บทที่ 795

ในเมื่อฉือหว่านพูดออกมาเช่นนี้ ทุกคนก็เคารพการตัดสินใจของเธอ “ตกลง”

ฉือหว่านออกจากโรงพยาบาล เย่ฮวนเอ่อร์พาเฉินหยวนหยวนมากล่าวลา “หวานหว่าน ฉันพาหยวนหยวนกลับบ้านก่อนนะ ไว้นัดกันอีกที”

ฉือหว่านพยักหน้า “ได้เลย”

เฉินหยวนหยวน “พี่หวานหว่าน แล้วเจอกันนะคะ”

ฉือหว่านยิ้มบาง “หยวนหยวน แล้วเจอกัน”

เย่ฮวนเอ่อร์พาเฉินหยวนหยวนกลับบ้าน ระหว่างทางเธอถาม “หยวนหยวน วันนี้เธอเห็นเรื่องของพี่หวานหว่านแล้ว รู้สึกยังไงบ้าง?”

เฉินหยวนหยวนนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง “เรื่องรักของพี่หวานหว่านดูจะลำบากจัง ความรักมันต้องเป็นแบบนี้เลยเหรอ?”

เฉินหยวนหยวนยังไม่เคยมีความรัก เธอถามอย่างสงสัย

เย่ฮวนเอ่อร์นึกถึงตัวเองกับเฉินจิ้น เส้นทางความรักมันก็มีทั้งหวานทั้งขม ทั้งเสียงหัวเราะและน้ำตา แต่เธอก็ไม่อยากทำให้เฉินหยวนหยวนกลัวหรือมีภาพลบในใจ

เย่ฮวนเอ่อร์หัวเราะ “แล้วแต่คนต่างหาก หยวนหยวนของเราต้องเจอคนที่เข้าใจกันแน่นอน สองคนจับมือกันไปข้างหน้า มีความสุขตลอดชีวิต”

เฉินหยวนหยวนยิ้มเล็กน้อย ดูเหมือนไม่ค่อยสนใจ “ไม่เอาหรอก ฉันว่าทำงานวิจัยเหมาะกับฉันมากกว่า”

เย่ฮวนเอ่อร์หัวเราะ เฉินหยวนหยวนนี่แหละสาวสายวิทย์เต็มขั้น สนใจแต่ตัวเลขกับงานวิจัย ไม่สนเรื่องความรักเลย

เย่ฮวนเอ่อร์จับมือเฉินหยวนหยวน “หยวนหยวน เธอโตแล้วนะ ควรใช้ชีวิตวัยรุ่นให้เต็มที่ ไป! พี่พาไปเปิดโลก”

เฉินหยวนหยวน “จะไปเปิดโลกที่ไหนกัน?”

เย่ฮวนเอ่อร์ยิ้มลึกลับ “ไปเดี๋ยวก็รู้”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เฉินหยวนหยวนถูกเย่ฮวนเอ่อร์พามาถึงหน้าผับ เฉินหยวนหยวน “พี่ฮวนเอ่อร์ พามาผับเนี่ยนะ?”