บทที่18 ปากร้าย

“อยากใส่ชุดไหนก็ใส่” กองทัพตอบกลับเสียงเรียบ ก่อนจะหันมามองหน้าหญิงสาวที่พึ่งเข้ามาใหม่ ร่างบางยืนนิ่งถือแฟ้มเอกสารในมือแน่นมองหลบสายตาไปทางอื่น

“ขอโทษค่ะ ฉันรีบเลยลืมเคาะประตู” เมื่อตั้งสติได้จึงหันหน้ามาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มอีกครั้ง อุตส่าห์ทำใจได้มาในระดับหนึ่งแต่เมื่อเข้ามาเห็นเหตุการณ์แบบนี้หัวใจก็พลันอ่อนแอลง พานให้น้ำตาจ่อไหลออกมา

“ไปทานข้าวกับไอ้ทัพบกอร่อยไหม” น้ำเสียงประชดประชันถามขึ้นเสียงดังกว่าปกติ

“อร่อยค่ะ นี่ค่ะเอกสารที่คุณกองทัพต้องการ” แฟ้มเอกสารวาระการประชุมถูกวางลงตรงหน้าชายหนุ่มและหมุนตัวเดินกลับออกไปทันที

“ทัพบก นิสากลับก่อนนะคะ” นิสาในเสื้อผ้าชุดใหม่เดินออกจากห้องนอนของชายหนุ่ม ขณะที่กองทัพนั่งยีหัวตัวเองอย่างหงุดหงิด สายตามองไปยังประตูห้องที่ปิดสนิทราวกับว่าสามารถมองทะลุเห็นด้านนอกได้

“ฉันเดินไปส่ง ขับรถมาเองใช่ไหม”

“อือ..เดี๋ยวนี้เก่งแล้วไปไหนก็ไม่ต้องพึ่งใครแล้ว”

“ระวังโดนยึดกุญแจรถนะ ถ้าดื้อมาก ๆ”

“ใครจะยอม”

ร่างสูงสมส่วนฉบับคนชอบออกกำลังกายกระชากตัวลุกจากเก้าอี้เดินนำหญิงสาวที่อยู่ในเสื้อผ้าชุดใหม่ออกไป ระหว่างเดินผ่านหน้าประตูยังไม่วายชำเลืองมองเลขาสาวที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาทำงานอยู่ที่โต๊ะ

“นิสากลับก่อนนะคะคุณเลขา”

“สวัสดีค่ะ” รดาฝืนยิ้มตอบกลับแขกคนสำคัญของเจ้านาย ก่อนจะรีบดึงหน้ากลับมาเรียบนิ่งเหมือนเดิมเมื่อเห็นว่าเจ้านายหนุ่มกำลังมองมาที่เธอ

กองทัพเดินกลับเข้ามาในห้องอีกครั้งหลังจากที่ไปส่งหญิงสาวคู่หมั้นที่รถ

“รดา เข้าไปพบผมในห้องด้วย” เอ่ยบอกเสียงแข็งเดินกระแทกประตูเข้าไปด้านใน

รดาถอนหายใจพรืดยาว นั่งรวบรวมสติอยู่สักพักก่อนจะลุกจากโต๊ะเดินเปิดประตูตามเข้าไปและเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าชายหนุ่มที่นั่งอยู่โซฟากลางห้องแทนโต๊ะทำงาน

“ไอ้ทัพบกมันพาไปทานข้าวที่ไหน”

“ร้านอาหารใกล้ๆ บริษัทนี่แหละค่ะ”

“ชื่อร้านอะไร จำไม่ได้หรือไง” กองทัพตะคอกกลับเสียงแข็งเมื่อได้รับคำตอบไม่ค่อยเป็นที่น่าพอใจ

“ฉันจำเป็นต้องบอกด้วยเหรอคะ ตอนเที่ยงคือเวลาส่วนตัวคงไม่จำเป็นต้องรายงานเจ้านายมั้งคะ” รดาเน้นเสียงตรงคำว่าเจ้านายก่อนจะเบนสายตามองไปทางอื่น

“หึ เจ้านายงั้นเหรอ งั้นผมฝากบอกแม่บ้านเอาชุดนิสาส่งซักด้วยนะ” ในเมื่อเธอยืนกรานสถานะระหว่างเธอกับเขาชัดเจนขนาดนี้ ด้วยความโกรธ ความไม่พอใจตั้งแต่เรื่องออกไปทานมื้อกลางวันกับพี่ชายและย้ำสถานะเจ้านายกับลูกน้อง ทำให้เขาพูดออกไปแบบนั้น

“ค่ะ ฉันจะรีบจัดการให้ค่ะ”

“ให้แม่บ้านเปลี่ยนผ้าปูที่นอนใหม่ด้วย” ไม่รู้ผีห่าซาตานตนไหนเข้าสิงแล้วสั่งให้เขาพูดคำนี้ออกมา ทั้งที่เตียงนอนเตียงนี้ยังไม่มีใครเข้าไปนอนนอกจากเขาคนเดียว

“ค่ะ มีอะไรอีกไหม ฉันขอตัวออกไปทำงานก่อน” รดาสะอึกและรู้สึกเจ็บแปล๊บๆ ในอก ร่างบางรีบหันหลังสาวเท้ายาวเดินออกจากห้องทันที

หลังจากกลับมานั่งที่โต๊ะ เธอก็รีบยกหูโทรศัพท์ต่อสายหาแม่บ้านตามคำสั่งของเจ้านายหนุ่มที่เธอจำได้แม่นทุกประโยค หลังจากวางสายเท้าเล็กก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งไปยังห้องน้ำ เสียงสะอื้นดังเล็ดลอดออกมาให้ได้ยิน สักพักเสียงก็เงียบหายไป รดายืนรวบรวมสติอยู่หน้ากระจกและรีบล้างหน้าล้างตาเพราะตอนนี้ใกล้ได้เวลาเข้าประชุมแล้ว

รดาเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยดวงตาแดงก่ำ เมื่อเดินกลับมาถึงโต๊ะก็หยิบแป้งพับในกระเป๋าสะพายขึ้นมาปิดทับรอยแดงบริเวณใต้ขอบตาที่เกิดจากการเสียดสีของกระดาษทิชชูที่เธอใช้เช็ดคราบน้ำตา เมื่อสำรวจความเรียบร้อยตัวเองผ่านกระจกอันเล็กจนแน่ใจก็ลุกขึ้นคว้าไอแพดบนโต๊ะเร่งฝีเท้าตรงไปยังห้องประชุมทันที

รดาเดินเข้าห้องประชุม ไปหย่อนสะโพกนั่งลงเก้าอี้ข้างตำแหน่งรองประธานบริษัทที่นั่งถัดจากทัพบกที่เป็นประธานบริษัท

กองทัพที่เดินตามหลังเข้ามาติดๆ เมื่อมองเห็นความผิดปกติบนใบหน้าเลขาสาวก็รับรู้ได้ทันทีว่าก่อนหน้านั้นเธอหายไปทำอะไรมา คงหนีไม่พ้นไปแอบร้องไห้คนเดียว ชายหนุ่มไม่รู้ว่าจะรู้สึกดีใจที่เธอหึงเขากับผู้หญิงคนอื่นหรือเสียใจที่ทำเธอร้องไห้

“เป็นอะไร” อยู่ๆ มือหนาก็เอื้อมไปกุมมือเล็กที่วางอยู่บนหน้าตักพร้อมกระซิบถามน้ำเสียงดูห่วงใยปนรู้สึกผิด

“เปล่าค่ะ” รดาดึงมือออกจากการเกาะกุมไปกดไปแพดซึ่งวางอยู่บนโต๊ะ

“รดา โอเคใช่ไหม” ทัพบกที่เดินเข้ามาภายในห้องประชุมก็เจอกับหญิงสาวนั่งรออยู่ก่อนดวงตาแดงก่ำ จนอยากซัดหมัดหนักๆ เข้าที่หน้าหล่อๆ ของน้องชายตัวดี

“โอเคค่ะ ฝุ่นเข้าตารดาเฉยๆ ไม่มีอะไรค่ะ” น้ำเสียงที่ตอบทัพบกต่างจากที่ตอบกองทัพเมื่อสักครู่

เริ่มประชุม

“นี่เป็นรถรุ่นใหม่ที่เรากำลังจะเปิดตลาดในเมืองไทยและฝั่งเอเชีย เป็นรุ่นที่อัพเดทล่าสุด ปลายเดือนที่แล้วผมได้ไปทดลองขับที่อิตาลีแล้วสมรรถนะของรถถือว่าพัฒนากว่ารุ่นก่อนๆ มาก รายละเอียดผมให้คุณรดาเป็นคนอธิบายให้ฟังแล้วกันครับ”

“ค่ะ ซูเปอร์คาร์คันนี้เป็นรุ่นที่ถูกพัฒนามาจากรุ่นปี2017 โดยมีการดีไซน์กันชนหน้าใหม่ ดุดันแข็งแรงมากขึ้น เครื่องยนต์จูนใหม่ได้กำลังเพิ่ม ขับเคลื่อน 4 ล้อเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือใส่ระบบเลี้ยวสี่ล้อเป็นครั้งแรก เครื่องยนต์ Aventador S ขนาดเดิม V12 ความจุ 6.5 ลิตร แบบหายใจเอง จูนวาล์วแปรผันใหม่ และเพิ่มเรดไลน์สูงสุดจาก 8,350 เป็น 8,500 เพื่อกำลังเพิ่ม 40 ตัว เป็น 740 แรงม้า แรงบิด 690 นิวตัน-เมตร ส่งกำลังผ่านเกียร์คลัตช์กึ่งอัตโนมัติ 7 สปีด อัตราส่วนน้ำหนัก/แรงม้าน้อยลงเหลือแค่ 2.13 กก./แรงม้า อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม.ภายใน 2.9 วินาที ความเร็วสูงสุด 350 กม./ชม.ค่ะ “รดาเป็นเลขาที่มืออาชีพมากถึงแม้ว่า1นาทีก่อนหน้านั้นเธอจะเจอเรื่องราวที่แย่มามากแค่ไหนแต่เมื่อเข้าสู่โหมดการทำงานก็สามารถทำออกมาได้ดีเยี่ยมจนได้รับเสียงปรบมือชื่นชมจากทุกคนในห้องประชุม

“น้องรดาเก่งมากเลยนะคะ ขนาดเป็นแค่นักศึกษาฝึกงานยังทำออกมาได้มืออาชีพขนาดนี้ อนาคตข้างหน้าคงหนีไม่พ้นตำแหน่งเลขาตัวจริงของคุณกองทัพหรอกใช่ไหมคะ” หนึ่งในคณะกรรมการผู้ถือหุ้นพูดขึ้น รอยยิ้มสดใสแต่แววตาเศร้าหมองยังฝืนยิ้มกับทุกคนในห้องประชุมราวตัวเธอเป็นหุ่นยนต์ที่สามารถปรับโหมดได้อย่างรวดเร็วเพียงแค่กดปุ่ม

“ถ้ากรรมทุกท่านเห็นด้วยผมจะรีบทำสัญญากับบริษัทผู้ผลิตและนำเข้ามาจำหน่ายให้ทันในไตรมาสที่3ครับ ขอบคุณทุกท่านมากครับที่สละเวลามาประชุมในวันนี้” ทัพบกกล่าวปิดประชุม ผู้ถือหุ้นต่างพากันทยอยเดินออกจากห้องไปเหลือเพียงทัพบก กองทัพ และรดาแค่สามคน

“รดาออกไปก่อน พี่ขอคุยกับกองทัพมันหน่อย” รดาก้มหัวให้ชายหนุ่มเป็นคำตอบก่อนจะรีบสาวเท้าเดินออกจากห้องไป

“ตอนเที่ยงมึงว่าอะไรรดา ทำไมเธอถึงต้องร้องไห้ตาบวมขนาดนั้น” ยังไม่ทันที่ประตูห้องจะปิดสนิททัพบกก็ถามขึ้นเสียงดังด้วยภาษาลูกผู้ชาย