บทที่ 657

ฮั่วซือหานลุกขึ้นยืน “แม่ ผมว่ามื้อนี้ไม่มีอะไรให้กินแล้ว ผมขอตัวไปที่บริษัทก่อน”

ฮั่วซือหานหมุนตัวออกจากห้อง

คุณหญิงฮั่ว “ซือหาน? ซือหาน!”

ลี่เจียวมองตามฮั่วซือหานจากไป ดวงตาแฝงไว้ด้วยความมืดครึ้ม ตลอดสามปีที่ผ่านมาเธอเจอบททดสอบมากมายกับผู้ชายคนนี้ แต่ยิ่งไม่ได้ เธอก็ยิ่งอยากได้

ตอนนี้เธอคือคุณหนูจากตระกูลร่ำรวยที่สุด เธอเชื่อว่าเธอต้องได้เขามาแน่นอน!

ลี่เจียวเดินเข้าไปหาคุณหญิงฮั่ว “คุณน้า ดูซือหานสิคะ!”

คุณหญิงฮั่วโกรธจัด “เจียวเจียว คราวนี้ซือหานผิดเอง หนูวางใจเถอะ กลับบ้านไปฉันจะจัดการเขาให้ดี!”

“คุณน้า ครั้งต่อไปอย่าทำร้ายซือหานอีกเลยนะคะ ถ้าเขาเจ็บ หนูก็จะเจ็บตาม”

“เจียวเจียว หนูช่างดีกับซือหานเหลือเกิน”

“คุณน้า ที่จริงเรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของซือหานหรอกค่ะ ต้องโทษฉือหว่านต่างหาก เธอกลับมาเมืองตี้ตูอีกแล้ว กลับมาทำให้ซือหานหวั่นไหว ทุกคนรู้ดีว่าครอบครัวเรากำลังจะจับคู่กับตระกูลฮั่ว แต่เธอกลับเลือกกลับมาตอนเรากำลังจะแต่งงาน ช่างเจ้าเล่ห์จริงๆ!”

คุณหญิงฮั่วขมวดคิ้ว “ฉือหว่านคนนี้น่ารังเกียจจริงๆ”

“ไม่ใช่แค่นั้นนะคะคุณน้า สามปีก่อนเธอไม่ใช่ตั้งท้องเหรอคะ ตอนนี้เธอกลับมาพร้อมลูกสาว ลูกของเธอเป็นลูกของเซียวอี้ แต่กลับมาเกาะติดซือหาน ขอกอดโน่นนี่ ไม่แปลกใจเลย แม่แบบไหน ลูกก็แบบนั้น สองแม่ลูกจะจับซือหานไว้ให้ได้!”

“อะไรนะ? มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?” คุณหญิงฮั่วตกใจ “ลูกสาวของฉือหว่านยังจะมากอดซือหานอีกเหรอ?”

ลี่เจียวพยักหน้า “หนูเห็นกับตาค่ะ”

คุณหญิงฮั่วโกรธจนแทบระเบิด “ตระกูลฮั่วของเรามีลูกชายคนเดียวเสมอมา สายเลือดเราบริสุทธิ์สูงส่ง ฉันหวังให้ซือหานแต่งกับหนูไวๆ แล้วให้กำเนิดหลานชายอ้วนๆ สักคน ไม่คิดเลยว่าฉือหว่านจะกล้ามีลูกกลับมา แล้วให้ลูกไปเกาะติดซือหาน คิดจะให้เขามารับผิดชอบเหรอ? ฝันไปเถอะ!”

ลี่เจียวยิ้มมุมปากอย่างพอใจ เธอรู้ว่าเธอเพิ่งปลูกหนามแหลมลงในใจของคุณหญิงฮั่วสำเร็จแล้ว ตอนนี้คุณหญิงฮั่วเริ่มเกลียดลูกของฉือหว่านเข้าแล้ว

นี่เป็นแค่ก้าวแรกของเธอ แผนต่อไปคือทำให้ลั่วเป่าเอ่อร์หายไป

เมื่อไม่มีลั่วเป่าเอ่อร์ ชาติกำเนิดของเธอก็จะถูกฝังไปตลอดกาล