บทที่ 71

กู้เป่ยเฉินสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที อะไรนะ!? ยัยลูกเป็ดขี้เหร่มาจากบ้านนอก ที่กล้าหน้าด้านแทนที่เจ้าสาวตัวจริงอย่างฉือเจียว… เธอพูดอะไรออกมา?

เธอจะเป็นคนสั่งสอนเขา?

โลกนี้มันโลกมายาแล้วหรือไง!?

ทั้งไห่เฉิงมีแค่ฮั่วซือหานคนเดียวเท่านั้นที่กล้าสั่งสอนเผด็จการน้อยอย่างเขา!

ฉือหว่านจับมือซูเสี่ยวฝูแล้วพูด “เสี่ยวฝู เราไปกันเถอะ”

ทั้งสองกำลังจะเดินออกไป แต่จู่ๆ ฮั่วซือหาน ก็เอื้อมมือออกมาคว้ามือเล็กของเธอไว้

ปลายนิ้วเรียวยาวแต่อบอุ่นของเขาสัมผัสกับมือบางของเธอ ความรู้สึกเสียดสีระหว่างผิวเนื้อก่อให้เกิดกระแสไฟฟ้าระหว่างกัน ทั้งสองต่างนึกย้อนไปถึงค่ำคืนที่วิลล่าซีย่วน ค่ำคืนที่ เขากดร่างเธอไว้กับผนัง…

ฉือหว่านรีบดึงมือกลับทันที

ฮั่วซือหานจ้องมองใบหน้าเล็กสวยของเธอ กลืนน้ำลายลงลำคอเบาๆ ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างไม่ใส่ใจ “ฉือหว่าน เรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก”

ฉือหว่านเงยหน้ามองเขา เอ่ยน้ำเสียงเรียบเฉย “ประธานฮั่ว คุณจัดการเรื่องกับคุณย่าให้เรียบร้อยเถอะ ฉันพร้อมจะไปจดทะเบียนหย่าเมื่อไหร่ก็ได้ ตำแหน่งคุณนายฮั่ว ฉันอยากคืนให้ฉือเจียวตั้งนานแล้ว”

พูดจบ ฉือหว่านก็เดินจากไปพร้อมกับซูเสี่ยวฝู

ฮั่วซือหานขมวดคิ้วมองแผ่นหลังบางของฉือหว่านที่กำลังเดินจากไป

ขณะนั้น กู้เป่ยเฉินก็ร้องขึ้นมาลั่น “พี่รอง! ยัยฉือหว่านนี่มันหยิ่งอะไรนักหนา!?”

ฮั่วซือหานตวัดสายตาคมดุใส่กู้เป่ยเฉิน

กู้เป่ยเฉินหุบปากทันที แต่ยังทำหน้ามุ่ย ก่อนจะบ่นอุบอิบ “พี่รอง! เมื่อกี้ผมแข่งเกมกับฉือหว่าน… แล้วเธอฆ่าผมตาย!”

ฮั่วซือหานเลิกคิ้วแปลกใจ “เธอฆ่านายได้?”

เขารู้ดีว่าฝีมือการเล่นเกมของกู้เป่ยเฉินนั้นโหดขนาดไหน คนธรรมดาไม่มีทางเอาชนะได้ง่ายๆ

กู้เป่ยเฉินยังคงไม่พอใจ “ไม่ได้! ผมต้องแข่งกับฉือหว่านอีกตา!”

กู้เป่ยเฉินหยิบมือถือขึ้นมา ส่งคำท้าไปหา ฉือหว่าน

ฉือหว่านยังออนไลน์อยู่… และเธอตอบรับคำท้าของเขา

ทั้งสองคนเริ่มเกมอีกตา!

คราวนี้กู้เป่ยเฉินไม่ออมมือ เขาเลือกอาวุธ ดาบใหญ่สามสิบเมตร แล้วพุ่งเข้าหาฉือหว่านทันที ฆ่ามัน!!

GAME OVER

เวรเอ๊ย!