่ฮั่วเสวียนแต่งหน้าแทบทุกวัน ตอนแรกก็ดูสวยอยู่หรอก แต่หลังๆ กลับรู้สึกว่าเธอดูปลอมเต็มไปด้วยกลิ่นสารเคมี