บทที่ 832

เย่ฮวนเอ่อร์แทบพ่นซุปในปากออกมา “แม่ พูดอะไรน่ะ หนูไม่ได้คิดอะไรกับพี่หลี่หรงเลยนะ!”

“ฮวนเอ่อร์ ลูกก็ไม่เด็กแล้วนะ ก่อนหน้านี้ลืมฟู่อวิ๋นเซินไม่ได้ ตอนนี้เขาก็มีชีวิตใหม่ของเขาแล้ว ลูกเองก็ควรเริ่มต้นชีวิตใหม่บ้าง ผู้หญิงมีช่วงวัยสดใสแค่ไม่กี่ปีเอง แม่กับป้าหลี่คุยกันเมื่อกี้ ป้าหลี่ก็เปรยถึงเรื่องแต่งงานเชื่อมสองบ้าน ป้าหลี่ชอบลูกมากเลยนะ แม่กับพ่อเองก็ชอบหลี่หรงมากด้วย”

ในแวดวงของพวกเขา หลี่หรงเป็นนักวิชาการที่เพียบพร้อมทั้งนิสัยและการอบรมเลี้ยงดู ไม่มีข้อเสียอะไร เย่เหมยกับท่านหลินต่างก็ชอบเขามาก

เย่ฮวนเอ่อร์ “แม่ หนูยังไม่ได้คิดเรื่องนี้เลย”

“งั้นลูกก็รีบคิดซะนะฮวนเอ่อร์ อย่าเอาแต่ยึดติด จนปล่อยให้ช่วงเวลาดีๆ ของตัวเองสูญเปล่า พ่อกับแม่อยากให้ลูกเจอคนที่รักลูกจริงๆ มีที่พักพิงของตัวเอง” เย่เหมยพูดเตือนด้วยความรักและจริงใจ

เย่ฮวนเอ่อร์ไม่อยากให้พ่อแม่เป็นห่วง จึงตอบแบบถนอมน้ำใจ “รู้แล้วค่ะแม่ ขอเวลาหนูหน่อยนะ”

เย่เหมยตักซุปให้เธออีกถ้วย “มากินข้าวก่อน ช่วงนี้ลูกผอมลงเยอะเลย”

เย่ฮวนเอ่อร์ไปเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าด้วยน้ำเย็นที่อ่างล้างมือก่อนจะออกมา อารมณ์ไม่ค่อยดีนัก เธอแค่อยากกลับไปพักผ่อนให้เร็วที่สุด

เดินอยู่ในทางเดิน “ติง” มือถือของเธอมีข้อความวีแชท เด้งขึ้นมา เป็นเฉินหยวนหยวนส่งมา

พอเห็นข้อความของเฉินหยวนหยวน อารมณ์ของเย่ฮวนเอ่อร์ก็ดีขึ้นมากทันที

เฉินหยวนหยวน: “พี่ฮวนเอ่อร์ อีกสองวันหนูจะกลับบ้านนะ”

เย่ฮวนเอ่อร์ดีใจมาก: “จริงเหรอ งั้นพี่จะให้คนเตรียมอาหารที่หนูชอบไว้ กลับมาเร็วๆ ล่ะ”

เย่ฮวนเอ่อร์ยังอยากจะเล่าเรื่องฟู่อวิ๋นเซินให้ฟัง แต่พอคิดว่าเล่าทางแชตคงไม่เหมาะ ก็เลยส่งข้อความอีกว่า “หยวนหยวน กลับมาเมื่อไหร่ พี่มีข่าวดีจะบอกนะ”

เฉินหยวนหยวน: “ได้เลย พี่ฮวนเอ่อร์ หนูคิดถึงพี่แล้วนะ”

เย่ฮวนเอ่อร์ยิ้มมุมปาก เพราะมัวแต่ก้มหน้ากดแชต จึงไม่ได้ดูทาง ขณะนั้นเธอก็ชนกับใครบางคน หัวชนเข้าเต็มอกแกร่งและอบอุ่นของอีกฝ่าย