บทที่ 70

กู้เป่ยเฉินสนใจขึ้นมาทันที “จะแข่งอะไร?”

ฉือหว่านรู้ดีว่ากู้เป่ยเฉินเป็นเกมเมอร์ตัวยง “เรามาแข่งเกมกัน ใครแพ้ ใครชนะ ก็ให้ตัดสินกันตรงนี้”

อะไรนะ?

กู้เป่ยเฉินหัวเราะเสียงดัง “ฉือหว่าน! เธอคิดจะมาแข่งเกมกับฉัน? ฉันเป็นระดับจ้าวของเกมนี้นะ! คิดว่าตัวเองจะชนะได้เหรอ? แค่เด็กบ้านนอกตัวเล็กๆ นี่นะ?”

ฉือหว่านยิ้มบางๆ “ลองแข่งกันก่อน แล้วจะรู้”

กู้เป่ยเฉินหยิบมือถือขึ้นมา “ได้! มาลองกัน! วันนี้ฉันจะเปิดหูเปิดตาให้เธอเอง!”

ฉือหว่านก็หยิบมือถือขึ้นมา ทั้งสองเริ่มการแข่งขัน

ในเกม กู้เป่ยเฉินบังคับตัวละครถือดาบใหญ่ หมุนสองรอบกลางอากาศอย่างเท่ “ฉือหว่าน! เตรียมตัวตายซะเถอะ!”

ในวินาทีถัดมา… GAME OVER! เสียงเกมจบแล้วดังขึ้น

กู้เป่ยเฉินดีดตัวลุกขึ้นจากที่นั่ง หน้าตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ เมื่อครู่… ตอนที่เขากำลังหมุนตัวโชว์เท่ ฉือหว่านก็โผล่ลงมาจากฟากฟ้า พร้อมขวานสีทองในมือ แล้วเธอก็ฟันเขาตายในทันที

เขาแพ้แล้ว

แต่เขาแพ้ได้ยังไง!?

เขาเป็นเซียนเกม! เป็นราชาในวงการนี้!

กู้เป่ยเฉินมองฉือหว่านด้วยความตกตะลึง “ฉือหว่าน! เธอฟันฉันตายได้ยังไง!?”

ฉือหว่านยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “คุณชายกู้ คุณแพ้แล้ว!”

เธอเก็บโทรศัพท์เดินไปหาซูเสี่ยวฝู แล้วแกะเทปกาวออกจากปากเธอ “เสี่ยวฝู เธอเป็นอะไรไหม?”

ซูเสี่ยวฝูปัดฝุ่นบนเสื้อ “หวานหว่าน ฉันไม่เป็นอะไร”

“เสี่ยวฝู เราไปกันเถอะ”

ฉือหว่านกำลังพาซูเสี่ยวฝูออกไป

แต่กู้เป่ยเฉินก้าวมาขวางทางพวกเธอไว้ “ห้ามไป!”