บทที่ 588

เย่ฮวนเอ่อร์มองเขา “เฉินจิ้น ในใจของนายมีฉัน นายชอบฉัน!”

คำพูดนี้ไม่ใช่คำถาม แต่เป็นคำยืนยัน

เฉินจิ้นชะงักไปทันที

“อย่าปฏิเสธ เพราะฉันรู้อยู่ในใจแล้วว่าคำปฏิเสธมันก็แค่ข้ออ้าง เฉินจิ้น นายชอบฉัน และฉันก็ชอบนาย!”

พูดจบ เย่ฮวนเอ่อร์เงยหน้า จูบลงบนริมฝีปากบางของเขาอย่างกล้าหาญ

เฉินจิ้นตกตะลึง ไม่คิดว่าเธอจะกล้าจูบเขาก่อน เขาพยายามผลักเธอออก “เย่ฮวนเอ่อร์...”

แต่ไม่มีประโยชน์ เย่ฮวนเอ่อร์โอบคอเขาไว้แน่นแนบแน่น ในจังหวะที่เขากำลังจะพูด เธอก็จูบเขาลึกลงไป

ลิ้นอ่อนนุ่มที่แทรกเข้ามาอย่างรุนแรงและดื้อรั้นเกี่ยวพันเขาเอาไว้

เฉินจิ้นในเรื่องของความรักยังถือเป็นมือใหม่ ตอนนี้โดนเธอจู่โจมแบบนี้ ร่างแกร่งของเขาถึงกับชาไปหมด

ความรู้สึกสั่นสะท้านวิ่งจากช่วงเอวกระจายไปทั่วร่าง ทำให้หางตาของเขาแดงขึ้นมาเล็กน้อย

เย่ฮวนเอ่อร์จูบเขาอย่างแรง เธอสัมผัสได้ถึงรสชาติของเหล้าร้อนแรงในปากเขา รุนแรง ดุเดือด ควบคุมยาก เป็นรสชาติที่ชวนให้หลงใหล

ในที่สุดเฉินจิ้นก็ผลักเธอออก “เย่ฮวนเอ่อร์ เธอทำอะไรน่ะ?”

ริมฝีปากของเย่ฮวนเอ่อร์ถูกจูบจนเปียกแวววาว ตอนนี้ทั้งสองอยู่ใกล้กันมาก ขนตายาวของเธอสั่นไหวไม่หยุด “นายเคยจูบสวี่เชี่ยนไหม?”

เธอถามว่าเขาเคยจูบสวี่เชี่ยนหรือเปล่า

เฉินจิ้นไม่ตอบ เขาเอื้อมมือจะปลดมือเล็กของเธอที่คล้องอยู่รอบคอ

แต่เย่ฮวนเอ่อร์กลับเขย่งปลายเท้า กัดเข้าที่มุมปากของเขาทันที

เฉินจิ้นขมวดคิ้ว เสียงทุ้มต่ำ “เย่ฮวนเอ่อร์ อย่ากัด เดี๋ยวมีคนเห็น!”

เขาไม่อยากให้เธอกัด

เย่ฮวนเอ่อร์ปล่อยริมฝีปากของเขา แล้วกัดเข้าไปที่ลำคอของเขาแทน