บทที่ 876

หลินเจี๋ยยอมรับอย่างเปิดเผย “คุณหนูใหญ่เย่ฉลาดจริงๆ ใช่แล้ว ฉันเป็นคนที่ซื้อดอกบัวหิมะไป ตอนนี้ดอกบัวหิมะที่พวกคุณต้องการอยู่ในมือของฉัน สนใจออกมาคุยกันหน่อยไหม?”

เย่ฮวนเอ่อร์หัวเราะเย็น “งั้นก็รออยู่ตรงนั้น ฉันจะไปหาเดี๋ยวนี้แหละ”

เธอวางสายแล้วหันไปมองห้องอาบน้ำ ฟู่อวิ๋นเซินยังคงอาบน้ำอยู่ข้างใน

เย่ฮวนเอ่อร์หยิบปากกาขึ้นมา เขียนโน้ตแผ่นหนึ่งว่า “อวิ๋นเซิน ฉันออกไปซื้อของกิน แป๊บเดียวจะกลับมา”

เธอวางกระดาษไว้บนโต๊ะแล้วออกจากห้องไป

ไม่นานนัก เย่ฮวนเอ่อร์ก็พบกับหลินเจี๋ย หลินเจี๋ยยืนรออยู่ในระเบียง

เย่ฮวนเอ่อร์เดินเข้าไปหา “คุณหลิน ดูเหมือนว่าคุณจะสะกดรอยตามเรามา รู้ทุกการเคลื่อนไหวของเราเลยสินะ”

หลินเจี๋ยยิ้มมุมปาก “แน่นอนอยู่แล้ว ไม่งั้นฉันจะแย่งดอกบัวหิมะไปจากคุณหนูใหญ่เย่ได้ยังไงล่ะ?”

“ดอกบัวหิมะอยู่ไหน?”

หลินเจี๋ยหยิบกล่องใบหนึ่งออกมา ข้างในคือดอกบัวหิมะสีขาวบริสุทธิ์

เย่ฮวนเอ่อร์รีบพุ่งเข้าไป “เอาดอกบัวหิมะมาให้ฉัน!”

แต่หลินเจี๋ยกลับส่งกล่องให้บอดี้การ์ดที่อยู่ข้างหลัง เขารับกล่องแล้วเดินจากไปทันที

หลินเจี๋ยหัวเราะ “คุณหนูใหญ่เย่เห็นดอกบัวหิมะแล้วนะ ฉันไม่ได้โกหกเธอใช่ไหม?”

เย่ฮวนเอ่อร์มองหลินเจี๋ย “พูดมาเถอะ เธอคิดจะทำอะไร? แย่งดอกบัวหิมะไปก็เพื่อจะเจรจากับฉันใช่ไหม?”

หลินเจี๋ย “คุณหนูใหญ่เย่เข้าใจอะไรก็เร็วดีจริงๆ ในเมื่อเธอรู้ว่าฉันมาคุยเจรจากับเธอ ก็ไม่ต้องแกล้งถามให้เสียเวลา ฉันอยากได้อะไรเธอก็รู้อยู่แล้ว ฉันอยากได้ฟู่อวิ๋นเซิน!”

ขนตาของเย่ฮวนเอ่อร์กระตุก เธอปฏิเสธทันทีโดยไม่ต้องคิด “อย่าหวังเลย! ฉันไม่มีทางยกฟู่อวิ๋นเซินให้เธอเด็ดขาด!”