บทที่ 35

Charles Hanks แสดงออกอย่างกะทันหัน

เป็นผลให้ทุกคนเงียบ

“อะแฮ่ม ผู้อำนวยการแฮงค์ นั่นคือเชนี่ น้องสาวของยานี่ ไม่ใช่เธอ…” เมดิสัน เฟลด์กระซิบเตือนเขาว่าอย่าเข้าใจผิดว่าเธอเป็นคนอื่น

เมื่อได้ยินดังนั้น ชาร์ลส์ก็ตกใจ เขาจ้องไปที่ดวงตาที่เบลอของ Shenie Yales และปล่อยข้อมือของเธอ

“ในระหว่างงานเลี้ยงหมั้นของฉัน เชนี่ดื่มสุราได้ไม่เก่ง ชาร์ลส์เป็นห่วงสุขภาพของเธอ ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้เธอเมาเครื่องบิน” ยานี เยลส์ กล่าว เธอยืนขึ้นเพื่อทำให้ทุกอย่างราบรื่น

ถึงกระนั้น Yanie ยังคงขมวดคิ้วและมองดูชาร์ลส์อย่างระมัดระวัง

เกิดอะไรขึ้นกับเขาในตอนนี้?

ชาร์ลส์ปล่อยมือออกจนเกือบทำให้ Shenie สูญเสียการรองรับและล้มลงกับพื้น โชคดีที่ดวงตาของ Jacky Quinn เฉียบคมและการเคลื่อนไหวของเขาจับเธอได้อย่างรวดเร็ว

“ไม่เป็นไร ฉันยังดื่มได้” เชนี่พูดพร้อมกับสะอึกขณะที่เธอโบกมือ เธอขมวดคิ้ว และเห็นได้ชัดว่าท้องของเธอรู้สึกอึดอัด

“หยุดเล่น” แจ็คกี้พูดด้วยความไม่พอใจ “เธอต้องดื่มสามครั้ง นี่ไม่ต่างจากการนอกใจ”

“เฮ้ นายน้อยควินน์ คุณพูดแบบนั้นไม่ได้นะ ถ้าเธอไม่อยากเล่น เธอควรจะออกจากโต๊ะไปซะ ตอนนี้คุณเข้าข้างเธอแล้ว คนที่ไม่รู้อะไรเลยจะคิดแบบนั้น เราแกล้งเธอ!” มินดี้ ยอร์ค ซูเปอร์สตาร์สาวคนใหม่กล่าวอย่างเร่งรีบ

“ถูกต้อง นายน้อยควินน์ เจ้าปกป้องเธอแบบนี้ไม่ได้!” เมดิสันตะโกนทันทีแล้วมองไปที่เชนี่ “ดูเหมือนนายจะดื่มไม่ได้แล้ว ตอบคำถามหน่อย!”

Shenie ยื่นมือออกมาและลูบหน้าผากของเธอ จากนั้น เธอมองไปที่เมดิสันแล้วพูดว่า "ฉันไม่คิดว่า... ฉันดื่มไม่ได้แล้ว ได้สิ ถามฉันสิ..."

ขณะที่เธอพูดเธอก็นั่งลง

เมื่อเมดิสันได้ยินดังนั้น เธอก็กระโดดขึ้นทันทีและพูดว่า "โอ้ คุณตกลงตามนี้ แล้วฉันจะถามคำถาม คุณนอนกับใครเป็นครั้งแรก"

จู่ๆ ทุกคนก็ตกตะลึงกับคำถาม

ชาร์ลส์มองมาที่เธอ

ดวงตาสีเข้มของเขาช่างหยั่งรู้ราวกับบึงน้ำลึก

ทำไมเขาถึงจับเธอและห้ามไม่ให้เธอดื่ม?

ท่าทางมึนเมาของเธอทำให้เขานึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนนี้...

เธอดูเชื่อฟังเหมือนแมว!

ไอ้บ้าเอ๊ย!

เขาคงจะเสียสติไปแล้ว!

“นี่มันคำถามอะไร ใครจะถามคำถามแบบนั้น” แจ็คกี้ขมวดคิ้วและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาเป็นพิเศษ

“ฮ่าฮ่า...” ทันใดนั้น เชนี่ก็หัวเราะ เธอหรี่ตาและมองไปยังกลุ่มคน "ของฉัน... ครั้งแรกของฉัน?"

“ใช่ มีคนบอกว่าคุณสำส่อน คุณให้เวลากับครู เพื่อนร่วมชั้น หรือนักเลงหัวไม้เป็นครั้งแรกหรือเปล่า” เมดิสันยังคงเหน็บแนมเธอต่อไป

"เพียงพอ!" แจ็คกี้โกรธจัด “ไปกันเถอะ เชนี่!”

ขณะที่เขาพูดอย่างนั้น Jacky ก็สนับสนุนเธอ

“เจ็บมาก...” ชีนี่พูดขณะขมวดคิ้ว และดูเหมือนเธอกำลังเจ็บปวด "คืนแรกของฉัน... มันเจ็บมาก..."

“หยุดพูดเถอะ เชนี่ ฉันจะช่วยให้คุณกลับไปพักผ่อน” แจ็กกี้พูด เขาออกแรงมากขึ้นเพื่อยกเธอขึ้น

อย่างไรก็ตาม Shenie ยังคงติดอยู่กับที่นั่งของเธอและเธอก็ไม่ขยับ เธอจับมือแจ็คกี้และขมวดคิ้ว “ครั้งแรกมันอึดอัดมาก...”

"ฮะๆ" ทุกคนเริ่มหัวเราะทันที

"ใช่ฉันรู้!" ด้วยเหตุผลบางอย่าง แจ็กกี้รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นใบหน้าไร้เดียงสาของเธอและดวงตาที่สดใส เขาก็ไม่สามารถโกรธได้

“เฮ้ นั่นไม่ใช่คำตอบที่เรากำลังมองหา คุณมานอนกับใครเป็นครั้งแรกกันแน่?” แมดิสันรู้สึกไม่มีความสุขเล็กน้อย เธอพูดเรื่องไร้สาระอะไร?

"ฉัน... ครั้งแรกของฉัน?" เธอขมวดคิ้วราวกับว่าเธอกำลังนึกถึงอะไรบางอย่าง

“เอาล่ะ หยุดพูดเล่นได้แล้ว เชนี่ไม่สบาย ฉันจะส่งเธอกลับห้อง” ยานี่พูดพร้อมกับลุกขึ้นทันที

Shenie ดูเหมือนจะเมามากเกินไป เธอกลัวจริงๆ ว่าเธอจะพูดความจริง

“พี่สาวที่แสนดี มาปกป้องเธอทันที” เมดิสันกล่าว เธอยิ้มและไม่ทำสิ่งที่ยากสำหรับเธอ

ท้ายที่สุด Yanie เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอ ดังนั้นเธอจึงไม่ต้องการทำให้เธอดูแย่

“เชนี่ ฉันจะพานายกลับห้องไปพักผ่อน” ขณะที่เธอพูด ยานี่กำลังจะดึงเธอขึ้น

“ฉันขายตัว!” ทันใดนั้น Shenie เหยียดนิ้วชี้ขึ้นไปบนฟ้าแล้วตะโกน "สำหรับสอง... สองแสนดอลลาร์!"

ทันทีที่คำพูดของเธอออกมา ทุกคนก็ตกตะลึง

ไม่มีใครคาดคิดว่าเธอจะพูดเรื่องนี้

“เชนี่!” Yanie รู้สึกหวาดกลัว “คุณดื่มมากเกินไป อย่าพูดอีก!”

“คุณขายตัวเองในราคา 200,000 ดอลลาร์จริง ๆ เหรอ?” เมดิสันถามด้วยความประหลาดใจ

ทุกคนก็เงี่ยหูฟัง แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าเธอเป็นคนสำส่อน แต่พวกเขาก็ไม่คิดว่าเธอจะขายพรหมจรรย์ออกไป

"โอ้...ใช่...สำหรับ 200,000 ดอลลาร์..." เชนี่พูดแล้วยิ้มด้วยความงุนงง “คือ.. มันคือเงินที่ดีจริงๆ…”

เธอยิ้ม และผมหลายเส้นที่อยู่ข้างหลังใบหูของเธอตกลงมาโดนลมพัดใส่ใบหน้าของเธอ ใบหน้าที่ใสและสวยงามของเธอดูเย้ายวนเป็นพิเศษภายใต้ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็เริ่มดูถูกเธอทันที

ตามที่คาดไว้ เธอเป็นคนบ้านนอกที่ไม่เคยเห็นโลกมากนัก

“ผู้หญิงคนหนึ่งที่ขายตัวเองคืนหนึ่งให้กับคนที่เธอไม่ชอบด้วยเงินสองแสนดอลลาร์ คุณไม่มีความเคารพในตัวเองบ้างหรือ” เมดิสันพูดอย่างรังเกียจ

ผู้ชายคนอื่นๆ เลิกคิ้วและไม่แสดงความคิดเห็นใดๆ

“เธอไม่มีเงินพอที่จะเคารพตัวเองได้ ถ้าเธอมีความนับถือตนเอง ความคิดเห็นเกี่ยวกับเธอในโลกออนไลน์ก็คงไม่เลวร้ายนัก” มินดี้ ยอร์คกล่าวขณะที่เธอหัวเราะออกมา

"ความเคารพตัวเอง?" เธอหลับตาลงและระเบิดเสียงหัวเราะในทันใด เธอดูเหมือนคนบ้าในขณะที่เธอพึมพำ "การเคารพตนเองมีค่ามากไหม"

พูดแบบนี้ จู่ๆ เชนีย์ก็นึกถึงอะไรบางอย่าง และเธอก็รู้สึกเศร้าใจ จากนั้นเธอก็กัดริมฝีปากและตัวสั่นเมื่อพูดว่า "แม่ฉันเป็นมะเร็งกระเพาะอาหาร... ฉันไม่มีเงิน โรงพยาบาลไม่ต้องการให้การรักษาเธอ... เงิน... มาก มาก สำคัญ!"

ทุกคนตกตะลึงและมองหน้ากัน

พวกเขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไร