บทที่ 37

Shenie Yales เปิดประตูและเดินกลับเข้าไปข้างใน เธอหยิบเสื้อผ้าและชุดชั้นในขึ้นบนพื้น

“เชนี่ คุณสบายดีไหม” แจ็คกี้ ควินน์พูดขณะเดินเข้าไป ปฏิกิริยาแรกของเขาคือการเปิดไฟ

"รอ!" จู่ๆ เชนนี่ก็พูดขึ้น “อย่าเปิดไฟนะ!”

"มีอะไรผิดปกติ?" แจ็คกี้ถาม เขางง

“ทำไมเขาถึงไม่เปิดไฟล่ะ” Yanie Yales กล่าวขณะที่เธอเดินเข้าไปพร้อมกับขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าเธอไม่เข้าใจเรื่องนี้

“ฉัน... ฉันไม่ได้สวมเสื้อชั้นใน...” เชนี่พูด

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของแจ็กกี้ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงทันที “งั้นข้าออกไปก่อน เจ้า... เจ้าใส่ได้...”

“ไม่จำเป็นหรอกค่ะ ฉันดื่มมากแล้วเวียนหัวนิดหน่อย ถ้าเปิดไฟสว่างเกินไป นอกจากนี้ ในห้องก็ไม่มืดแล้ว” ชีนี่พูดขณะเดินไปที่หน้าต่างแล้วดึง ผ้าม่านอีกด้าน

ทันใดนั้น แสงจันทร์สีฟ้าซีดจากด้านนอกก็ส่องเข้ามา นอกจากนี้ ด้วยแสงที่มาจากห้องน้ำ ข้างในก็ไม่มืดสนิทอีกต่อไป

“เชนี่ นี่คือยารักษาอาการเมาค้างของคุณ ต้องการอะไรไหม นอกจากนี้ ฉันเอาอาหารมาให้คุณเยอะมาก ฉันไม่คิดว่าคุณกินเยอะแล้ว” แจ็คกี้พูดขณะวางของลงบนโต๊ะ ตาราง.

Shenie มองมาที่เขาและยิ้ม “ขอบคุณนะแจ็กกี้!”

“อย่าพูดถึงมัน คุณเป็นแฟนของฉันใช่ไหม” แจ็คกี้กล่าว เขายิ้มเดินเข้ามาหาเธอและกอดเธอไว้ในอ้อมแขนของเขา

ทั้ง Shenie และ Yanie ตัวแข็งทื่อ

“ในอนาคตคุณห้ามดื่มมาก เข้าใจไหม” เขาพูดอย่างรักใคร่

Shenie อยู่ในอ้อมแขนของเขา เธอกัดริมฝีปากของเธอเบา ๆ ผลักแขนของเขาออกไปแล้วดึงผมของเธอไว้ข้างหลังใบหูเพื่อปกปิดความอับอายของเธอ "ตกลง..."

ยานี่เยาะเย้ย แล้วเธอก็พูดอย่างประชดประชัน “นายน้อยควินน์ นายรักน้องสาวฉันจริงๆ”

แจ็คกี้มองเธอแล้วยิ้มอย่างสดใส “พี่จะไม่มีความสุขเหรอ ถ้าฉันรักเธอ”

ยานี่ตกตะลึงขณะยิ้มอย่างเชื่องช้า "แน่นอน ฉันเอง!"

Shenie สูญเสียคำพูด เธอจับมือของเธอไว้ด้วยกันและย้ายไปด้านข้าง

เธอไม่รู้ว่าแจ็คกี้คิดอะไรอยู่ เขารู้ดีว่าเป็นคู่รักจอมปลอม ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้...

Yanie มองไปที่ Jacky แล้วเธอก็ยิ้มจาง ๆ “ฉันเป็นพี่สาวของเธอ แน่นอนฉันหวังว่าเธอจะมีชีวิตที่ดี เชนี่ สบายดีไหม ถ้าคุณรู้สึกไม่ค่อยสบาย บอกฉันได้ ฉันจะพาคุณไปโรงพยาบาล”

"มีเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์อยู่ที่นี่ คุณต้องการไปตรวจสุขภาพไหม" แจ๊คกี้รีบถาม

“ไม่จำเป็น ฉันดูไม่ดีเหรอ?” Shenie ยิ้มขณะที่เธอเดินออกมาข้างหน้าและดึงมือของ Yanie “พี่สาว แสงจันทร์คืนนี้สวยเป็นพิเศษ มานี่สิ”

จากนั้นเธอก็ดึงเธอไปที่หน้าต่างกระจกโดยไม่ลังเล

“มีอะไรให้ดู” Yanie พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย ขณะที่เธอเหลือบมองดูดวงจันทร์ข้างนอก

ถ้าไม่ใช่เพราะ Jacky เธอคงไม่แท็กด้วย! เธอกลัวว่า Shenie จะเมาเกินไปและเริ่มพูดเรื่องไร้สาระ นั่นเป็นเหตุผลที่เธอมาด้วย

“ขอฉันดูหน่อย วันนี้พระจันทร์เต็มดวง พระจันทร์สวยจริงๆ!” แจ็กกี้พูดขณะยืนอยู่ข้างยานี่และมองดูทิวทัศน์ภายนอก “เอาล่ะ ออกไปดูกันเถอะ”

ยานี่เดินตรงออกไปข้างนอก ดูเหมือนทะเลและท้องฟ้าจะเชื่อมถึงกัน และพวกเขามองไม่เห็นเส้นขอบฟ้าอย่างชัดเจน แต่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว มันสวยงามและเงียบสงบมาก

“มานี่สิ เชนี่” Jacky ที่กำลังเดินออกไปกับ Yanie เชิญเธอทันที

“ไม่เป็นไร ฉันสบายดี ข้างนอกมีลมพัดจากทะเล กลัวจะเป็นหวัด” ขณะที่เธอพูด เชนี่ลากเก้าอี้ข้างๆ เธอแล้วนั่งบนนั้น

เก้าอี้วางอยู่ข้างๆ ม่านตรงที่ชาร์ลส์ยืนอยู่

รอยยิ้มบางปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ เธอเอียงศีรษะเล็กน้อยและเอนศีรษะไปที่ร่างกายของเขา

น้ำหนักที่อยู่ข้างเขาอย่างกะทันหันทำให้เขาไม่มีความสุขมาก เขาเอื้อมมือออกไปผลักเธอ

“อุ๊ย...” จู่ๆ เธอก็ถูกผลักออกไปอย่างแรง

“เชนี่ คุณเป็นอะไรไป” Jacky ถามอย่างรวดเร็ว ขณะที่เขาหันกลับมาเห็นเธอสั่นศีรษะ

Shenie ลูบหน้าผากของเธอและคิดกับตัวเอง "โอ้ พระเจ้า เขาแข็งแกร่งมาก เขาไม่แสดงความเมตตาต่อฉันเลยจริงๆ!"

“ไม่เป็นไร ฉันแค่ขยับหัวเพื่อออกกำลังกาย” เธอยิ้มและเอนตัวพิงผ้าม่าน จากนั้นเธอก็เอื้อมมือไปบีบต้นขาของเขาอย่างไม่พอใจ

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เธอหยิกเขา มือของเธอก็ถูกเขาคว้าไว้

“แจ็คกี้ มานี่...”

Charles Hanks ปล่อยมือของเขาอย่างรวดเร็ว

เธอเอื้อมมือเข้ามาอย่างรวดเร็วและหยิกเขาอีกครั้ง!

"มีอะไรผิดปกติ?" แจ๊คกี้รีบวิ่งไปถาม

เชนี่ยิ้มจาง ๆ “ข้างนอกลมแรง อย่าเป็นหวัดนะ!”

“ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น ฉันจะถามพี่สาวเธอว่าต้องการเสื้อโค้ทไหม!” แจ็กกี้จึงเดินออกไป

"ฟ่อ!" Shenie กัดฟันด้วยความโกรธ

มีคนจับผมของเธออย่างไร้ยางอายและดึงเธอเข้ามาใกล้เขา

“คุณลองเล่นตลกกับฉันไหม” เสียงทุ้มดังขึ้นเหนือหัวของเธอ

แม้ว่ามันจะนุ่มนวล แต่ก็ยังทำให้เธอตัวสั่นโดยไม่มีเหตุผล

Shenie รู้สึกอึดอัดและดึงผมของเธอกลับ จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นและเตะเก้าอี้ออกไป

จากนั้นเธอก็กระโจนไปที่ผ้าม่าน

ชาร์ลส์คาดไม่ถึงว่าหล่อนจะกล้าโจมตีเขา

ในขณะนั้นเขาตกตะลึง

"เกมคู่รักเริ่มแล้ว!" เธอพิงร่างกายของเขา ยื่นมือออกมา และจู่ ๆ ก็โจมตีเป้าของเขา คว้าเขาไว้อย่างแรง

การกระทำของเธอทำให้ชาร์ลส์สะดุ้งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วความโกรธของเขาก็เพิ่มขึ้นในทันใด