บทที่ 256 หนังสือวิธีจีบสาวอะไรของมัน

"มีรักแรกจริงๆ ด้วยเหรอ? แล้วตอนนี้พวกเขายังติดต่อกันอยู่ไหม? "

พอจตุพันธุ์ได้ยินเรื่องซุบซิบ ก็รีบลุกขึ้นแล้วเดินไปหาปัณณ์ พร้อมกับพระกษิดิสออกไปด้านข้าง แล้วเขาก็นั่งลงพร้อมกับหัวเราะคิกคัก "ไอ้ปัณณ์ ในเมื่อแกสืบหาคนที่ชื่อหิรัณย์เจอแล้ว แสดงว่าต้องมีรูปใช่ไหม มาๆๆ ให้ฉันดูคนที่ชื่อหิรัณย์อะไรนี่หน่อย หรือว่าเป็นคนบ้านเดียวกับแก ต้องหน้าตาดีมากแน่เลย ไม่งั้นไม่สามารถทำให้พี่รองของพวกเรากลายเป็นคนแพ้ได้หรอก......โอ๊ย นี่ จะตีฉันทำไม?"

เขายังไม่ทันพูดจบ ปัณณ์ก็ตบเขาที่หัวของเขา หลังจากนั้นก็พูดกับวายุว่า "ไอ้จัตวามันเป็นพวกปากไม่มีหูรูด พี่รองไม่ต้องไปใส่ใจหรอกนะ"

จตุพันธุ์ก็มองไปตามสายตาของปัณณ์ แล้วก็ได้เห็นสายตาที่เยือกเย็นของวายุ เขาก็เสียวสันหลังขึ้นมาในทันที แล้วก็รีบยิ้มอย่างประจบประแจง "พี่รอง ฉันก็แค่พูดเล่นน่ะ แกคือเทพบุตรในดวงใจฉันอยู่แล้ว ไม่ใช่คนที่ไอ้คนที่ชื่อหิรัณย์จะมาเปรียบเทียบได้หรอก ฉันก็แค่อยากจะเห็นว่ามันหน้าตาเป็นยังไงเท่านั้นเอง"

พอพูดจบ ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ แล้วก็พูดขึ้นมาอีกว่า "ถ้าเกิดว่าหิรัณย์คนนั้นหล่อมากจริงๆ ฉันก็สามารถทำลายรูปลักษณ์มันได้นะ จนถึงตอนนั้นเจ้าพริกน้อยก็ไม่รักมันแล้ว"

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นการประจบประแจงวายุอย่างเห็นได้ชัด แต่ทุกประโยคที่พูดออกมามันเหมือนกับการยั่วเย้ามากกว่า

กษิดิสที่นั่งฟังอยู่ข้างๆ พอได้ยินก็ปากกระตุกขึ้นทันที แล้วก็เอาเท้าเตะเข้าไปที่ตูดของจตุพันธุ์ "ใส่หัวลงไปซื้อบุหรี่ซะ บุหรี่ฉันหมดแล้ว"

"ใช่ ใช่ ใช่ บุหรี่ฉันก็หมดแล้ว แกรีบไปซื้อเร็ว เดี๋ยวพอซื้อมาแล้วฉันจะเอารูปให้ดู"ปัณณ์ก็คอยตามด้วย

"ได้ แกพูดแล้วนะ เดี๋ยวฉันจะไปตอนนี้แหละ"

ความอยากรู้อยากเห็นกำลังหลอกหลอนจตุพันธุ์ อยากเห็นว่าผู้ชายที่อยู่ในใจของมณิกาจะหน้าตาเป็นยังไง ก็เลยรีบวิ่งออกจากห้องทำงานไป

วายุดูหน้าตาเหมือนไร้อารมณ์ สงบนิ่ง แต่ว่าความจริงแล้วอารมณ์ของเขาค่อนข้างซับซ้อน แล้วก็รู้สึกเป็นกังวลอยู่เล็กน้อย

หิรัณย์?

ผู้หญิงคนนี้มันน่าจริงๆ ขนาดชื่อยังหลอกเขาเลย!

หรือบางที เธออยากจะยังรักเขาอยู่จริงๆ?

"พี่รอง แกก็ไม่ต้องไปคิดมากหรอก จากที่ฉันสืบมา หิรัณย์อยู่ต่างประเทศมาโดยตลอด แล้วก็ไม่เคยติดต่อมณิกาเลย เดาว่าเขาก็น่าจะไม่กลับมาอีกแล้ว แกก็ไม่ต้องเครียดไปหรอก"

ปัณณ์ปลอบใจวายุ

"ใช่ ไอ้ปัณณ์พูดถูก ถ้าเกิดว่าคนที่ชื่อหิรัณย์ก็ชอบมณิกาเหมือนกัน ป่านนี้คงกลับประเทศมาแล้ว ดังนั้น พวกเขา......ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก"

กษิดิสปัดกรอบแว่นตรงสันจมูก แล้วก็โบกมือด้วยท่าทางที่จริงจัง ยังไงเขาก็ไม่ชอบมณิกากับหิรัณย์ทั้งสองคนนั้นอยู่แล้ว

วายุหยิบกาแฟตรงหน้าขึ้นมา จิบลงไป แล้วก็ค่อยๆ วางแก้วลงช้าๆ พร้อมกับพูดว่า "รูป"

"หา?รูป......อ้อ"

ปัณณ์ไม่คิดว่าวายุจะอยากเห็นรูปของหิรัณย์จริงๆ

จากการที่เขารู้จักวายุมาหลายปี เขารู้อย่างชัดเจนว่า วายุตกหลุมรักมณิกาจริงๆ และก็รู้สึกเป็นศัตรูกับผู้ชายที่ชื่อหิรัณย์อย่างหนัก

นั่นก็คือ......เจตนาอันเป็นศัตรูที่เกิดระหว่างคู่แข่งทางด้านความรัก

ปัณณ์ยื่นโทรศัพท์ให้เขา วายุรับโทรศัพท์ไปดู เขาเป็นผู้ชายที่สง่างามในชุดสูทและรองเท้าหนัง ใบหน้าของเขาอ่อนโยนเหมือนกับหยก และก็สวมแว่นตาขอบทอง

"รูปนี้ ไม่ได้ถูกแก้ไขมาก่อนเหรอ?"วายุถามคำถามที่น่าตกใจ

ปัณณ์อึ้งไป แล้วก็หันหน้าไปมองกษิดิสโดยอัตโนมัติ ทั้งสองคนสบตากัน เขามีความรู้สึก......ที่ไม่สามารถอธิบายได้

เขารู้ว่าวายุชอบมณิกามาก แต่ไม่คิดว่าเวลาเจอคู่ต่อสู้ ผู้ชายที่เย่อหยิ่งและยโสโอหัง จะมีช่วงเวลาที่ไม่มั่นใจในตัวเองด้วย

"ไม่ หน้าสดเลย"ปัณณ์ตอบเขา