บทที่ 98

"คุณนายฉือ! คุณต้องช่วยผมนะ! ประธานฮั่วขังผมไว้ ผมแอบหนีออกมา ถ้าประธานฮั่วจับผมได้อีก ผมตายแน่!" หวังกังตัวสั่นไปทั้งร่าง ความหวาดกลัวต่อฮั่วซือหานยังคงฝังลึกในใจ

เขาหันไปขอความช่วยเหลือจากหลี่หลัน แน่นอนว่าหลี่หลันต้องช่วยหวังกัง หวังกังคือไพ่สำคัญในมือเธอ เธอไม่มีทางปล่อยให้ไพ่นี้กลายเป็นไพ่ตายเด็ดขาด

“แม่คะ ตอนนี้เราควรทำยังไงดี?” ฉือเจียวถาม

ฉือไห่ผิงเริ่มไม่พอใจ หลี่หลันอุตส่าห์ทำเรื่องให้เขาพอใจได้สักครั้ง สุดท้ายกลับเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นมาอีก เขาขมวดคิ้ว “หลันหลัน เธอคิดจะทำยังไง?”

หลี่หลันมองสามีของเธอ "ที่รัก อย่าเพิ่งอารมณ์เสีย เรื่องนี้ยังไม่จบ"

ฉือเจียวดวงตาเป็นประกาย “แม่คะ! หรือแม่คิดแผนอะไรดีๆ ออกแล้ว?”

หลี่หลันยิ้ม "เจียวเจียว ตอนนี้ลูกโทรหาคุณชายกู้เถอะ คุณชายกู้ชอบลูกมากไม่ใช่เหรอ? เขาเชื่อฟังลูกทุกอย่าง ตอนนี้เป็นเวลาที่เราต้องใช้เขาแล้ว"

กู้เป่ยเฉินรักฉือเจียวจริงๆ เขาเคารพและมองฉือเจียวเป็นพี่สะใภ้ของตัวเองเสมอ

ฉือเจียวพยักหน้า "ได้เลย หนูจะโทรหากู้เป่ยเฉินเดี๋ยวนี้!"

…

ครึ่งชั่วโมงต่อมา กู้เป่ยเฉินมาถึงบ้านตระกูลฉือ “พี่สะใภ้เจียวเจียว ทำไมพี่เรียกผมมาอย่างเร่งด่วนขนาดนี้ครับ?”

ฉือเจียวจับแขนกู้เป่ยเฉิน “เป่ยเฉิน ฉันอยากให้เธอดูใครบางคน”

หวังกัง คุกเข่า "ตุบ!" ลงตรงหน้ากู้เป่ยเฉินทันที “คุณชายกู้! คุณต้องช่วยผมนะครับ!”

กู้เป่ยเฉินขมวดคิ้ว “คุณเป็นพ่อบุญธรรมของฉือหว่านไม่ใช่เหรอ? เกิดอะไรขึ้น?”

หวังกังน้ำตานองหน้า เอ่ยเสียงสะอื้น “คุณชายกู้! หวานหว่านรังเกียจที่ผมเป็นชาวบ้านตาสีตาสา เธอไม่เคยยอมรับผมเลย! เธอคิดว่าผมเป็นมลทินของเธอ! เธอถึงขนาดส่งคนมาทำร้ายผม! ดูสิครับ แผลพวกนี้! เธอทำร้ายผม! เธอต้องการฆ่าผมจริงๆ!”

หลี่หลันถอนหายใจข้างๆ "ฉันไม่คิดเลยว่าฉือหว่านจะเป็นคนใจร้ายไร้ความปรานีขนาดนี้"