บทที่ 843

วันนี้ฟู่อวิ๋นเซินประชุมตลอดทั้งวัน เขาจึงไม่รู้เลยว่าเย่ฮวนเอ่อร์เคยมาหา

เขามองหลินเจี๋ยด้วยสายตาเย็นชา “เธอรู้เรื่องที่หลินซื่อกรุ๊ปมีปัญหา แล้วจงใจกันเย่ฮวนเอ่อร์ไม่ให้เจอฉันใช่ไหม?”

หลินเจี๋ยส่ายหัว “ไม่ใช่นะ… อวิ๋นเซิน ฟังฉันอธิบายก่อน…”

เสี่ยวอู่พยายามช่วยพูดให้ “อวิ๋นเซิน หลินเจี๋ยอาจจะไม่ได้ตั้งใจแบบนั้นก็ได้…”

ฟู่อวิ๋นเซินขัดขึ้นทันที เขามองหลินเจี๋ยแล้วพูดว่า “ต่อไปอย่ามาที่บริษัทฉันอีก ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธอที่นี่อีกแล้ว!”

พูดจบเขาก็หันไปสั่งเลขา “ตามหาเย่ฮวนเอ่อร์เธออยู่ที่ไหน เตรียมรถให้พร้อม ฉันจะไปหาเธอ”

เลขา “ครับ!”

ฟู่อวิ๋นเซินรีบออกตัว เขากำลังจะไปหาเย่ฮวนเอ่อร์

หลินเจี๋ยยืนนิ่งอยู่กับที่ มองดูฟู่อวิ๋นเซินวิ่งตามหาเย่ฮวนเอ่อร์ต่อหน้าต่อตา ในสายตาและในใจของเขามีแต่เย่ฮวนเอ่อร์

ที่แย่ไปกว่านั้นคือ ฟู่อวิ๋นเซินไม่ให้เธอมาที่บริษัทอีก มันเหมือนโดนตบหน้าอย่างแรง ไม่มีแม้แต่ความเกรงใจให้เลย

เสี่ยวอู่มองหลินเจี๋ย “หลินเจี๋ย เธออย่าเสียใจเลย…”

“พี่เสี่ยวอู่ พี่ไม่ต้องพูดแทนเธอแล้ว!” เฉินหยวนหยวนขมวดคิ้วใส่เสี่ยวอู่

เสี่ยวอู่ “หยวนหยวน หลินเจี๋ยจริงใจต่ออวิ๋นเซิน เธอทำทุกอย่างก็เพื่อเขานะ”

“พวกพี่บอกว่าทำเพื่อพี่ชายฉัน แล้วรู้ไหมว่าเขาต้องการอะไรจริงๆ?”

เสี่ยวอู่ชะงัก “เอ่อ…”

“พวกพี่รู้อยู่แก่ใจว่าพี่ชายฉันชอบพี่ฮวนเอ่อร์ แต่กลับคอยขัดขวาง นั่นเรียกว่าทำเพื่อเขาเหรอ? พี่เสี่ยวอู่ ฉันรู้ว่าพี่มองพี่ชายฉันเป็นพี่น้องกันจริงๆ ถ้าอย่างนั้นก็ต้องรู้จักมีขอบเขต ฉันไม่อยากให้พี่กับพี่ชายฉันต้องแตกกันเพราะพี่ฮวนเอ่อร์!”

พูดจบ เฉินหยวนหยวนก็เดินจากไป

เสี่ยวอู่ “หยวนหยวน…”