บทที่ ๔ สมบัติที่หลงลืม

หลังจากกอดปลอบกันจนหยางเสวี่ยอิงคลายความตื้นตันใจลงแล้ว บรรยากาศภายในเรือนก็พลันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

หยางเสวี่ยอิงและหลานจิงที่ร่างกายกลับมาแข็งแรงกระปรี้กระเปร่าราวกับคนละคน ช่วยกันทำความสะอาดปัดกวาดเรือนที่รกร้างอย่างขะมักเขม้น เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นเป็นครั้งคราว เป็นเสียงที่ไม่ได้ยินในเรือนแห่งนี้มานานนับสิบปี

หยางจิ้งอวี่มองภาพนั้นด้วยสายตาที่อ่อนโยนลงเล็กน้อย ก่อนจะแสร้งทำเป็นอ่อนเพลียแล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงเพื่อพักผ่อน แต่ในความเป็นจริง นางต้องการเวลาและสมาธิเพื่อทำความรู้จักกับผู้ช่วยคนใหม่ของนางให้มากขึ้น

‘เจ้านั่น... ระบบ... ถึงเวลาที่ข้าต้องทำความเข้าใจเจ้าอย่างจริงจังเสียที’

นางหลับตาลง รวบรวมสมาธิเพ่งไปยังห้วงความคิด และทันใดนั้นเอง ม่านแสงโปร่งใสคล้ายหน้าต่างบานหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในจิตของนาง มันคือหน้าต่างระบบที่นางเคยเห็นเพียงแวบเดียว

คราวนี้นางมีเวลาสำรวจมันอย่างละเอียด บนหน้าต่างนั้นมีหมวดหมู่ต่างๆ แบ่งไว้อย่างชัดเจน

[หมวดทักษะ] [หมวดความรู้] [หมวดวัตถุ]

ด้วยความสงสัยจิ้งอวี่จึงลองเพ่งสมาธิไปที่หมวดทักษะก่อน รายการมากมายก็ปรากฏขึ้นมาเป็นแถวยาวเหยียด

[วิชาตัวเบาขั้นต้น]

[ทักษะการใช้พิษเบื้องต้น]

[ทักษะการปลอมตัว]

[ทักษะการแพทย์แผนจีน]

[ทักษะการประเมินราคา]

และอื่นๆ อีกนับร้อยรายการ . . .

หัวใจของจิ้งอวี่เต้นแรงขึ้นเล็กน้อย ทักษะเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่นางต้องการอย่างยิ่งในตอนนี้ หากมีมันติดตัว การจะเอาชีวิตรอดและแก้แค้นก็ไม่ต่างอะไรกับเสือติดปีก๑ เลยทีเดียว

นางระงับความตื่นเต้นไว้แล้วลองเปิดดูหมวดความรู้ต่อ คราวนี้สิ่งที่ปรากฏขึ้นทำให้นางตกตะลึงยิ่งกว่าเดิม

[สูตรการหลอมเหล็กกล้าชั้นเลิศ]

[แบบแปลนเครื่องทุ่นแรง - กังหันน้ำและกังหันลม]

[ตำราพิชัยสงครามซุนวูฉบับสมบูรณ์พร้อมคำอธิบาย]

[ความรู้ด้านการเกษตรกรรมยุคใหม่ - การปรับปรุงพันธุ์พืช]

ความรู้เหล่านี้ล้วนล้ำหน้าเกินกว่ายุคสมัยนี้ไปหลายร้อยปี หากนำไปใช้ประโยชน์ มันสามารถเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของแคว้นได้ทั้งแคว้น!

ในที่สุดนี้ นางเปิดดูหมวดวัตถุอย่างระมัดระวัง รายการที่ปรากฏขึ้นมีตั้งแต่ของที่นางพอจะเข้าใจได้ เช่น ยาฟื้นฟูพลังระดับกลาง ยาเม็ดหอมเร้นกาย มีดบินไร้เงา ไปจนถึงของที่ทำให้นางต้องขมวดคิ้วด้วยความงุนงง

ปืนเก็บเสียงรุ่นทดลอง? ทั้งระเบิดควันประสิทธิภาพสูง?

สิ่งเหล่านี้คืออะไรกันแน่ ดูจากชื่อแล้วคล้ายกับอาวุธในชาติก่อนของนาง แต่มันมาอยู่ในที่เช่นนี้ได้อย่างไร ระบบนี้มีที่มาที่ไปเช่นใดกันแน่?

ขณะที่กำลังประหลาดใจอยู่นั้นเอง นางก็สังเกตเห็นตัวอักษรเล็กๆ ที่อยู่ข้างๆ รายการของรางวัลทุกชิ้น

ราคา แต่ราคาที่ว่ากลับไม่ใช่เงินทองหรือของมีค่าใดๆ ทั้งสิ้น

นางลองเพ่งจิตไปที่วิชาตัวเบาขั้นต้น ข้อความก็ปรากฏขึ้น

[วิชาตัวเบาขั้นต้น - แลกเปลี่ยนด้วยค่าคำชม 10 คะแนน(คำชมที่ต้องการ - ระบบช่างมีประโยชน์ยิ่งนัก)]

เมื่ออ่านจนครบ นางจึงลองกดดูของที่สูงขึ้นไปอีกขั้น นั่นก็คือทักษะการใช้พิษเบื้องต้น

[ทักษะการใช้พิษเบื้องต้น - แลกเปลี่ยนด้วยค่าคำชม 50 คะแนน(คำชมที่ต้องการ - ระบบคือผู้รอบรู้ที่สุดในใต้หล้า)]

ครั้นเมื่อนางลองกดดูปืนเก็บเสียงรุ่นทดลอง. . .

[ปืนเก็บเสียงรุ่นทดลอง - แลกเปลี่ยนด้วยค่าคำชม 1,000,000 คะแนน(คำชมที่ต้องการ - ท่านคือมหาเทพเจ้าระบบผู้สร้างสรรค์จักรวาล และเป็นหนึ่งเดียวในดวงใจข้า!)]

“...”

นางก็พลันเข้าใจในทันที ค่าคำชมคือสกุลเงินเดียวที่ใช้ได้กับระบบนี้ และดูเหมือนว่ายิ่งของรางวัลล้ำค่าเท่าไหร่ คำชมที่ต้องใช้ก็ยิ่งต้องเลิศเลอและไร้ยางอายมากขึ้นเท่านั้น

‘น่ารำคาญ แต่นับว่ายุติธรรมดี’

จิตใจของนักฆ่าสาวเริ่มคำนวณอย่างรวดเร็ว นี่คือระบบการแลกเปลี่ยนที่ชัดเจน รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง๓ ในเมื่อนางรู้เงื่อนไขแล้ว การจะหลอกล่อเอารางวัลจากระบบบ้ายอตัวนี้ก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

ขณะที่นางกำลังวางแผนบริหารจัดการคำชมอยู่นั้น หน้าต่างระบบก็พลันสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนที่มาสคอตตัวหนึ่งจะปรากฏขึ้นตรงหน้าของนาง

ก้อนกลมๆ สีขาวนวล นุ่มฟูราวกับปุยเมฆ มีดวงตาสีดำขลับสองดวงแปะอยู่ข้างบน ดูไปดูมาก็คล้ายกับขนมถังหยวนที่ยังไม่ได้ต้ม มันเอียงคอมองนาง ก่อนที่ดวงตาจะหยีลงเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว เป็นการแสดงออกถึงรอยยิ้มอย่างชัดเจน

[โฮสต์! ในที่สุดท่านก็เข้ามาสำรวจร้านค้าของข้าเสียที! ตื่นตาตื่นใจใช่หรือไม่ล่ะ! ของรางวัลของข้ายอดเยี่ยมที่สุดเลยใช่ไหม!]

น้ำเสียงร่าเริงนั้นดังมาจากเจ้าก้อนกลมนี่เอง ซึ่งจิ้งอวี่เพียงจ้องมองมันนิ่งๆ ไม่ได้ตอบอะไร