บทที่ 244 ธิกานต์มาขอให้เหนือเมฆร่วมมือด้วย

"นี่ นี่ นี่ คุณดูซิ......"

นิอรชี้ไปข้างหน้า แล้วพูดกับมณิกาขึ้นว่า "ของที่คุณไม่ชอบ ก็มักจะมีแต่คนอยากได้เสมอ"

ถ้าหากว่านิอรเป็นคนโง่ ก็ยังสามารถดูออกได้ว่าวายุชอบเธอ

เธอส่ายหน้าเล็กน้อย "เฮ้ย ผู้ชายดี ๆ แบบนี้ ทำไมคุณถึงไม่เอาล่ะ?"

มณิกามองตาขาวใส่เธอทีหนึ่ง "เทียบกับคนที่มาขอคุณแต่งงานนั้น เขายังห่างไกลอีกเยอะ"

"เพราะฉะนั้น คุณรู้สึกว่าเขา 'จน'เกินไปเหรอ?"

"ไสหัวไปเลย! คิดอะไรอยู่เนี่ย ฉันแค่อยากจะแสดงออกว่า เรื่องความรู้สึกนั้น มันไม่บังคับกันไม่ได้! ในเมื่อเทียบกันแล้ว ผู้ชายคนที่ขอแต่งงานกับคุณก็ถือได้ว่าเป็นบุตรแห่งสวรรค์ คุณเองก็ยังไม่ชอบเลยไม่ใช่เหรอ?"

พูดแล้ว มณิกาก็เงยหน้าขึ้นมาแล้วเห็นว่าอมลวัทน์ได้คล้องแขนวายุไว้แล้ว และทั้งสองคนก็เดินเข้างานไปด้วยกัน

แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร พอเห็นอมลวัทน์ผู้หญิงที่เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวคนนั้นใกล้ชิดกับวายุมากขนาดนี้ ในใจของ มณิกาอยู่ ๆ ก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาระลอกหนึ่ง

นิอรคล้องแขนมณิกาไว้อย่างสนิทสนม แล้วทั้งสองคนก็เดินเข้าไปในห้องโถงงานด้วยกัน

แต่พอทั้งสองคนเข้าไปได้ไม่นาน ก็มีแลนด์โรเวอร์คันหนึ่งขับเข้ามา

พอประตูรถเปิดออก เหนือเมฆก็เดินลงมาจากรถ

หลังจากที่ได้รับบาดเจ็บที่โกดังเก็บของแล้ว เหนือเมฆก็พักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลมาตลอด แต่ว่าจุดที่โดนยิงนั้นเป็นบริเวณเหนือหัวเข่าขวา ไม่ได้โดนกระดูก ถึงได้สามารถออกจากโรงพยาบาลได้เร็วขนาดนี้

ในเมื่อการบาดเจ็บเล็ก ๆ แบบนี้ สำหรับเขาแล้ว อดทนหน่อยก็ผ่านไปได้แล้ว

แต่วิไลพัณณ์กลับไม่ได้โชคดีขนาดนั้น ขาของเธอทั้งคู่โดนกระสุนไปข้างละหนึ่งนัด และมีอยู่นัดหนึ่งทำให้กระดูกหัวเข่าของวิไลพัณณ์แตกอย่างรุนแรงไปมากกว่าครึ่งหนึ่ง

ตอนนี้กำลังรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลด้วยวิธีที่ดีที่สุด ถ้าหากว่าอาการแย่มาก อนาคตอาจจะทำให้การเดินต้องเดินขากะเผลกไปเลย!

เหนือเมฆปิดประตูรถลง แล้วยกมือขึ้นมาจัดเนกไทโดยอัตโนมัติ ในตอนที่เขากำลังจะก้าวเดินออกไปจากลานจอดรถนั้น ด้านข้างก็มีคนคนหนึ่งเดินลงมา

"คุณเหนือเมฆ"

รอไปสักพักธิกานต์ก็เดินออกมาจากหลังรถยนต์คันหนึ่ง "ฉันรอคุณมาตั้งนานแล้ว"

เธอเปิดอกพูดออกไปตรง ๆ

เหนือเมฆเห็นธิกานต์ที่เดินมาหา สายตาคมก็หรี่ลงเล็กน้อย "คุณธิกานต์ มาหาผมมีเรื่องอะไรเหรอครับ?"

เมื่อหลายวันก่อนธิกานต์ให้สัมภาษณ์กับสื่อ บอกว่าคนที่ลักพาตัวเธอไปในวันนั้นเป็นศัตรูของวายุ ถึงแม้จะเป็นแค่คำพูดชุดหนึ่งที่ไว้รับมือกับคนอื่น แต่ตอนนี้เธอสามารถมายืนอยู่ตรงหน้าเขาได้ ก็แสดงว่าจนถึงตอนนี้ธิกานต์ก็ยังไม่รู้ความจริงของเรื่องทั้งหมด

แต่ว่า ความจริงมันกลับตรงข้ามกันทุกอย่าง

ถึงแม้ว่าธิกานต์จะไม่มีอำนาจในการปิดหูปิดตาประชาชนได้ แต่ว่าพ่อของเธอทัพทองได้ส่งคนไปตรวจสอบเรื่องนี้อย่างลึกซึ้งมาแล้ว ก็บอกมาว่าคนที่บงการเรื่องนี้อยู่เบื้องหลังนั้นคือน้องสาวของเหนือเมฆวิไลพัณณ์นั่นเอง

ในตอนแรกธิกานต์เองก็ไม่เชื่อ แต่ว่าต่อมาเอเดนมักจะมาเยี่ยมเธอบ่อย ๆ เธอก็เลยลองถามเอเดนอ้อม ๆ ดูว่า รู้เบาะแสที่แน่ชัดมาจากไหน

แล้วถึงได้รู้ว่า คนที่ทำร้ายเธอคือวิไลพัณณ์ !

แต่ว่า ธิกานต์ยังไม่ตายใจ

แต่ก่อนหน้านี้ ความสัมพันธ์ของพวกวิไลพัณณ์กับมณิกานั้นสนิทสนมกันเป็นอย่างมาก มีความเป็นไปได้มากว่ามณิกาอาจจะเป็นคนยั่วยุ หรือว่าชักจูงให้วิไลพัณณ์มาทำแบบนี้ก็ได้

ธิกานต์ถือกระเป๋าแอร์เมสลิมิเต็ดอิดิชั่นเอาไว้ แล้วเดินมาอยู่ข้าง ๆ เหนือเมฆ "ที่มาหาคุณเหนือเมฆ ก็เพราะอยากจะมาคุยเรื่องร่วมมือกับคุณเหนือเมฆสักหน่อย"

เป็นเวลาครึ่งเดือน ที่เธอไม่ได้ปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชน พอปรากฏตัวออกมาอีกครั้ง ตัวเธอก็ดูซูบผอมไปเยอะ สีหน้าก็ดูย่ำแย่ไปมาก แต่พออยู่ภายใต้การบดบังของเครื่องสำอาง เธอก็ยังดู'ใบหน้ามีน้ำมีนวล'อยู่

"ร่วมมือเหรอ?"

เหนือเมฆพิงอยู่ข้าง ๆ รถยนต์ และถามขึ้นอย่างมีความสนใจ "ผมกับคุณธิกานต์ไม่เคยมีการติดต่ออะไรกันมาก่อน สิ่งที่สนใจก็ไม่เหมือนกัน จะมีอะไรให้ร่วมมือกันได้ครับ?"