บทที่ 211 คนโง่ที่ถูกหลอกใช้

เจิมขวัญมือกุมที่แก้มพูดขึ้นด้วยความโกรธและโมโห

คำพูดทำให้ทุกคนต่างประหลาดใจ

จู่ๆผู้คนที่หยุดอยู่ที่ปากประตู ตามก็ล้อมเข้ามา มองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทางด้านนี้ และรู้สึกตกใจกับคำพูดเหล่านั้นที่ออกจากปากเจิมขวัญ

วายุกลับหยิบบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวนอย่างสบายอารมณ์ จุดไฟ พลางสูบอย่างเงียบๆ ริมฝีปากปล่อยควันบุหรี่ออกมาเบาๆ ราวกับ นักบวชที่สูงส่ง ดูเหตุการณ์อย่างเพิกเฉย

เขาไม่พูดไม่จา มองดูเหตุการณ์ดำเนินต่อไปอย่างเงียบๆ ครุ่นคิด

มณิกาอดไม่ได้จึงถามขึ้นด้วยความสงสัยว่า"รู้ไหมว่าที่นี่คือที่ไหน?ที่นี่คือตระกูลเดชากุล เมื่อกี้เพิ่งบอกคุณไปว่า จะพูดหรือทำอะไรต้องมีหลักฐาน ไม่งั้นคำพูดประโยคเดียวของคุณก็อาจจะทำให้ตระกูลเดชากุลขายหน้า หากถูกตระกูลเดชากุลฟ้อง คุณอาจจะต้องติดคุก"

หากเป็นเมื่อสักครู่นี้มณิกาก็รู้สึกพึงพอใจกับความกล้าหาญของเจิมขวัญเป็นอย่างมาก แต่ว่าเมื่อสักครู่นี้เธอรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้เหมือนคนปัญญาอ่อน ถูกธิกานต์หลอกใช้ แต่กลับไม่รู้ตัว

ก็แค่เป็นคนโง่คนหนึ่งไม่ใช่เหรอ?

"ฉัน...ฉัน...แม้ว่าฉันจะไม่หลักฐาน แต่ว่าคำพูดเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ธิกานต์บอกฉัน ธิกานต์เป็นเพื่อนที่ดีของฉัน หล่อนจะโกหกฉันได้ยังไงกัน"

ตอนนี้เจิมขวัญต้องการเพียงให้มณิกากลายเป็นตัวตลกในสายตาคนอื่น จึงกัดเรื่องนี้ไม่ยอมปล่อย

"นี่..."

อมลวัทน์ลังเลครู่หนึ่ง แล้วพูดขึ้นตักเตือนหนึ่งประโยค"เจิมขวัญเลิกพูดได้แล้ว คุณไม่มีหลักฐานก็พูดจาเหลวไหล ระวังจะนำความยุ่งยากมาให้นะ"

เธอสั่งสอนเจิมขวัญพลาง พูดขึ้นกับวายุที่ยืนอยู่ข้างๆมณิกาว่า："พี่วายุ ต้องขอโทษด้วยนะคะ เจิมขวัญอาจจะเลอะเลือนไปบ้าง ผู้มีคุณธรรมสูงอย่างคุณ คงไม่ถือสาหาความกับผู้มีศีลธรรมต่ำต้อย อย่าได้ถือสาเธอเลยนะคะ"

"ฮึ ไม่มีหลักฐานแล้วจะทำไมเหรอ?เมื่อสักครู่นี้คุณชายวายุกับมณิกาเพิ่งลงมาจากรถคันนี้ ทั้งสองสนิทสนมกันขนาดนี้ ยังใช้เป็นหลักฐานไม่ได้อีกเหรอ?"

เจิมขวัญโกรธจนตาแดงก่ำ กัดเรื่องนี้ไม่ปล่อย

"ใช่แล้ว ฉันคิดว่าเจิมขวัญพูดก็มีเหตุผล ไม่เช่นนั้นคุณชายวายุจะยกเลิกงานแต่งงานกับธิกานต์เหรอ"

เรณุกาก็ใช้โอกาสนี้กัดหนึ่งที ต้องการให้มณิกาอึดอัดใจ แก้แค้นให้กับธิกานต์

เมื่อเห็นสุนัขทั้งสองภักดีต่อธิกานต์และปกป้องหล่อนขนาดนี้ จู่ๆอมลวัทน์ก็รู้สึกว่าไม่รู้ว่าควรที่จะหัวเราะดีหรือคิดว่าพวกหล่อนโง่มากกันแน่

เหล่านักข่าวที่อยู่ข้างๆล้วนเป็นสำนักพิมพ์ที่เชื่อถือได้ที่วายุเชิญมา ดังนั้นเมื่อพวกเขาเห็นข่าวฉาวที่ปะทุออกมาก แบบนี้ก็ไม่กล้าเปิดเผยสู่สาธารณะ

เพียงแต่ว่าพวกคนชั้นสูงที่มาร่วมงานก่อนหน้านี้ต่างวิพากษ์วิจารณ์มณิกา แม้แต่สายตาที่มองเธอก็แปลกๆ

มณิกาเงียบเหมือนคนใบ้ อยากที่จะพูดอะไรออกมา แต่จู่ๆก็คิดว่าไม่จำเป็น

ในเมื่อเป็นเรื่องของวายุเอง งั้นก็ให้เขาเป็นคนจัดการเองจะดีกว่า

เมื่อสักครู่นี้เธอได้ให้โอกาสเจิมขวัญครั้งหนึ่งแล้ว ทำยังไงได้ โง่ไม่รู้เรื่อง 'รู้จบรู้พอ' เล่นอยู่บนถนนสู่ความตายอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า วัวสิบตัวก็ฉุดไม่อยู่ งั้นก็ไม่ตายเถอะ

อยู่ไปก็เปลืองอากาศเปล่าๆ!

"มณิกามีหน้าตาที่เหมือนกับธิกานต์จริงๆ คุณชายวายุชอบเธอ ก็พอจะให้อภัยได้"

"ฉันคิดว่าคุณมณิกาสวยกว่าคุณธิกานต์ ให้ความรู้สึกสวยเท่เย็นชา"

"เท่เย็นชาอะไรกัน คุณดูไฝที่หางจมูกของเธอสิเสริมความเซ็กซี่ไม่น้อยเลย ฉันชอบผู้หญิงแบบนี้สุดๆไปเลย"

"ใช่แล้ว ใช่แล้ว เหมือนดาราดังในซีรี่ย์จอนจีฮยอนเลย"

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า...ความหมายก็ประมาณนั้นแหละ"

...

คนดูคุณพูดประโยคหนึ่ง ฉันพูดประโยคหนึ่ง

วายุที่นิ่งเงียบอยู่นาน ในที่สุดก็ยืนขึ้น มองไปยังนักข่าวที่อยู่ข้างๆพลางโบกมือ

คนคนนั้นรีบวิ่งเข้ามา แบกกล้องเลนส์ถ่ายไกล ถ่ายทางด้านนี้อย่างไม่หยุดหย่อน