บทที่ 918

เฉินหยวนหยวนพยักหน้า “ได้เลย พี่ เดี๋ยวพี่ไปส่งพี่ฮวนเอ่อร์กลับบ้านนะ”

เย่ฮวนเอ่อร์ “ไม่ต้อง!”

ฟู่อวิ๋นเซิน “ได้!”

ทั้งสองพูดพร้อมกัน

เย่ฮวนเอ่อร์หันไปมองฟู่อวิ๋นเซินที่อยู่ฝั่งตรงข้าม “……”

……

มื้อเช้านั้นจบลงด้วยบรรยากาศที่แสนประหลาด เย่ฮวนเอ่อร์ตั้งใจจะกลับบ้านแล้ว

จังหวะนั้นเอง เพื่อนผู้หญิงหลายคนของเฉินหยวนหยวนก็เข้ามาในบ้าน พวกเธอชอบเย่ฮวนเอ่อร์กันมาก มาส่งเธอกลับ

“พี่ฮวนเอ่อร์ ครั้งหน้ามาเล่นด้วยกันอีกนะ”

เย่ฮวนเอ่อร์ยิ้ม “ได้จ้ะ”

แต่ตอนนั้นเอง เย่ฮวนเอ่อร์มองไม่เห็นจ้าวซือหาน จึงถามด้วยความแปลกใจ “เอ๊ะ จ้าวซือหานไปไหน ทำไมไม่เห็นมา?”

เฉินหยวนหยวนก็แปลกใจเช่นกัน “จ้าวซือหานล่ะ?”

“หยวนหยวน พี่ฮวนเอ่อร์ จ้าวซือหานวันนี้ไปทำเรื่องลาออกแล้ว กลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัด ต่อไปเราคงไม่ได้เจอเธออีกแล้ว”

จ้าวซือหานถูกย้ายกลับบ้าน?

ทำไมถึงกะทันหันขนาดนี้?

ขณะนั้น ฟู่อวิ๋นเซินก็เดินเข้ามา “ได้เวลาไปแล้ว”

เย่ฮวนเอ่อร์เงยหน้ามองฟู่อวิ๋นเซิน ใบหน้าหล่อเหลาของเขาไม่มีความรู้สึกใดๆ เหมือนกับว่าเรื่องของจ้าวซือหานไม่เกี่ยวข้องกับเขาเลย

แต่เย่ฮวนเอ่อร์รู้ดีว่ามันต้องเกี่ยวกับเขาแน่นอน เพราะเมื่อคืนจ้าวซือหานนัดเจอกับเขา

ต่อมาเขากลับมาแล้วคลุ้มคลั่ง บังคับเธอขึ้นเตียง

เย่ฮวนเอ่อร์ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เธอรู้สึกว่ามันต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นแน่ๆ

เฉินหยวนหยวนและเพื่อนผู้หญิงพาเย่ฮวนเอ่อร์เดินมาส่งถึงข้างรถหรูของฟู่อวิ๋นเซิน “พี่ฮวนเอ่อร์ ลาก่อนนะ”

เย่ฮวนเอ่อร์พยักหน้า “ลาก่อนจ้ะ”