บทที่ 42

ตอนที่ชีนี่ เยลส์มาถึงบรูคลิน เป็นเวลาเก้าโมงกว่าแล้ว

เธอไม่มีเวลาพักผ่อนและรีบตรงไปที่โรงพยาบาล

“คุณป้า...” เชนี่วิ่งไปที่ทางเดินและเห็นแม่ของซันนี่ เฟลด์นั่งอยู่บนม้านั่ง

น้าเฟลด์ยืนขึ้นทันทีที่เธอเห็นเชนี่ “เชนี่...”

“คุณป้า ซันนี่อยู่ที่ไหน เธอเป็นอย่างไรบ้าง” เชนี่ถามอย่างประหม่า

น้าเฟลด์น้ำตาไหล “การผ่าตัด...เสร็จสิ้นแล้ว แต่เธอยังไม่ตื่น...”

หัวใจของ Shenie จมลงทันที “หมายความว่ายังไงที่เธอยังไม่ตื่น แม้กระทั่งหลังการผ่าตัด เกิดอะไรขึ้น?”

น้าเฟลด์ปาดน้ำตาของเธอและพูดว่า “พวกอันธพาลมาที่นี่เพื่อทำลายที่ของเรา เธอก็รู้อารมณ์ของซันนี่ เธอต่อสู้กับพวกเขาและถูกไม้ตีที่หัว…”

“คุณหมายความว่ายังไงที่ทำลายสถานที่ของคุณ มันเป็นสถานที่ที่คุณขายผลไม้หรือเปล่า”

“ก็มีข่าวว่ามีคนกำลังจะซื้อพื้นที่ แต่ก่อนเรา คนเร่ขายของจะลงนามในสัญญา คนพวกนั้นมาเพื่อรื้อที่ของเราลง ผลไม้ทั้งหมดที่บ้านถูกทุบ ลุงของคุณรักษาอะไร ทางซ้าย!"

“ทำไมไม่แจ้งตำรวจ” เชนี่รีบถาม

น้าเฟลด์ส่ายหัวแล้วพูดว่า “ถ้าพวกเขาสามารถเข้ามาบังคับทำลายร้านของเราในเวลากลางวันแสกๆ คุณคิดว่าตำรวจจะไม่รู้เรื่องนี้หรือเปล่า” จากนั้นเธอก็ปาดน้ำตาและพูดว่า “พวกเขาทั้งหมดเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดที่ไม่มีประโยชน์!”

"ใครเป็นคนซื้อที่ของคุณ?

น้าเฟลด์มองมาที่เธอ อ้าปากแล้วปิดอีกครั้ง เธออยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่หยุดคิด

เชนี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูเหมือนเธอจะสัมผัสได้ถึงบางอย่างจากการแสดงออกของหญิงสาว เธอถามว่า “เป็นคนที่ฉันรู้จักหรือเปล่า”

น้าเฟลด์ไม่พูด และเธอก็ดูอึดอัดมาก

Shenie รีบคว้ามือของเธอแล้วถาม "บอกฉันทีว่าเป็นใคร"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ น้าเฟลด์ก็มองมาที่เธออย่างลังเล และสุดท้ายก็พูดว่า "นั่นพ่อคุณ!"

เชนี่สูดหายใจเข้าลึกๆ “จาค็อบ เยลส์?”

“เขาจะซื้อที่ดินของคุณหรือเปล่า”

"ใช่." น้าเฟลด์น้ำตาซึมอีกแล้ว “เชนี่ เธอรู้ไหมว่าขาของอาเธอไม่ได้ทำงาน เขาพึ่งธุรกิจผลไม้นี้หาเลี้ยงชีพ พวกมันจะฉีกมันออกเป็นชิ้นๆ ได้ยังไง เราจะอยู่แบบนี้ได้ยังไง ซันนี่ทนไม่ไหวแล้ว เธอโทรหาเธอ พ่อหวังว่าเขาจะพิจารณาใหม่หรือให้เวลาเราบ้าง แต่พ่อของคุณ...”

เธอไปต่อไม่ได้แล้ว

Shenie รู้อยู่แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

เจค็อบ เยลส์ไม่ได้ทำอะไรเพื่อช่วย Shenie และแม่ของเธอ.. โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อซันนี่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขาด้วยซ้ำ

“ป้า รอฉันด้วย ฉันจะอธิบายให้ฟัง” พูดจบเธอก็ออกไปข้างนอกโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง

“จะไปไหนเหรอเชนี่” น้าเฟลด์ตะโกนอย่างเร่งรีบ

Shenie หันกลับมาและตะโกนว่า "ถ้าซันนี่ตื่น ขอให้เธอรอฉัน ฉันจะมา!"

ทันทีที่เธอพูดจบเธอก็รีบวิ่งไป

ไม่ว่าพ่อของเธอจะทำร้ายเธออย่างไร เธอก็ไม่สนใจน้อยลง

อย่างไรก็ตาม ซันนี่เป็นเพื่อนคนเดียวของเธอ

ครอบครัวของพวกเขาช่วยเหลือเธอมามากตลอดหลายปีที่ผ่านมา มิฉะนั้น Shenie และมารดาผู้ล่วงลับของเธอจะไม่สามารถทนได้นานขนาดนี้

ถึงคราวของเธอที่จะปกป้องพวกเขาในครั้งนี้!

ในคฤหาสน์ของเยลส์

เมื่อ Shenie ไปถึง ก็คือป้า Fenn ที่เปิดประตู

เธอมองไปที่ Shenie และขมวดคิ้ว "คิดถึง?"

เธอยังคงสวมชุดเดรสแบรนด์ดังที่แจ็คกี้ ควินน์ซื้อ ดังนั้นป้าเฟนน์จึงไม่แน่ใจเล็กน้อย

Shenie ไม่ต้องการสร้างความบันเทิงให้กับเธอและเดินตรงไปที่ห้องโถง

ในห้องนั่งเล่น เธอไม่เห็นจาค็อบ เยลส์ แต่มีผู้หญิงรวยๆ สองสามคนพูดคุยและหัวเราะกับเวนดี้ ไจล์ส

Shenie เหลือบมองเธออย่างเย็นชาและเดินตรงเข้าไป

บรรดาสตรีผู้มั่งคั่งหยุดพูดแล้วมองดูเวนดี้อย่างเฉยเมย

“นั่นคือเชนี่ เยลส์ ยานี่และผู้กำกับแฮงค์กำลังพักร้อนอยู่” เวนดี้กล่าวอย่างเร่งรีบ

เมื่อได้ยินดังนั้น พวกผู้หญิงก็พยักหน้า ราวกับว่าพวกเขาเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น

Shenie เดินเข้าไปข้างในและพบว่ายาโคบกำลังเล่นโป๊กเกอร์กับชายสามคนที่อายุใกล้เคียงกัน

“เอ่อ ยานี่” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งทักทายเธอด้วยรอยยิ้มเมื่อเขาเห็นเธอ

Shenie ไม่รู้จักเขา ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถตอบเขาได้

เจคอบมองย้อนกลับไปและเห็นความหนาวเย็นในดวงตาของเชนี่ เขาขมวดคิ้วและพูดว่า “คุณไม่ได้ไปเที่ยวพักผ่อนกับพี่สาวเหรอ ทำไมคุณกลับมาเร็วจัง”

“ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย!”

ชายวัยกลางคนอีกสามคนที่อยู่บนโต๊ะตะลึงเล็กน้อย แล้วมองไปที่ยาโคบ

“มีอะไรจะพูดก็พูดมานี่ คนเหล่านี้เป็นลุงของคุณ ไม่มีอะไรต้องปิดบัง!”

คราวนี้เธอเดินตรงไปตรงประเด็น “คุณกำลังจะซื้อ Peace Food Market ในย่านชานเมืองทางตะวันออกของบรูคลินใช่ไหม”

เจคอบกำลังยุ่งกับไพ่ของเขา เขาถามว่า "มีอะไรผิดปกติ?"

“คุณซื้อมันอย่างกะทันหัน คนเร่ขายของก็ยังไม่พร้อม อีกอย่างคุณจะบังคับคนให้รื้อมันได้ยังไง คุณรู้ไหมว่าเพื่อนของฉันยังอยู่ในอาการโคม่าเพราะพวกอันธพาลพวกนั้น”

เมื่อได้ยินดังนั้น เจคอบก็ขมวดคิ้ว

จากนั้น ด้วยความไม่พอใจ เขามองดูลูกสาวที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วถามว่า “ฉันต้องการให้คุณบอกทุกอย่างที่ฉันอยากทำไหม” เขาขึ้นเสียงด้วยเหตุผลบางอย่าง “ยิ่งไปกว่านั้น คนพวกนั้นยังตะกละ เป็นอะไรไป เพื่อนของคุณกำลังพยายามแบล็กเมล์คุณอยู่หรือเปล่า”

“คุณคิดว่าคนจนไม่มีความเคารพในตนเองเลยหรือ พวกเขาคิดถึงแต่เงิน คุณรู้หรือไม่ว่าพวกเขาทำธุรกิจที่นั่นมากี่ปีแล้ว พวกเขาทุ่มเทและทุ่มเทมากแค่ไหน ไม่ใช่แค่คุณเท่านั้น ฉีกมันทิ้งโดยไร้การเตือน อย่าให้เวลา มันไม่ต่างจากการบังคับให้ฆ่าตัวตาย!”

“คุณคือ Shenie Yales ใช่ไหม พ่อของคุณทำสิ่งนี้เพื่อครอบครัว Yales ใช่ไหม เขาทำเพื่อให้คุณมีชีวิตที่ดีขึ้นในอนาคตใช่หรือไม่” ชายคนหนึ่งรีบขัดจังหวะ