บทที่1

“คุณหนูสือ คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าจะยกเลิกสถานที่จัดงานแต่งที่จองไว้ก่อนหน้านี้?”

ปลายนิ้วของสืออวี๋ที่จับโทรศัพท์กำแน่นขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงของเธอราบเรียบไร้อารมณ์ “อืม แน่ใจ”

“ค่ะ ดิฉันเข้าใจแล้วค่ะ จะดำเนินการยกเลิกให้คุณนะคะ”

“ขอบคุณค่ะ”

พอวางสาย สืออวี๋ก็ถอดแหวนหมั้นจากนิ้วนางข้างซ้าย วางลงบนโต๊ะ ลุกขึ้นลากกระเป๋าแล้วเดินออกจากห้องไป

……

ครึ่งเดือนก่อน

ยามเย็น สืออวี๋เพิ่งว่าความเสร็จ เดินออกจากศาล สิ่งแรกที่เธอทำก็คือเปิดมือถือขึ้นมา

เธอเปิดไลน์ขึ้นมา ช่องแชทที่ปักหมุดไว้เต็มไปด้วยข้อความนับสิบข้อความที่เธอส่งออกไป แต่อีกฝ่ายไม่ตอบกลับสักข้อความเลย

ตั้งแต่เดือนก่อน หลังจากที่ทั้งสองทะเลาะกันเรื่องการ์ดแต่งงาน วันถัดมาเหลียงหยวนโจวก็ออกเดินทางไปต่างประเทศแล้ว และตลอดทั้งเดือน ไม่ว่าเธอจะส่งข้อความไปง้อขอคืนดีสักกี่ครั้ง เขาก็ทำเป็นมองไม่เห็น

ในความสัมพันธ์นี้ สืออวี๋ยอมลดตัวลงจนต่ำที่สุดแล้ว แต่กลับไม่อาจแลกมาได้ซึ่งการหันกลับคืนใจของเหลียงหยวนโจวเลย

เพื่อนสนิท “ซ่งจื่ออิน” เห็นแล้วทนไม่ไหว มักเหน็บแนมว่า เธอว่าความคดีหย่าร้างมานับไม่ถ้วน เจอผู้ชายเลว ๆ มาก็มาก แต่กลับพาตัวเองมาตกหลุมรักผู้ชายอย่างเหลียงหยวนโจวจนถอนตัวไม่ขึ้น

อันที่จริงแล้วสืออวี๋ไม่ได้ดูไม่ออก เธอเพียงแค่ตัดใจไม่ได้เท่านั้น

เสียดายที่ทั้งสองเคยรักกันขนาดนั้น แต่จบลงด้วยการหมดรักและเกลียดชังกัน

และยิ่งเสียดาย……เหลียงหยวนโจว

แปดปีที่อยู่ด้วยกัน เธอแทบลืมไปแล้วว่าตอนไม่มีเหลียงหยวนโจว เธอเคยเป็นคนแบบไหน และไม่รู้เลยว่าจะชินกับชีวิตที่ไม่มีเขายังไง

นิ้วของเธอแตะที่ช่องป้อนข้อมูล กำลังจะพิมพ์ถามเขาว่าจะกลับมาเมื่อไหร่ แต่จู่ๆการแจ้งเตือนหนึ่งก็เด้งขึ้นมา

เหลียงหยวนโจวอัปเดต “โมเมนต์” ของเขาแล้ว

ที่เขาลงเป็นเพียงรูปวิวทะเลธรรมดา แต่สืออวี๋กลับดูออกทันทีเลยว่า ที่นั่นคือมัลดีฟส์ สถานที่ที่เธอเคยเอ่ยอยากไปกับเขานับครั้งไม่ถ้วน

ปลายนิ้วของเธอชะงัก กำลังจะกดกลับไปหน้าแชท แต่ข้อความของซ่งจื่ออินก็เด้งเข้ามา

เธอเผลอกดเปิดโดยไม่รู้ตัว แล้วพบว่ามันคือภาพแคปจากโมเมนต์ของเสินหลี

เป็นรูปทะเลเดียวกันเป๊ะกับเหลียงหยวนโจว แต่มีข้อความกำกับว่า

——แค่บ่นว่าการทํางานนอกสถานที่มันเหนื่อยมากเลย เขาก็พามาฉันมาฮันนีมูนที่มัลดีฟส์เลย！

เหลียงหยวนโจวไม่มีทางไม่รู้ว่า มัลดีฟส์สำคัญกับเธอแค่ไหน

เป็นสถานที่ที่เธอพูดถึงบ่อยๆ เขามักจะบอกว่าไม่ว่าง แต่กลับพาผู้หญิงอีกคนไป

เพียงแค่กะพริบตา น้ำตาก็ไหลร่วงโดยไม่ทันตั้งตัว

ลมหยาวเมื่อครู่นี้ เหมือนพัดซึมเข้าไปถึงหัวใจของเธอ

แล้วสายจากซ่งจื่ออินก็ดังขึ้น

“เสินหลีนี่มันน่ารังเกียจจริง ๆเลย! รู้ทั้งรู้ว่าแกกับเหลียงหยวนโจวกำลังจะแต่งงานกัน ยังจะมาโพสต์รูปเหมือนกับเหลียงหยวนโจวมาทำให้คนอื่นเขารังเกียจอีก!”

“เหลียงหยวนโจวเองก็บ้าเหมือนกันเลย พาเธอไปตรงไหนไม่ดี ทำไมต้องไปที่มัลดีฟส์ด้วย? เขาไม่รู้เหรอว่านั่นคือที่ที่แกอยากไปกับเขามาตลอด? แปดปีแล้ว ต่อให้เดินก็เดินไปถึงแล้ว!”

“เขากับเสินหลีเปิดเผยชัดเจนขนาดนี้แล้ว แกก็ถูกสวมเขามาสามปีแล้ว นี่แกยังคิดจะแต่งงานกับเขาแล้วถูกสวมเขาแบบนี้ตลอดชีวิตเลยเหรอ?”

สืออวี๋เจ็บปวดใจมาก เธอรู้ดีว่าที่ซ่งจื่ออินพูดนั้นมันถูก แต่ทั้งสองอยู่ด้วยกันมาแปดปี อีกหนึ่งเดือนกว่าก็จะแต่งงานแล้ว เธอไม่อยากยอมแพ้แบบนี้

เธออยากพยายามเป็นครั้งสุดท้าย ถ้าผลลัพธ์ยังเหมือนเดิม เธอก็จะยอมรับชะตากรรม

“จื่ออิน วันเสาร์เป็นวันลองชุดเจ้าสาวกับชุดเพื่อนเจ้าสาว แกอย่าลืมมานะ”