บทที่ 752

คุณหญิงฮั่วหัวเราะ เธอจับมือของฮั่วซือหาน แล้วนำมือของฮั่วซือหานกับฉือหว่านมาวางไว้ด้วยกัน “ฉือหว่าน เห็นแก่เป่าเอ่อร์ เธอให้โอกาสซือหานอีกสักครั้งเถอะ ถ้าเขากล้าทำผิดกับเธออีก ฉันจะเป็นคนแรกที่ไม่ยอมปล่อยเขาไว้!”

“แม่ ผมเป็นลูกแท้ๆ ของแม่นะ!”

ฉือหว่านยิ้มบางๆ

ฮั่วซือหานมองฉือหว่าน “หวานหว่าน แต่งงานกับผมนะ เราไปจดทะเบียนกันเถอะ!”

หัวใจของฉือหว่านคลายลงอย่างสิ้นเชิง ที่จริงแล้วคนเราไม่จำเป็นต้องใช้ชีวิตติดอยู่กับอดีต คนควรใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน

ฉือหว่านพยักหน้า “ได้”

ฮั่วซือหานโผเข้ากอดฉือหว่าน อุ้มเธอหมุนไปหลายรอบ “ดีเหลือเกิน หวานหว่าน เราจะแต่งงานกันแล้ว ผมจะพาเธอกลับบ้าน!”

ลั่วเป่าเอ่อร์ตบมือดีใจ “ยินดีด้วยค่ะแด๊ดดี้ ยินดีด้วยค่ะหม่ามี๊~”

คุณหญิงฮั่วก็ยิ้มด้วยความสุข

...

ฮั่วซือหานกับฉือหว่านตกลงกันว่าจะไปจดทะเบียนสมรสกันแล้ว วันนี้เป็นวันทำงาน ที่ว่าการอำเภอก็เปิดทำการ

ฮั่วซือหานโทรหาเธอ ฉือหว่านกำลังยุ่งอยู่ที่สตูดิโอของตัวเอง เมื่อได้รับโทรศัพท์จากเขา

ฮั่วซือหาน “หวานหว่าน เธอไม่ลืมว่าวันนี้เป็นวันอะไรใช่ไหม?”

ฉือหว่านพยักหน้า “แน่นอน ฉันไม่ลืม วันนี้คือวันที่เราจะไปจดทะเบียนสมรสกัน”

ในเมื่อตัดสินใจแล้วว่าจะกลับมาร่วมชีวิตกับฮั่วซือหาน เธอก็จะมุ่งหน้าไปหาเขา ตั้งใจสร้างครอบครัวเล็กๆ ของพวกเขาให้ดี

ฮั่วซือหานดูเวลา “ผมจะไปรับคุณตอนนี้”

ฉือหว่านปฏิเสธ “ไม่ต้องหรอก ที่นี่ใกล้กับที่ว่าการอำเภอ เดี๋ยวฉันขับรถไปเอง เราเจอกันที่หน้าที่ว่าการอำเภอก็ได้”

ฮั่วซือหานพยักหน้า “ได้”

หลังวางสาย เลขาจ้าวก็เดินเข้ามา “ท่านประธานครับ มีเอกสารด่วนฉบับหนึ่งที่ต้องเซ็น”

ฮั่วซือหาน “ช่วยเลื่อนนัดทั้งหมดออกไป วันนี้ผมจะแต่งงานแล้ว!”