บทที่ 187 คุณนี่มันปัญญาอ่อนจริงๆ!

"พี่ ฮือ ฮือ......ทำไมพี่ถึงได้มองฉันอย่างนั้นล่ะ?ฮือ ฮือ......ฉันกลัว......อา!"

เห็นเขาโมโหจนสีหน้าแดงก่ำ เส้นเอ็นบริเวณหน้าผากนูนขึ้น ทำให้วิไลพัณณ์ตกใจจนอกสั่นขวัญหาย น้ำตาราวกับไข่มุกที่เส้นเอ็นขาด ไหลไม่หยุด

ความโกรธของเหนือเมฆพุ่งทะยานมาจนถึงหน้าผาก เขายกมือขึ้นมาตบใบหน้าของหล่อนหนึ่งที"ตอนนี้รู้จักกลัวแล้วเหรอ?รู้หรือเปล่าว่ากำลังรนหาที่ตาย!"

เขาจับคอเสื้อของวิไลพัณณ์แน่น พลางพูดขึ้นด้วยใบหน้าโมโหและหน้ากลัว :"นั้นคือวายุ แม้ว่าเขาจะไม่ได้รักธิกานต์ ก็ไม่ยอมให้ใครมาก่อกวนงานแต่งงานของเขาเด็ดขาด อีกทั้งคุณยังแตะต้องคู่หมั้นของเขา !"

คนคำนวณมิสู้ฟ้าลิขิต

เดิมทีเหนือเมฆคิดว่าเรื่องนี้มีคนใส่ความมณิกา แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่าคนที่อยู่เบื้องหลังจะเป็นวิไลพัณณ์

เหนือเมฆที่ความโมโหพลุ่งพล่านกำมัดทุบไปที่พวงมาลัย ท่าทางกระฟัดกระเฟียด ราวกับสิงโตที่กำลังระบายความโกรธและสามารถกลืนกินวิไลพัณณ์ได้ตลอดเวลา ทำให้คนตกอยู่ในภาวะตึงเครียด

ปรับอารมณ์อยู่ครู่หนึ่ง เหนือเมฆก็ยกมือขึ้นมานวดขมับ มองดูวิไลพัณณ์ที่ร้องไห้จนตาแดงก่ำ ก็รู้สึกสงสารไม่น้อย

ยื่นมือไปลูบใบหน้าแดงก่ำที่หล่อนถูกตบ"ไม่เป็นไรใช่ไหม?เมื่อกี้พี่ เมื่อกี้พี่ใจร้อนเกินไป"

เขาไม่ปลอบใจน่าจะดีกว่า พอเอ่ยปากปลอบใจวิไลพัณณ์ก็ยิ่งร้องไห้หนักยิ่งกว่าเดิม มือข้างหนึ่งชกที่หน้าอกของเหนือเมฆ แล้วกอดเขาแน่น พลางพูดขึ้นว่า"ฮือ ฮือ......พี่ ฉันกลัว......ฉันจะตายไหม?ฮือ ฮือ......"

เหนือเมฆกอดหล่อนพลางลูบหลังของหล่อน ถอนหายใจหนึ่งที"คุณนี่มันโง่มากๆเลย นายหญิงเนตรฝันว่าอยากจะอุ้มหลาน ดังนั้นตระกูลเดชากุลถึงให้ความสำคัญกับลูกในท้องของธิกานต์ คุณกำลังหาเรื่องตาย!"

"ฮือ ฮือ......ฉันชอบวายุ ฉันก็แค่ไม่อยากให้ธิกานต์ได้แต่งงานกับเขาก็เท่านั้น ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านี้เลย......"

สมองที่หัวรั้นของวิไลพัณณ์เชื่อว่าตระกูลโยธินนั้นก็มีหน้ามีตาในเมืองจันทรา แม้ว่าวายุจะรู้ว่าลูกในท้องของธิกานต์หล่อนเป็นคนทำให้ตาย ก็คงจะไม่ทำอะไรหล่อน

แต่เหตุการณ์ในตอนนี้คือ คลิปวิดีโอนั้นเป็นคลิปเกี่ยวกับธิกานต์ถูกข่มขืน ทั้งยังฉายคลิปในงานแต่งงานด้วย

งานเลี้ยงแต่งงานในวันนี้ คนที่มาร่วมงานล้วนเป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียง หากมีคนหยุดคลิปนั้นไม่ทัน แล้วฉากตอนที่ธิกานต์ถูกข่มขืน ถูกเผยแพร่ออกมาให้แขกสำคัญได้เห็น ตระกูลเดชากุลก็คงไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

โชคดีที่ โชคดีที่งานแต่งงานค่อนข้างเป็นส่วนตัว ไม่อนุญาตให้นักข่าวบันเทิงเข้ามา มิฉะนั้นตระกูลเดชากุลก็คงได้รับผลกระทบเป็นอย่างมาก

และเมื่อเป็นเช่นนี้ หากวายุทราบเรื่อง การกระทำของวิไลพัณณ์ เกรงว่าจะคิดว่าตระกูลโยธินต้องการใช้โอกาสนี้ทำร้ายตระกูลเดชากุล ให้ตระกูลเดชากุลกลายเป็นตัวตลก จากนั้นก็จะส่งผลให้หุ้นตกลง ก่อให้เกิดความเสียหายมากมายมหาศาล

หากวันนี้งานแต่งงานมีนักข่าว แล้วเผยแพร่ข่าวนี้ออกไป หากคิดในทางร้ายก็อาจจะคิดได้ว่าตระกูลโยธินต้องการที่จะทำลาย ตระกูลเดชากุล!

"วายุจะต้องได้ดูคลิปวิดีโอจนจบอย่างแน่นอน ไม่ช้าก็เร็วเขาต้องได้รู้ความจริงของเรื่องนี้ ตอนนี้สิ่งที่คุณต้องทำก็คือ รีบตามหาคนพวกนั้นซะ"

เหนือเมฆพูดขึ้น

ฟังคำพูดของเขา วิไลพัณณ์ยืดตัวตรง หยิบกระดาษทิชชู่เช็ดน้ำตาพลางพยักหน้าราวกับกระเทียมถูกตำ "อึม พี่ พวกเรา......ในที่สุดพวกเราก็คิดเหมือนกัน"

เธอสะอื้นและสำลักไม่หยุดพลางห่อไหล่อยู่บ่อยๆ

"อึม ถือว่ายังไม่โง่มากเกินไป"เหนือเมฆพยักหน้าอย่างพอใจ พลางพูดด้วยเสียงเคร่งขรึมว่า:"หลังจากที่หาคนเจอแล้ว ก็เอาคนมาให้ผม ผมจะรีบซื้อตั๋วไปต่างประเทศให้พวกเขา ให้ไปหลบซ่อนตัวก่อน"

"ขอบคุณพี่ชาย แต่ว่า......คนคงไม่ต้องมอบให้คุณจัดการหรอกค่ะ ฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว"

"จัดการ......คุณพูดอะไร?"

สีหน้าของเหนือเมฆหยุดชะงัก

"ฆ่าคนปิดปากไง มีเพียงพวกเขาตาย ก็จะไม่มีใครรู้ว่าฉันเป็นคนทำ ฉันได้ส่งคนไปจับตัวคนที่ฉันส่งไปเปิดคลิปนี้ในงานเลี้ยงอย่างลับๆและพวกคนที่ข่มขืนธิกานต์ทิ้งทะเลไปหมดแล้ว"

เมื่อพูดจบ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาของวิไลพัณณ์ก็เผยรอยยิ้มที่ภูมิใจออกมา

เพียงแต่ว่ายิ้มไปยิ้มมา หล่อนก็พบว่าใบหน้าของเหนือเมฆผิดปกติ รอยยิ้มบนใบหน้าของวิไลพัณณ์จึงค่อยๆหดลงๆ จากนั้นท่าทีก็ค่อยๆแข็งทื่อ

"พี่ชาย ทำ......ทำไมเหรอคะ?"

"คุณปัญญาอ่อนไปแล้วเหรอ?ยังจะมาถามผมอีกว่าเป็นอะไร?"

เหนือเมฆรู้สึกเพียงว่าจู่ๆก็รู้สึกโกรธจนแทบจะกระอักเลือด เขาจับแขนเสื้อของวิไลพัณณ์แน่น ยกมือขึ้นมาอีกครั้ง จะตบหล่อนอีกหนึ่งที แต่เมื่อมือห่างจากแก้มประมาณเซนติเมตร เขาก็อดทนอดกลั้นไว้ได้