บทที่ 663

ฮั่วซือหานดูหมายเลขสายเข้า เป็นเบอร์ที่ไม่รู้จัก

เลขาจ้าวพูดขึ้น “ท่านประธาน เบอร์นี้ไม่เคยเห็นมาก่อน ใครโทรมาครับ?”

ฮั่วซือหานขมวดคิ้ว เขาเองก็ไม่รู้ แต่ก็ยกโทรศัพท์ขึ้นกดรับสาย

ไม่นานก็มีเสียงหวานใสคุ้นหูดังมาจากปลายสาย “สวัสดีค่ะ ท่านประธานฮั่ว ฉันเอง ฉือหว่าน”

เป็นฉือหว่าน?!

ฮั่วซือหานนิ่งงัน ไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะเป็นฝ่ายโทรหาเขาก่อน

ตลอดสามปีที่ผ่านมา เธอเปลี่ยนเบอร์ใหม่หมดแล้ว

คนที่เขาคิดว่าออกเดินทางไปเรียบร้อย กลับโทรมาแบบนี้ ทำให้เขาดีใจจนเกินบรรยาย

เขากำโทรศัพท์แน่น พูดด้วยความตื่นเต้น “ฉือหว่าน เธอออกเดินทางไปแล้วหรือยัง?”

“ท่านประธานฮั่ว เดิมทีฉันตั้งใจจะออกเดินทางแล้วค่ะ แต่เกิดเรื่องขึ้นก่อน เป่าเอ่อร์กับคุณหญิงฮั่วถูกจับตัวไป!”

เป่าเอ่อร์กับคุณหญิงฮั่วถูกจับตัวไป!

ฮั่วซือหานพรวดขึ้นยืนทันที ตะโกนเสียงเข้ม “ว่าไงนะ! ใครกล้าจับเป่าเอ่อร์กับแม่ฉันไป?!”

ฉือหว่านรีบเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้เขาฟัง ฮั่วซือหานตอบทันที “เธอรอฉันอยู่ที่สนามบิน เดี๋ยวฉันไปหาเดี๋ยวนี้!”

เลขาจ้าวถามเสียงร้อนรน “ท่านประธาน เป่าเอ่อร์กับคุณนายเกิดเรื่องเหรอครับ?”

ดวงตาฮั่วซือหานมืดครึ้ม “กล้าลงมือกับคนของฉันในพื้นที่ของฉัน คนพวกนี้ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว ฉันจะลากตัวพวกมันออกมาให้ได้ว่าเป็นใครกันแน่!”

...

ฉือหว่านและสาวใช้รออยู่ที่สนามบิน ไม่นานฮั่วซือหานก็มาถึง ร่างสูงใหญ่หล่อเหลาก้าวพรวดเข้ามาพร้อมลมเย็นยะเยือกจากภายนอก บรรยากาศรอบตัวเขาเต็มไปด้วยความเย็นชาที่น่าหวาดหวั่น “ฉือหว่าน!”

ฉือหว่านรีบลุกขึ้น “ท่านประธานฮั่ว คุณมาแล้ว ช่วยเป่าเอ่อร์กับคุณหญิงฮั่วให้ได้นะคะ”