บทที่ 81

ฉือหว่านออกมาจากห้องน้ำ ฮั่วซือหานไม่อยู่แล้ว คาดว่าเขาคงถูกฉือเจียวโทรตามให้ไปหา เธอยกมุมปากขึ้น ยิ้มเย้ยหยันให้กับตัวเอง

ทันใดนั้นเอง โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น เป็นสายจากหลี่หลัน

ฉือหว่านกดรับสาย หลี่หลันพูดขึ้น "หวานหว่าน วันนี้เจียวเจียวชวนเพื่อนๆ มาที่บ้าน เธอเองก็มาด้วยสิ"

เธอจะมีน้ำใจขนาดนั้นเลย?

ฉือหว่านตอบกลับด้วยเสียงเรียบ "ได้ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้"

ซูเสี่ยวฝูที่เพิ่งได้รับข่าว รีบวิ่งเข้ามาหาเธอทันที "หวานหว่าน ฉันว่าแปลกๆ นะ หลี่หลันไม่น่าจะหวังดี ตอนนี้ไอ้สัตว์เดรัจฉานหวังกังออกจากคุกแล้วด้วย เธอแน่ใจเหรอว่าจะไปบ้านตระกูลฉือ?"

ฉือหว่านสีหน้าสงบนิ่ง "ฉันมีเรื่องที่ต้องไปยืนยัน"

ซูเสี่ยวฝูเป็นห่วงมาก เธอจึงตัดสินใจไปกับฉือหว่าน

บ้านตระกูลฉือในวันนี้ดูคึกคักเป็นพิเศษ เพื่อนๆ ของฉือเจียวมาถึงกันหมดแล้ว ทั้งกู้เป่ยเฉินและกลุ่มทายาทเศรษฐีรุ่นที่สอง

ทันทีที่กู้เป่ยเฉินเห็นฉือหว่าน สีหน้าของเขาก็บูดบึ้งทันที "ฉือหว่าน! เธอมาทำอะไรที่นี่?"

ฉือเจียวยิ้มหวาน "เป่ยเฉิน ฉันเป็นคนเชิญฉือหว่านมาเอง"

กู้เป่ยเฉินทำหน้าเหม็นเบื่อสุดขีด "พี่สะใภ้เจียวเจียว ทำไมต้องเชิญเธอมาด้วย? พวกเราไม่อยากเล่นกับเธอ"

ฉือหว่านไม่ได้โกรธ เธอกะพริบตา มองเจ้าตัวป่วนอย่างกู้เป่ยเฉินด้วยรอยยิ้มบางๆ ก่อนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ฉันก็ไม่อยากเล่นกับพวกไก่อ่อนเหมือนกัน"

กู้เป่ยเฉิน "..."

เขาไม่ใช่ไก่อ่อน!

เขาคือราชาเกมต่างหาก!

ความอัปยศจากการโดนฉือหว่านยำเละในเกมครั้งก่อนยังฝังลึกในใจของกู้เป่ยเฉิน เขากระโดดขึ้นมาอย่างฉุนเฉียว "ฉือหว่าน! เธอกล้าลงแข่งกับฉันอีกสักรอบไหม!?"

เขาต้องเอาชนะเธอให้ได้ ต้องกู้หน้าตัวเองกลับคืนมา