บทที่ 688

ฮั่วซือหานจับมือเล็กของฉือหว่านไว้ “หวานหว่าน เราไปกันเถอะ”

เขาพาฉือหว่านเดินออกไป แต่ฉือหว่านกลับดึงมือของตัวเองออกจากมือเขา “ประธานฮั่ว กลับไปเถอะค่ะ ฉันอยู่ที่ตระกูลลี่สบายดี ฉันตั้งใจจะอยู่ที่นี่สักสองสามวัน”

ฮั่วซือหานมองเธอ “เธอจะอยู่ที่ตระกูลลี่? เธอกับลุงลี่ก็ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกัน ทำไมต้องมาอยู่ที่นี่ด้วย?”

ฮั่วซือหานสังเกตเห็นตั้งนานแล้วว่าลี่มั่วเฉียนมีท่าทีไม่เหมือนคนทั่วไปเวลาพูดถึงฉือหว่าน อย่างห้องหนังสือที่หวงห้ามใครเข้าก็ยังปล่อยให้ฉือหว่านเข้าไปได้ เขาใจดีและเอื้ออาทรกับฉือหว่านเกินปกติ

ฉือหว่าน “ประธานลี่เป็นคนดีค่ะ คุณไม่ต้องสงสัยในตัวเขา”

“เขาเป็นคนดี? หวานหว่าน ฉันว่าเธอเริ่มลำเอียงแล้วล่ะ!”

ฉือหว่าน “...”

เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกดีต่อลี่มั่วเฉียนนัก ความรู้สึกแบบนี้เหมือนกับสายสัมพันธ์ทางสายเลือด อบอุ่นและใกล้ชิด

ฉือหว่าน “ประธานฮั่ว ฉันมาที่นี่ก็เพื่อช่วยเป่าเอ่อร์กับคุณหญิงฮั่ว”

“เธอจะช่วยยังไง?”

“ลี่เจียวถูกสั่งห้ามออกจากบ้านแล้ว ฉันเชื่อว่าเธอคงทนได้อีกไม่นาน ต้องเผยพิรุธแน่นอน!”

ฮั่วซือหาน “หวานหว่าน ทำไมเธอถึงต้องทำคนเดียว เธอมาที่ตระกูลลี่ก็ไม่บอกฉันสักคำ”

ฉือหว่านมองใบหน้าหล่อเหลาของเขาด้วยดวงตาใส “ประธานฮั่ว คุณกับลี่เจียวก็ยังมีหมั้นหมายกันอยู่ ฉันไม่อยากให้ตัวเองกับเป่าเอ่อร์เข้าไปพัวพันกับการแต่งงานของสองตระกูล คุณเข้าใจฉันไหม?”

ฮั่วซือหานเข้าใจดี “หวานหว่าน ฉันไม่มีวันแต่งกับลี่เจียวแน่นอน รอให้ช่วยเป่าเอ่อร์กับแม่ฉันได้แล้ว ฉันจะถอนหมั้นทันที ตั้งแต่แรกนี่ก็เป็นแค่การหมั้นกันตั้งแต่เด็ก ฉันไม่มีวันแต่งงานกับคุณหนูลี่แน่นอน!”

ฉือหว่าน “คุณแน่ใจว่าจะไม่แต่งกับลูกสาวตระกูลลี่จริงๆ เหรอ?”

ฮั่วซือหานชูมือขึ้นทันที “ฉันสาบาน ถ้าฉันแต่งกับลูกสาวตระกูลลี่ ฉัน...”

ฉือหว่านรีบจับมือเขาลง ขัดจังหวะก่อนที่เขาจะพูดจบ “ประธานฮั่ว คำพูดไม่ควรพูดให้สุดโต่งเกินไปนะคะ เผื่อว่าคุณจะเปลี่ยนใจขึ้นมาอยากแต่งกับลูกสาวตระกูลลี่ขึ้นมาล่ะ?”

ไม่มีทางเปลี่ยนใจหรอก