บทที่ 856

หญิงสาวสุดเซ็กซี่จำต้องหน้าเสีย ก่อนจะกระทืบส้นสูงแล้วเดินจากไปด้วยความไม่เต็มใจ

เย่ฮวนเอ่อร์ฮึดฮัดออกมาเบาๆ

ฟู่อวิ๋นเซินมองท่าทางของเธอ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะในลำคอ

เสียงหัวเราะของเขาดึงดูดความสนใจของเย่ฮวนเอ่อร์ ดวงตาเรียวสวยใสจ้องมองไปยังใบหน้าของเขาอย่างไม่พอใจ “ประธานฟู่ หัวเราะอะไร?”

ฟู่อวิ๋นเซินมองเธอ “คุณหนูใหญ่เย่ เมื่อกี้ยังบอกว่าจะไม่ลงมาไม่ใช่เหรอ?”

เย่ฮวนเอ่อร์เชิดหน้าขึ้น “ถ้าฉันไม่ลงมา ประธานฟู่คงจะไปหาคนอื่นต่อใช่ไหม?”

ฟู่อวิ๋นเซินเลิกคิ้วเข้มขึ้นเล็กน้อย “ประโยคนี้ฉันไม่ได้พูดนะ”

เย่ฮวนเอ่อร์ถลึงตาใส่เขา “ผู้ชายเฮงซวย!”

เธอด่าเขาเสร็จก็หมุนตัวจะเดินหนี

แต่ฟู่อวิ๋นเซินเปิดประตูรถแล้วคว้าเข้าที่ข้อมือขาวเรียวของเธอ ดึงแรงจนเย่ฮวนเอ่อร์ล้มลงนั่งบนตักของเขา

แม้ว่ารถหรูของเขาจะกว้างขวาง แต่เมื่อมีคนสองคนนั่งซ้อนกันที่เบาะคนขับก็ยังรู้สึกคับแคบ ความใกล้ชิดอย่างกะทันหันทำให้ใบหน้าของเย่ฮวนเอ่อร์แดงจัด

เธอจ้องเขาเขม็ง “ประธานฟู่ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!”

ฟู่อวิ๋นเซินปิดประตูรถ กอดเธอไว้บนตัก “คุณหนูใหญ่เย่ เธอโกรธเหรอ?ฉันยังไม่ได้พูดอะไร ยังไม่ได้ทำอะไร เธอด่าฉันแล้วจะเดินหนีแบบนี้เหรอ?”

เย่ฮวนเอ่อร์ “ประธานฟู่ตอนนี้ยังไม่ได้พูดไม่ได้ทำก็จริง แต่ถ้าฉันไม่ลงมาเมื่อกี้ คุณก็คงจะไปบาร์กับผู้หญิงคนนั้น แล้วจบที่โรงแรมใช่ไหม?ถึงกับเหงาขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”

ฟู่อวิ๋นเซินเอื้อมมือมาบีบปลายคางเล็กของเธอ “คุณหนูใหญ่เย่ สิ่งที่เธอพูดเมื่อกี้ ฉันไม่เห็นด้วยสักคำ ยกเว้นประโยคเดียว...ฉันเหงามากจริงๆ คุณหนูใหญ่เย่จะอยู่เป็นเพื่อนฉันไหม?”

เขายังกล้ารับอีก

เย่ฮวนเอ่อร์ด่าเขา “หน้าด้าน!”

ฟู่อวิ๋นเซินหัวเราะ “ฉันหน้าด้านก็ได้ ฉันอยากได้เธอ”

เขาก้มลงจูบริมฝีปากของเย่ฮวนเอ่อร์ทันที