บทที่ 212 ธิกานต์เปิดเผยความลับต่อหน้าสาธารณชน

สำหรับความตะขิดตะขวงใจที่มีต่อตระกูลเดชากุล แม้ว่าคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนนี้จะรู้สึกว่าคำพูดของเรณุกามีเหตุผลเป็นอย่างมาก แต่กลับใช้สายตาวิพากษ์วิจารณ์ อีกทั้งสายตาต่างมองรวมอยู่ที่วายุ แววตาเต็มไปด้วยความสงสัย

มณิกาที่ยืนอยู่ข้างๆวายุ รับรู้ได้ว่าสายตาของทุกคนเหลือบมองวายุครู่หนึ่งอย่างความรู้สึกถูกบีบบังคับ

ช่วงจังหวะนั้น แสงแดดส่องมาที่ร่างกายของเขา แสงระยิบระยับ เหมือนบารมีที่ชุบลงบนตัวเขา ทำให้เขาดูยิ่งหยิ่งผยองและสูงส่งยิ่งขึ้น เหมือนพระเจ้าผู้ทรงพิพากษาสรรพสัตว์ทั้งหลาย

หากเป็นเมื่อก่อน ไม่ว่าเขาจะน่ารังเกียจ ขนาดไหน แต่ตอนนี้มณิกากลับเลือกที่จะเป็นพวกเดียวกับเขา

เพราะว่า...

คนที่จำเป็นต้องต่อกรในครั้งนี้คือ...ธิกานต์

ความรังเกียจเกลียดชังตระกูลธนัตถ์โชติของเธอไม่ได้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นแค่วันสองวัน วันนี้ใช้โอกาสที่สื่อต่างๆจำนวนมากอยู่ที่นี่ ล้มล้างตระกูลธนัตถ์โชติ เป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่จะทวงความยุติธรรมคืนให้กับพ่อแม่

"พูดอยู่ตั้งนาน พวกคุณก็แค่ต้องการหลักฐานที่แท้จริงไม่ใช่เหรอ?ฉัน..."

แม้ว่ามณิกาจะรู้ว่า ในมือของวายุมีหลักฐานมากมายที่สามารถยืนยันเรื่องนี้ได้อย่างสบายๆ แต่เธอก็ก้าวขึ้นมาข้างหน้า ยืนอยู่ข้างหน้าของวายุ อยากที่จะให้คนของตระกูลธนัตถ์โชติ เปิดเผยการกระทำที่น่ารังเกียจนี้สู่สาธารณะ

ดังนั้น...

เธอพูดได้เพียงครึ่งหนึ่ง จู่ๆก็มีคนหนึ่งคนเดินเข้ามาท่ามกลางฝูงชน พูดขึ้นอย่างพูดจาฉะฉานว่า"สิ่งที่พี่วายุพูดเป็นความจริง"

คนที่จู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้นนั้นไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นธิกานต์

วันนี้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดของนายหญิงเนตร หล่อนจำเป็นต้องมาร่วมงาน

พอหล่อนเดินเข้าไปในกลุ่มฝูงชน ก็ได้ยินการสนทนาของพวกเขาเข้าหูอย่างชัดเจน

สายตาเห็นมณิกายืนขึ้นมากำลังนำหลักฐานออกมา ธิกานต์ก็คิดขึ้นมาได้ว่ามณิกามีความเคยชินที่ชอบแอบบันทึกเสียง

วันนี้หล่อนมาที่นี่ มีเพียงวัตถุประสงค์เดียวเท่านั้น นั้นก็คือเปิดเผยทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในอดีตต่อหน้านักข่าว

แต่สิ่งที่หล่อนต้องการพูด ได้ปรึกษากับหม่ามี๊วิมลเรียบร้อยแล้ว อีกทั้งเรื่องนี้ยังผ่านการคิด'อย่างละเอียดรอบคอบ' เพื่อรับประกันว่าจะไม่มีข้อผิดพลาด

ดังนั้นหล่อนตัดสินใจที่จะไม่ยอมให้มณิกา ใช้โอกาสเปิดเผยพฤติกรรมของหล่อนก่อนตนเอง

เรื่องบางเรื่องถูกคนเปิดเผยกับเปิดเผยด้วยตนเอง จะมีผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน

"นี่คือคู่กรณีไม่ใช่เหรอ?"

"ธิกานต์มาตั้งแต่เมื่อไหร่?"

"น่าสนุกแล้ว ฮ่า ฮ่า วันนี้มาคุ้มจริงๆ"

"เรื่องไหนจริงเรื่องไหนเท็จ รีบเปิดเผยความลับออกมาสิ"

...

ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ล้วนตื่นเต้นเพราะการปรากฏตัวของธิกานต์ ทั้งยังรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ

เจิมขวัญที่กำลังรู้สึกได้รับความไม่เป็นธรรมตรงไปยังด้านหน้าของธิกานต์ ดึงข้อมือของหล่อน ร้องไห้อย่างน้อยใจ"กานต์คุณจะต้องเป็นพยานให้กับฉัน มณิกาเธอเป็นคนหลอกลวง และยังตบตีฉันต่อหน้าสาธารณชนด้วย"

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเจิมขวัญ ธิกานต์ดึงมือเธอออก หล่อนที่สวมใส่ชุดราตรีที่สั่งตัดเย็บชั้นสูง เดินมายังเบื้องหน้าของมณิกาและวายุ ก้มตัวลงเล็กน้อย ขอโทษ"พี่วายุ ณิกา ฉันติดค้างคำขอโทษกับพวกคุณ"

ทุกคนที่ดูอยู่："..."

"นี่คือเรื่องอะไรกัน?"

"เหตุการณ์ดำเนินไปไม่เป็นอย่างที่คิด เนื้อเรื่องจะต่างออกไปเล็กน้อย"

"ใครจะไปรู้"

"หรือว่า สาวเก่งมีความสามารถของเมืองจันทราของพวกเราเลวทราม ต่ำช้าจริงๆ?"