บทที่ 880

เขาอ่านข้อความบนกระดาษแผ่นนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่มีอะไรผิดไปจากสายตา เย่ฮวนเอ่อร์บอกเลิกกับเขาจริงๆ

เป็นไปได้ยังไง?

เมื่อคืน...เธอเพิ่งตอบรับคำขอแต่งงานของเขา พวกเขาบอกกันไว้อย่างชัดเจนว่า กลับไปจะจัดงานแต่ง

แต่ตอนนี้ เธอกลับเป็นฝ่ายขอเลิก

ทำไม?

ฟู่อวิ๋นเซินรีบเก็บข้าวของแล้ววิ่งลงไปข้างล่าง เจ้าของโฮมสเตย์เห็นเขาก็ยิ้มทัก “คุณตื่นแล้วเหรอ ภรรยาคุณออกไปก่อนแล้วล่ะ”

ฟู่อวิ๋นเซินถามทันที “ลุงรู้ไหมว่าเธอไปไหน?”

“ไปสนามบินแล้วล่ะ เธอบอกว่าจะกลับก่อน”

เย่ฮวนเอ่อร์...กลับเมืองตี้ตูไปคนเดียว

ริมฝีปากของฟู่อวิ๋นเซินเม้มแน่นจนเป็นเส้นสีซีด เธอบอกเลิกเขาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย แล้วจากไปเงียบๆ

เขารีบมุ่งหน้าไปสนามบิน แล้วบินกลับเมืองตี้ตูทันที

ณ สนามบินเมืองตี้ตู ผู้ช่วยหลี่มายืนรอรับ “ท่านประธานครับ”

หลังจากขึ้นรถหรูมานั่งที่เบาะหลัง ฟู่อวิ๋นเซินถามทันที “ตามหาเย่ฮวนเอ่อร์เจอหรือยัง?”

ผู้ช่วยหลี่ “ตามเจอแล้วครับ คุณเย่กลับถึงบ้านแล้วครับ”

เธออยู่ที่บ้าน

ฟู่อวิ๋นเซิน “ไปบ้านตระกูลหลิน”

“ครับ ท่านประธาน”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถหรูจอดอยู่หน้าคฤหาสน์ตระกูลเย่ ฟู่อวิ๋นเซินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วโทรหาเย่ฮวนเอ่อร์อีกครั้ง

ครั้งนี้เธอรับสาย เสียงของเย่ฮวนเอ่อร์ดังมาจากปลายสาย “ฮัลโหล”

ฟู่อวิ๋นเซินกำโทรศัพท์ไว้แน่น ข้อนิ้วเรียวขาวแน่นจนขึ้นสีซีด “ฮวนเอ่อร์ ลงมาข้างล่าง ตอนนี้ฉันอยู่หน้าบ้านเธอแล้ว”