บทที่ 20: ฉันจะแย่งทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของเธอ

“แม่ตายแล้ว”

สามคำนี้ฟังดูน่าขนลุกอย่างยิ่งในสถานที่เช่นนี้

“รู้ไหมว่า...แม่ตายแล้ว” เธอละล่ำละลัก เสียงนุ่มของเธอสั่นเล็กน้อย

ฝูงชนอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว ต่างรู้สึกย้อนแย้ง

ญานีชะงักไปครู่หนึ่ง เธอตกใจเล็กน้อย แล้วเธอก็โต้กลับอย่างรวดเร็ว “เธอ เธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไร? แม่ของฉัน แม่ของฉันยังอยู่นี่!”

ชินีหัวเราะเมื่อได้ยินแบบนั้น

เธอก็เดินไปหาพนักงานเสิร์ฟและหยิบไวน์แก้วหนึ่งบนถาดที่เขาถืออยู่แล้วดื่ม

"แกกำลังทำอะไรอยู่?" เจคอบรีบวิ่งไปคว้ามือเธอ เขาถึงขีดจำกัดแล้ว

เธอไม่เคยดื่มแอลกอฮอล์มาก่อน ความรู้สึกแสบร้อนทำให้ท้องของเธอปวดเล็กน้อย

"พ่อ!" เธอยิ้มอย่างเย็นชา “อดีตภรรยาของคุณตายแล้ว คุณมีความสุขไหม?”

ญานีตระหนักว่าสิ่งต่างๆ ไม่เป็นไปด้วยดี จึงรีบจับมือเธอแล้วพูดว่า "ชินี เธอดื่มมากไปแล้ว อย่ามาสร้างปัญหาที่นี่ ตกลงไหม"

“ฉันสร้างปัญหาเหรอ?” ชินียังคงหัวเราะต่อไป แต่ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยการเสียดสีและความเย้ยหยัน “เมื่อคืนเธอส่งข้อความหาแม่เยอะมาก แม่ไม่ได้บอกเธอเหรอว่าวันนี้จะฆ่าตัวตาย ฮิฮิ... แม่ฆ่าตัวตายในวันที่เธอหมั้น มันคงเป็นเรื่องน่าจดจำสำหรับเธอจริงๆ!”

"เพี๊ยะ!" เจคอบทนไม่ไหวและตบหน้าเธออย่างแรง

เป็นการตบที่หนักหน่วง ชินียังไม่หายดีจากไข้ของเมื่อคืนก่อน นอกจากนี้ เธอยังโดนฝนมาและแม่ของเธอก็เพิ่งฆ่าตัวตาย เธอไม่สามารถรับมันได้อีกต่อไป

ทันใดนั้นเธอก็ล้มลงบนพื้นและมีเลือดซึมอยู่ที่มุมปากของเธอ

ชินีปวดหัวอย่างรุนแรง

น้ำตาไหลลงบนใบหน้า อาบแก้มของเธอ...

“แม่คะ แม่เห็นไหม?”

“ต่อให้แม่ตายไป พวกเขาก็ไม่ได้โศกเศร้าเลยแม้แต่น้อย ไม่เลย”

“พวกเขาแค่รังเกียจที่หนูเรียกร้องความสนใจ”

“หึ พวกเยลส์ช่างเป็นตระกูลที่สูงส่งอะไรอย่างนี้!”

เมื่อญานีเห็นแบบนี้ เธอจึงย่อตัวลงอย่างรวดเร็วและกอดชินี “ชินี อย่ามาเอะอะที่นี่ ให้ฉันพาเธอกลับบ้านไหม?”

ญานีทำคะแนนให้ภาพลักษณ์ของเธอ จากการกระทำและคำพูดของเธอ

ในทางกลับกัน ความเกลียดชังของทุกคนที่มีต่อชินี ก็เพิ่มขึ้นอีกระดับ