บทที่ 253 ชายลึกลับ

"โอ๊ย~~!"

ชายคนนั้นคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด ใบหน้าของเขาแดงก่ำ เส้นเลือดที่ขมับก็ปูดขึ้นมา สีหน้าดูโหดร้าย น่ากลัวมาก

"ยังไม่พูดอีกเหรอ?"

"ผมพูดแล้ว ผมพูด ผม......พูด ฮือๆ ......พูดแล้วครับ"

มือของชายคนนั้นชุ่มไปด้วยเลือด แล้วเลือดก็ไหลออกมาไม่หยุด มันเจ็บจนเขาสั่นไปทั้งตัว เหมือนกับถูกดึงพลังทั้งหมดออกจากตัวไป "เมื่อกี้มีคนมาหาผม......เอาเงินมาให้ผม แล้วก็ให้ผมใส่ยาลงไปในไวน์ แล้วก็ถือไปให้ผู้หญิงข้างๆ คุณ"

"ใครสั่งแก? แล้วให้เงินตอบแทนแกยังไง?"เหนือเมฆไล่ถามต่อ

"เขาโทรมาครับ มีผู้ชายคนหนึ่งโทรมาหาผม แล้วก็ขอเลขบัญชีธนาคารของผมไป แล้วก็ให้เงินผมมาแสนหนึ่ง"

เขาบอกตามความจริง เหนือเมฆย่อตัวลง แล้วก็หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าเสื้อของเขา เมื่อเห็นว่าโทรศัพท์ต้องปลดล็อกด้วยการสแกนใบหน้า เขาก็เลยยื่นไปสแกนที่ใบหน้าของชายคนนั้น

แล้วโทรศัพท์ก็เปิดออก

เหนือเมฆเปิดบันทึกการสื่อสาร แล้วก็ยื่นหน้าจอโทรศัพท์ไปตรงหน้าชายหนุ่มที่กำลังบาดเจ็บ "อันไหน?"

"อันที่อยู่บนสุดครับ"

ชายหนุ่มคนนั้นวิตกกังวล เขากลัวว่าถ้าเขาไม่ตอบอย่างตรงไปตรงมาจะทำให้เหนือเมฆโกรธ แล้วก็ฆ่าเขาทิ้งซะ

เหนือเมฆจดจำหมายเลขโทรศัพท์อย่างรวดเร็วด้วยความจำที่น่าทึ่งของเขา หลังจากนั้นก็เปิดข้อความในโทรศัพท์มือถือ ด้านในมีข้อความการโอนเงินจากธนาคาร

"ถ้าไม่อยากตาย ก็รีบไสหัวออกจากเมืองจันทราไปซะ"

พอเขาเอ่ยเตือนเสร็จ เหนือเมฆก็ลุกขึ้นแล้วก็เดินออกไป

อย่างไรก็ตาม เขาเพิ่งจะเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็รู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัวยากที่จะทน

ตั้งแต่ตอนที่ดื่มไวน์แก้วเมื่อกี้เสร็จ เหนือเมฆก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ตอนแรกเขาก็นึกว่าตอนนี้มณิกาถือว่าเป็นน้องสาวของวายุ ในสถานการณ์อย่างวันนี้ต่อให้มีคนอยากจะพุ่งเป้าหมายมาที่เธอ แต่ก็ไม่มีทางที่จะมีใครกล้าลงไม้ลงมือกับเธออย่างใจร้อนขนาดนี้

แต่ผลก็คือ เขาประเมินความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้ต่ำไป!

ความแข็งแกร่งที่รนหาที่ตาย

เมื่อกี้เหนือเมฆต่อสู้กับพนักงานคนนั้นอย่างเดือด ทำให้เรี่ยวแรงของเขาหายไป แต่กลับเร่งความเร็วของยาในร่างกาย

เหนือเมฆพยายามอดทนและเดินออกมาจากห้องทำงาน แล้วก็ได้เจอกับธิกานต์ที่กำลังตามหาเขาอยู่

พอธิกานต์เห็นเหนือเมฆ เธอก็ถามออกมาตรงๆ ด้วยใบหน้าที่เย็นชา "คุณชายเหนือเมฆ พวกเราก็ตกลงกันแล้วว่าจะร่วมงานด้วยกัน แต่ว่าคุณกลับไปใกล้ชิดมณิกาขนาดนั้น คุณ......"

"พาผม......พาผมขึ้นไปข้างบน"

เหนือเมฆรู้สึกว่ายาในร่างกายของเขากำลังปะทุ แล้วก็มาอย่างรวดเร็วเกินไป

เพื่อไม่ให้คนอื่นเห็นความผิดปกติ เขาก็เอาแขนโอบคอของธิกานต์ แล้วก็อาศัยกำลังของเธอในการเดินไปข้างหน้า พร้อมกับพูดว่า "เร็ว พาผมขึ้นไปข้างบน"

นี่มันยาอะไรกัน?

มันทำให้เขารู้สึกอ่อนแอและหมดเรี่ยวแรงไปทั้งเนื้อทั้งตัว ร่างกายเขารู้สึกร้อนรุ่ม ค่อนข้างทรมานมาก

ธิกานต์สังเกตเห็นความผิดปกติของเหนือเมฆในทันที "คุณ ไม่เป็นไรใช่ไหม?"

"ขึ้นไปข้างบน!"

เขาออกคำสั่ง

ธิกานต์รู้สึกคัดค้านเล็กน้อย แต่พอคิดว่ายังไงก็ต้องการร่วมงานกับเหนือเมฆในอนาคต ตอนนี้เธอก็จำเป็นต้องได้รับความไว้วางใจจากเขา

เธอประคองเขาขึ้นไปชั้นบน ในชั้นบนนั้นมีเลาจน์ส่วนตัว

ธิกานต์พยุงเหนือเมฆไปฉันที่ 32 แล้วก็หาเลาจน์ส่วนตัว พาเขาเดินเข้าไปแล้วก็ปิดประตู

"คุณชายเหนือเมฆ คุณดูไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ เดี๋ยวฉันเรียกหมอให้แล้วกันค่ะ"

ตอนที่ธิกานต์พยุงเหนือเมฆ เธอรู้สึกได้ว่าอุณหภูมิร่างกายเขามันร้อนจัด ก็เลยรู้สึกกังวลเล็กน้อย

และแล้ว ความกังวลทั้งหมดของเธอก็กลายมาเป็นความจริง