บทที่ 1 เค้นถาม 1

บทที่ 1 เค้นถาม

ราตรีกาลสงัดเงียบ มีเพียงเสียงพิณแว่วกังวาน "ติง... ตัง..." สอดประสานไปกับสายลมพัดผ่านแมกไม้ แม่ทัพเอี้ยนฟงเร้นกายหลบเร้นสายตาเวรยาม ลอบเข้ามาในจวนสกุลฉินด้วยแรงปรารถนาอันแรงกล้า เขาอยากจะพบนาง... สตรีหลังม่านผู้มีปัญญาเฉียบแหลมที่สั่นคลอนหัวใจนักรบของเขา

เขาเดินตามเสียงพิณมาจนถึงศาลาร้างท้ายสวน ทว่าผู้ที่นั่งอยู่มิใช่คุณหนูผู้เลอโฉม แต่เป็นเสี่ยวหนิง สาวใช้หน้าตาธรรมดาที่กำลังใช้ผ้าสะอาดเช็ดตัวพิณอย่างบรรจง นางสะดุ้งสุดตัวเมื่อเห็นเงาร่างสูงตระหง่านก้าวออกมาจากเงามืด

"ทะ... ท่านแม่ทัพ!" เสี่ยวหนิงรีบยอบกายลงคำนับจนหน้าผากแทบจรดพื้น ร่างกายสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนก

"ลุกขึ้นเถิดแม่นาง ข้ามิได้มาร้าย" เอี้ยนฟงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มสุภาพ ทว่าดวงตาคู่คมกลับจับจ้องไปที่ตัวพิณ "ข้าเพียงแต่หลงใหลในกวีและปัญญาของคุณหนูเจ้า ความรู้เรื่องภูมิศาสตร์และการเมืองของนางทำให้ข้าปรารถนาจะครองคู่กับนางยิ่งนัก เจ้าพอจะบอกข้าได้หรือไม่ว่าคุณหนูชอบสิ่งใดบ้าง?"

เสี่ยวหนิงอึกอัก "ท่านแม่ทัพ... การลอบเข้ามาเช่นนี้ผิดธรรมเนียมนะเจ้าคะ"

"เช่นนั้นเจ้าก็ตอบคำถามข้าแทนเจ้านายของเจ้าเสียสิ" เขาขยับเข้าใกล้จนสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวนาง "คุณหนูของเจ้าโปรดชาชนิดใด? ชอบอ่านตำราเล่มไหน? หรือพึงใจในสีสันใดเป็นพิเศษ?"

เสี่ยวหนิงจำต้องตอบเพื่อรีบส่งเขาออกไป "คุณหนู... คุณหนูโปรดชาอู่หลงเจ้าค่ะ ชอบตำราประวัติศาสตร์แคว้นฉิน... โดยเฉพาะหลักการ 'การใช้ชัยภูมิเป็นรอง การชนะใจคนเป็นหลัก' เจ้าค่ะ"