บทที่ 794

ฮั่วซือหานหันหลังจากไปทันที

ลี่เจียวโบกมือให้ฉือหว่าน “ฉือหว่าน ฉันขอตัวก่อนนะ”

ลี่เจียววิ่งตามออกไป “ซือหาน รอฉันด้วย”

หวงเสี่ยวอวี้ “มั่วเฉียน งั้นฉันขอตัวก่อนเหมือนกัน”

หวงเสี่ยวอวี้ก็เดินตามออกไป

ลั่วเป่าเอ่อร์หันมามองฉือหว่าน “หม่ามี๊ ทำไมแด๊ดดี้ถึงเดินไปกับน้าตัวร้ายล่ะ? เป่าเอ่อร์ไม่ชอบน้าตัวร้ายเลย น้าเขารังแกหม่ามี๊~”

ฉือหว่านมองไปยังทิศทางที่ฮั่วซือหานกับลี่เจียวหายไป ยิ้มบางแล้วพูดว่า “เป่าเอ่อร์ เรื่องของผู้ใหญ่มันซับซ้อนมาก ลูกแค่ต้องจำไว้ว่า หม่ามี๊กับแด๊ดดี้รักเป่าเอ่อร์ และจะอยู่กับเป่าเอ่อร์ตลอดไป”

ลั่วเป่าเอ่อร์พยักหน้าอย่างดีใจ “อืม”

เจียงยิ่งเสวี่ยหันมามองฉือหว่าน “หวานหว่าน เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?”

เจียงยิ่งเสวี่ยกลัวว่าฉือหว่านจะเสียใจ

ฉือหว่านส่ายหน้า “หนูไม่เป็นไร”

เย่ฮวนเอ่อร์พูดอย่างไม่พอใจ “ลี่เจียวนี่มันจอมเสแสร้ง แล้วยังบอกว่าจะให้กำเนิดลูกชายให้พี่ชายฉันอีก ต้องดูสิว่าเธอจะมีปัญญามีลูกชายจริงรึเปล่า!”

ทันใดนั้นฉือหว่านขมวดคิ้วแน่น ก้มตัวลงแล้วอาเจียน

แต่วันนี้เธอยังไม่ได้กินอะไร จึงอาเจียนแทบไม่ออก แต่ความรู้สึกคลื่นไส้นั้นรุนแรงมาก

ลี่มั่วเฉียนกับเจียงยิ่งเสวี่ยรีบถามอย่างกังวล “หวานหว่าน เธอเป็นอะไร? ไม่สบายเหรอ?”

คุณหญิงฮั่ว “หวานหว่าน เธอกินอะไรไม่ดีเข้ารึเปล่า?”

ฉือหว่านยกมือแตะที่ชีพจรของตัวเอง ขนตายาวกระพือไหวทันที

เย่ฮวนเอ่อร์รีบถาม “หวานหว่าน เธอเป็นอะไรแน่?”

ฉือหว่าน “ฉันท้อง”

...