บทที่ 5: ทันเวลา

หลังจากที่ญานี เยลส์ออกไป ชาร์ลส์ แฮงคส์ก็คลายเนคไทของเขาด้วยความหงุดหงิดและปลดกระดุมออก

จากนั้นเขาก็จุดบุหรี่แล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง หิมะหยุดตกแล้ว เขายังคงเงียบต่อไป

ใบหน้ามืดมนของเขาสะท้อนบนหน้าต่างที่สะอาดและไร้ที่ติ

เป็นไปได้อย่างไรกัน?

เมื่อคืนเขาเพิ่งจะหลงเธอหัวปักหัวปำ แต่คืนนี้พอเขาได้กลิ่นฉุนของน้ำหอมของเธอ ไฟปรารถนาของเขาที่มีต่อเธอก็ดับลง

เมื่อคืนไม่ใช่แบบนี้

หญิงสาวคนเมื่อคืนนี้มีกลิ่นสดชื่นและหอมหวานเหมือนน้ำนมซึ่งทำให้เขารู้สึกสบายใจ

แล้วเกิดบ้าอะไรกันขึ้น?

ชาร์ลส์ถูหัวแม่มือกับหว่างคิ้ว เขากำลังปวดศีรษะ อาจเพราะวันนี้เขาเหนื่อยเกินไปและเริ่มคิดอะไรไร้สาระ

เขาเอาก้นบุหรี่เสียบกับที่เขี่ยบุหรี่ ไม่อยากคิดเรื่องนี้อีก แทนที่ เขากลับโทรออกแล้วพูดว่า "เตรียมตัวให้พร้อม ผมกำลังจะไปโรงพยาบาล"

...

หลังจากมีอา เบลนหลับ ชินี เยลส์ก็เอาจานไปทำความสะอาด

“ชินี ทำไมเธอใส่หน้ากากตลอดล่ะ” ผู้หญิงข้างเตียงถามเธอด้วยความสงสัยเมื่อเธอนำจานสะอาดกลับมา

ชินี ดึงหน้ากากของเธอและหลบสายตาหล่อน “ร่างกายฉันอ่อนแอน่ะค่ะ ฉันติดเชื้อได้ง่ายถ้าอยู่ในโรงพยาบาลเป็นเวลานาน คุณหมอเลยแนะนำให้ฉันสวมหน้ากาก”

ผู้หญิงคนนั้นเข้าใจเธอแล้วพยักหน้ารับ

ชินียิ้มฝืดเฝื่อนให้หล่อนและมุ่งหน้ากลับไปที่ห้องเพื่อทำความสะอาดต่อ

ตระกูลเยลส์ห้ามไม่ให้เธอกับแม่ปรากฎตัวในซิตี้เอส แต่เมืองหลวงก็เป็นสถานที่เดียวที่แม่ของเธอจะได้รับการบำบัดรักษา

ดังนั้นเธอจึงได้แต่ซ่อนตัวตน