บทที่ 19: พี่สาว

เมื่อถึงหนึ่งทุ่ม งานเลี้ยงฉลองการหมั้นก็มาถึงจุดไคลแม็กซ์

ด้านนอกฝนตกหนัก ชินี เยลส์สวมเสื้อผ้าบางและเดินเท้าเปล่า เธอเดินไปที่งานปาร์ตี้ทีละก้าวราวกับผีสาว

“พรุ่งนี้แกต้องไปร่วมงานหมั้นของพี่สาว แกต้องทำเหมือนว่าแกเปลี่ยนไปแล้ว หลังจากที่ทุกคนถ่ายรูปแกที่สำนึกได้แล้ว จากนั้นแกจะไปไหนก็ได้” นั่นคือคำสั่ง

[แกกล้าปฏิเสธหรือ? ฉันจะไม่ยอมให้ไปจากตระกูลเยลส์แน่]

[หลังจากที่พี่สาวของแกหมั้นแล้ว แกก็กลับไปเปลี่ยนชุดได้ แกควรขอบคุณโอกาสครั้งเดียวในชีวิตนี้จะดีกว่า!]

[แกไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไปจนถึงพรุ่งนี้]

เพื่อผลประโยชน์ของตระกูลเยลส์ เพื่อญานี เยลส์ เธอถูกกักบริเวณตลอดทั้งคืน

เหตุผลที่เธอย้อมผมเป็นสีดำในคืนนั้นก็เพื่อแสดงให้นักข่าวเห็นว่าเธอกลายเป็นคนใหม่

ทีแรกเธอคิดว่าเธอจะทนได้อีกวัน

เธอแค่ต้องทนไปอีกวัน หลังจากแม่ของเธอได้รับการผ่าตัด พวกเธอจะไปจากบรุคลินตลอดกาล

ทว่า ...

มือของเธอกำแผ่นกระดาษไว้แน่น

[ชินี แม่ไม่รู้ว่าหนูทรมานเพื่อแม่มากขนาดนี้ แม่รู้สึกขอโทษหนูเสมอ เพราะแม่ไม่ได้ทำอะไรเพื่อหนูในฐานะแม่ แต่แม่ไม่อยากให้หนูต้องเจ็บ แม่เลี้ยงหนูมาตั้งแต่ยังเด็ก และทนไม่ได้ที่เห็นหนูได้รับการปฏิบัติอย่างไม่ยุติธรรมเช่นนี้ หนูรับผิดครั้งใหญ่แทนพี่สาวของเพื่อแม่ เจคอบช่างใจร้ายที่ใช้แม่มาขู่หนูครั้งแล้วครั้งเล่า ชินี แม่ไม่อยากรับรักษาตัวอีกต่อไป แม่ไม่อยากให้หนูกลายเป็นคนผิด แม่ไม่ต้องการให้คนอื่นด่าว่าหนู แม่ไม่อยากเป็นภาระของหนู แม่ขอล่วงหน้าไปก่อน หนูต้องมีชีวิตที่ดี ไม่ยอมสละความรู้สึกด้วยการให้คนอื่นมาก่อนและอย่าให้พ่อมาขู่หนูได้อีกต่อไป...]

เธอกัดริบฝีปาก ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นขาวซีด

นั่นคือจดหมายที่เธอพบอยู่ใต้หมอนของแม่ผู้ล่วงลับ

ชินีหัวใจสลายหลังจากได้อ่าน...

เธอเกลียดเจคอบและญานี เยลส์

เนื่องจากพวกเขาทำให้ชีวิตของเธอต้องทุกข์ทรมาน ดังนั้นพวกเขาก็ไม่ควรได้มีชีวิตที่ดีเช่นกัน!

ขณะมองไปที่คลับส่วนตัวสุดหรู เธอก็ยัดจดหมายในมือเข้าปาก

การกลืนกระดาษนั้นเจ็บ แต่ความเจ็บปวดในหัวใจของเธอนั้นมากยิ่งกว่าสิ่งใดๆ

จากนั้นเธอก็ยิ้มกว้างแล้วออกเดิน...

ในช่วงสองวันที่ผ่านมา ข่าวของเธอกระจายไปทั่วทั้งบรุคลินและอินเทอร์เน็ต

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจึงจำเธอได้

ยิ่งกว่านั้น ในตอนเช้า ตระกูลเยลส์พาเธอกลับบ้านและประกาศต่อสาธารณชนว่าเธอจะกลับเข้าตระกูลเยลส์เพื่อทบทวนตัวเอง

พวกเขาเห็นเธอออกจากคลับหรูเพียงลำพัง

ตอนนี้เธอกลับมาอีกแล้ว เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคิดว่าเธอจะมาร่วมงานหมั้นของพี่สาว

แต่ทำไมเธอไม่ใส่รองเท้าล่ะ? แล้วทำไมเสื้อผ้าของเธอถึงได้เปียก?

นี่เป็นเดือนธันวาคมและอากาศหนาวมาก

“คุณเยลส์ เป็นอะไรไหม” พนักงานรักษาความปลอดภัยเดินถือร่มมาถาม