บทที่ 255 ยัยผู้หญิงคนนี้หลอกเขาอีกแล้ว

แล้วไปบ้าคลั่งแบบนี้กับใครกัน?

วายุงั้นเหรอ?

คิดไปคิดมา เหนือเมฆก็คิดออกแค่วายุ

สมองของเขาเริ่มนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับมณิกาเมื่อคืนนี้ ความรู้สึกของเหนือเมฆก็เริ่มหนักอึ้ง

"คุณจะอธิบายอะไรฉันได้ล่ะ?!"

ธิกานต์ตะคอกออกมา เธอร้องไห้หนักกว่าเดิม "ต่อไปจะให้ฉันมีหน้าไปเจอคนอื่นได้ยังไง......หา......"เธอร้องไห้เหมือนจะขาดใจ

เหนือเมฆไม่ได้สนใจธิกานต์อีก เขาดับบุหรี่ในมือของตัวเอง แล้วก็ยื่นมือไปหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาใส่พร้อมกับพูดว่า "ถ้าคุณจะแจ้งตำรวจ ผมก็ไม่ห้ามนะ"

พอพูดจบ เขาก็ลุกขึ้น แล้วก็เดินเข้าห้องน้ำไป

หลังจากนั้นก็มีเสียง'ปัง'ประตูห้องน้ำถูกกระแทกปิดอย่างแรง ตัดขาดเสียงที่อยู่ด้านใน

สีหน้าเจ็บปวดบนใบหน้าของธิกานต์ค่อยๆ หายไป กลายเป็นดุร้ายแทน เธอยกนิ้วหยกที่เรียวยาวขึ้นมาเช็ดน้ำตาบนแก้มของตัวเอง "ฉันจะให้พวกแกแต่ละคนต้องชดใช้!"

เธอกำหมัด และกัดฟันแน่น รู้สึกเคียดแค้นส่วนตัวสั่น

หลังจากผ่านไปสิบนาที เหนือเมฆก็ออกมาจากห้องน้ำ ธิกานต์นั่งพิงหัวเตียงอยู่ เธอนั่งกอดเข่า แล้วก็เอาผ้าห่มพันตัวแน่น ไม่ได้มองตรงไปที่เหนือเมฆ

และผู้ชายที่ไม่เคยมีความสัมพันธ์ใดๆ กับผู้หญิงคนอื่นก็มีอารมณ์ที่หนักหน่วงและซับซ้อนมาก

"ฉัน......ฉันไม่ได้แจ้งตำรวจ"

ในเมื่อก็นอนด้วยกันไปแล้ว แจ้งตำรวจไปแล้วจะมีประโยชน์อะไร?

ถ้าตำรวจรู้เรื่องนี้มันก็จะมีแต่ทำให้เธออับอายขึ้นไปอีก

ยิ่งไปกว่านั้น ก็แค่นอนด้วยกันคืนเดียวเอง เธอไม่ได้เสียอะไรสักหน่อย ในทางตรงข้าม เธอยังสามารถใช้โอกาสนี้เพื่อเข้าใกล้เหนือเมฆได้

ถ้าอย่างนั้นการจัดการมณิกา แล้วก็แก้แค้นวิไลพัณณ์ มันก็จะใกล้เข้ามาอีกขั้นหนึ่ง

เหนือเมฆก็ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจกับการเลือกของธิกานต์เท่าไหร่นัก จากสถานะของเธอแล้ว ถ้าเกิดว่าเรื่องหลุดออกไป มันก็มีแต่จะทำให้เธอเสียหน้า ได้ไม่คุ้มเสียหรอก

"เรื่องนี้ ถือว่าผมเหนือเมฆติดค้างคุณ เดี๋ยวผมจะให้คนเอาเสื้อผ้ามาให้"

เขาสวมใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย ก่อนจะไปก็เหลือบมองไปที่ธิกานต์อีกครั้ง

ผู้หญิงที่เหมือนจะแกะสลักออกมาจากแม่พิมพ์เดียวกันกับมณิกา ถึงแม้ว่าจะมีความรู้สึกอ่อนไหวกับเธอ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกคาดหวังอะไร

ไม่เพียงแค่นั้น แต่มันกลับทำให้ความรู้สึกที่อยากครอบครองมณิกาของเหนือเมฆมากขึ้นไปอีก

หลังจากออกจากโรงแรม เหนือเมฆก็รีบไปสืบเบอร์โทรศัพท์ที่โทรหาพนักงานคนนั้นเมื่อวานในทันที

การตรวจสอบดำเนินไปอย่างรวดเร็ว

เวลาสั้นๆ เพียงหนึ่งชั่วโมง เขาก็สืบเจอผู้ที่คอยบงการอยู่เบื้องหลังแล้ว

"คุณชายเหนือเมฆ สืบเจอแล้วครับ ผู้ที่บงการอยู่เบื้องหลังพนักงานคนนั้นก็คือ......คือ......" อีกฝ่ายพูดติดอ่าง

"วิไลพัณณ์?"

เหนือเมฆพอจะคาดเดาได้

"เธอจริงๆ ครับ"

อีกฝ่ายตอบ

พอได้รับคำตอบที่แน่นอน เหนือเมฆก็โกรธจนเส้นเลือดที่ขมับปูดขึ้นมา เขาวางสายแล้วก็ตรงไปที่โรงพยาบาล แล้วก็เห็นวิไลพัณณ์นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย

เธอกำลังนั่งดูวิดีโออยู่ พร้อมกับกินผลไม้ไปด้วย ดูสบายใจมาก

เหนือเมฆเดินเข้าไปหาเธออย่างรวดเร็ว พอวิไลพัณณ์เห็นว่าเขาเข้ามา ก็ถามว่า "พี่ มาได้ยัง......โอ๊ย!"