บทที่ 617

ฉือไห่ผิงขยับปาก พยายามจะพูด

แต่เขาทำได้เพียงเปล่งเสียงที่ฟังไม่รู้เรื่อง พูดออกมาไม่ชัดเจนเลยว่าเขากำลังจะสื่ออะไร

“ฉือหว่าน ทำไมลูกชายฉันยังพูดไม่ได้?” คุณนายใหญ่ฉือเอ่ยถาม

หลี่หลันที่กำลังเครียดอยู่ก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย เธอกลัวว่าอยู่ดีๆ ฉือไห่ผิงจะพูดแล้วแฉทุกอย่างออกมา ที่แท้เขายังพูดไม่ได้

หลี่หลันรีบเดินเข้ามา จับมือของฉือไห่ผิงไว้ “ที่รัก คุณเป็นอะไรไป มีอะไรอยากจะบอกฉันใช่ไหม ฉันอยู่นี่แล้ว บอกฉันช้าๆ ก็ได้”

ฉือหว่านมองฉือไห่ผิง “ฉันฝังเข็มช่วยให้เขาฟื้นสติแล้ว แต่เขายังพูดไม่ได้ ต้องใช้เวลาฟื้นฟูอีกสักระยะหนึ่ง”

คุณนายใหญ่ฉือได้แต่ปลอบโยน “ไห่ผิง อย่าตื่นเต้นไปเลย ลูกจะค่อยๆ ดีขึ้นเอง”

ฉือไห่ผิงยังคงมองหลี่หลันด้วยดวงตาแดงก่ำ แต่เขาพูดไม่ได้

ขณะนั้น สาวใช้ก็รีบวิ่งเข้ามา “คุณนายใหญ่ มีข่าวดีค่ะ!”

คุณนายใหญ่ฉือเงยหน้าขึ้น “ข่าวดีอะไร?”

สาวใช้ตอบ “คุณหนูฉือเจียวฟื้นแล้วค่ะ!”

อะไรนะ?

ฉือเจียวฟื้นแล้ว?

หลี่หลันดีใจจนแสดงออกมาทางสีหน้า “จริงเหรอ? เจียวเจียวฟื้นแล้วเหรอ? ดีเหลือเกิน”

คุณนายใหญ่ฉือก็ดีใจเช่นกัน เพราะฉือเจียวคือบุตรสาวของมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง มีความเกี่ยวพันกับเกียรติยศและความมั่งคั่งของตระกูลฉือ “รีบเตรียมรถ! ฉันจะกลับไปดูเจียวเจียว!”

ฉือหว่านขมวดคิ้ว ยังไม่ได้ผลิตยาถอนพิษเลย แต่ฉือเจียวกลับฟื้นขึ้นมาเอง ช่างน่าสนใจนัก

...

ในห้องพักของตระกูลฉือ ฉือเจียวฟื้นขึ้นมาแล้ว ตอนนี้เธอกำลังนั่งอยู่บนเตียง ลี่มั่วเฉียนมองเธอ “เจียวเจียว หนูมีตรงไหนไม่สบายหรือเปล่า?”