บทที่ 51

ในขณะนั้น ชินี Yales ตกตะลึง

เสียงนี้...

เป็นเสียงครวญครางใช่หรือไม่?

ใครจะกล้าทำอย่างนั้นที่คฤหาสน์แฮงค์ส...

ชินี ขมวดคิ้วและสงสัยว่าเธอได้ยินผิดหรือเปล่า

ด้วยความสงสัย เธอจึงเดินเข้าไปในสวนหลังบ้านต่อไป

ในพุ่มไม้ที่ตัดแต่งอย่างเรียบร้อย มีเนินเขาเทียมที่สร้างขึ้นสำหรับตกแต่ง

เนินเขาเทียมเป็นโพรงภายใน และสามารถใช้ผ่านไปยังอีกด้านหนึ่งได้

ชินี ได้อ่านบทความในนิตยสารที่กล่าวว่าเนินเขาเทียมในคฤหาสน์ Hanks เป็นประตูสู่ประสบการณ์สี่ฤดูกาล

ถ้าคุณเดินผ่านเนินเขา สวนสีสันสดใสของคฤหาสน์แฮงค์สก็จะอยู่อีกฝั่งหนึ่ง ซึ่งจะมีการปลูกดอกไม้ล้ำค่าทุกชนิดที่คุณนึกออกที่นั่น

จากโทนสีเขียวอมน้ำเงินที่เย็นยะเยือก จู่ๆ ก็มีสีสันและกลิ่นหอมออกมา

ในช่วงเวลานั้น การออกแบบนี้ได้รับการเน้นให้เป็นหนึ่งในสวนที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุด

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเป็นฤดูหนาว ต้นไม้เกือบทั้งหมดในสวนจึงเหลือกิ่งก้าน และไม่มีอะไรให้ดูอีกแล้ว

ตามหลักเหตุผลแล้ว ไม่ควรมีใครอยู่ที่นี่

ยิ่งกว่านั้น ผู้หญิงทุกคนที่ไปงานเลี้ยงในวันนี้ต่างก็สวมชุดที่เพอร์เฟ็กต์ที่สุด

หากพวกเขาออกมาข้างนอก พวกเขาจะแข็งตายในไม่กี่วินาที

"อ๊ะ อ๊ะ...เดี๋ยวก่อน รอสักครู่... เอ่อ..."

เสียงครวญครางก็ขาดอากาศหายใจ

ชินี ขมวดคิ้วเข้าหาเนินเขาเทียมอย่างระมัดระวัง

จากนั้น ราวกับว่าเธอเป็นขโมย เธอค่อย ๆ ขยับร่างกายและมองดู

ทันใดนั้น เมื่อเธอเห็นว่าเป็นใคร เธอก็ตกตะลึงในทันใด

มันคือเธอ!

เวนดี้ ไจล์ส!

“อ่า... หยุด อย่าทำอย่างนั้น ถ้ามีคนมาล่ะ” เวนดี้ดูกังวลและไม่พอใจบ้าง

"ทุกคนกำลังสนุกสนานอยู่ในห้องโถง ใครจะมาที่นี่ ฉันคิดถึงคุณมาก" ชายคนนั้นฟังดูไม่อดทน

เวนดี้วางมือบนไหล่ของชายผู้นั้นแล้วพูดพร้อมกับอ้าปากค้าง "ถ้าคุณมีเวลา เราจะได้เจอกันข้างนอก แต่ที่นี่คือ... เราอยู่ที่คฤหาสน์ของแฮงค์ส... อ่า..."

การเคลื่อนไหวของชายผู้นั้นรุนแรงมากจนเธอไม่สามารถจบประโยคได้

“ใช่ เพราะเราอยู่ที่คฤหาสน์ของแฮงค์ ฉันอยากทำมากกว่านี้ น่าตื่นเต้นใช่มั้ยล่ะ หืม?” ชายคนนั้นยิ้มเยาะเย้ยภูมิใจมาก

“เธอนี่มันน่ารำคาญ...” เวนดี้ยิ้มเยาะและพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

ชินี รู้สึกสั่นคลอนถึงแก่นแท้ของเธอ เธอแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

เวนดี้ ไจล์สมีความลับได้อย่างไร?

อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมา มุมปากของเธอก็ยกขึ้น

“จาค็อบ โอ้ เจคอบ ฉันคิดว่าคุณไม่เคยคิดเลยว่าจะถูกโกง!”

ดูเหมือนว่าพระเจ้าจะอยู่ข้างเธอ!

ขณะที่เธอกำลังยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เธอก็ปล่อยหินที่เธอคว้าไว้

ก้อนหินล้มลงกับพื้นอย่างแรง

ทันใดนั้นเสียงภายในก็หยุดลง

"มันคือใคร?" ชายคนหนึ่งถามเสียงเข้ม

เสียงกางเกงรูดซิบๆ ตามมา แล้วก็เสียงฝีเท้า

ชินี ตกใจกลัวมากและสายเกินไปที่เธอจะซ่อน

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอสาปแช่งความโชคร้ายของตัวเองอย่างช่วยไม่ได้

มือแน่นจับแขนเธอแล้วดึงเธอเข้าไปในอ้อมแขนของเขา

จากนั้นทั้งสองก็เอนตัวพิงเนินหลังเขาในคราวเดียว

ชินี มองเขาด้วยความสงสัย

มันคือชาร์ลส แฮงค์ส!

มันจะเป็นเขาได้อย่างไร?

ก่อนที่เธอจะทันได้ตอบโต้ จู่ๆ ชาร์ลส์ก็เอื้อมมือขึ้นและโบกมือ

ทันใดนั้น นกอินทรีรูปงามเกาะอยู่บนต้นไม้ต้นใดต้นหนึ่งก็บินไปมาในพริบตา

จากนั้นมันก็ตกลงบนแขนที่ยื่นออกไปของเขา

เขาไม่ได้สวมผ้าคลุม นกอินทรีบินเร็วเกินไปและจับกรงเล็บของมันอย่างแรง ทำให้ข้อมือของเขาบาดเจ็บ

ชาร์ลส์คว้านกอินทรีแล้วขว้างไปข้างหน้าโดยไม่คิดอีกเลย

นกอินทรีถูกเหวี่ยงไปที่ด้านหน้าของเนินเขาและกระพือปีก

แล้วบินไปบนต้นไม้อย่างสง่างาม

"มันคือใคร?" เวนดี้รีบวิ่งออกไป

“ไม่เป็นไร ก็แค่นกอินทรี” ชายคนนั้นโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด

เวนดี้ขมวดคิ้วและพูดว่า “เรารีบกลับกันเถอะ มันจะไม่ดีถ้ามีคนรู้เรื่องของเรา”

"ใช่!"

วินาทีต่อมา ร่างทั้งสองหายไปอย่างรวดเร็ว

ชินี เห็นเลือดที่ข้อมือของ ชาร์ลส์ และขนตายาวของเธอก็กระพือปีก เธอมองเขาอย่างสงบและถามว่า “คุณช่วยฉันทำไม”

เขายิ้มเยาะและเอียงศีรษะไปข้างหนึ่ง มีแสงสลัวไหลในดวงตาของเขา “ผมไม่รู้ว่าคุณชอบแอบฟัง”

ชินี ตกตะลึงครู่หนึ่งแล้วใบหน้าของเธอก็แดง “อะไรนะ การแอบฟังหมายความว่ายังไง ฉันแค่เดินไปรอบๆ สวน ผิดกฎหมายหรือเปล่า?”

เธอจึงเยาะเย้ยและพูดว่า “แต่ฉันเห็นว่าพี่เขยคนนั้นไม่มีเวลาไปกับน้องสาวของฉัน เธอมาที่นี่ทำไม คุณมีจุดประสงค์อื่นอีกหรือเปล่า”

ขณะที่เธอพูด ชินี เอื้อมมือออกไปและผลักเขาออกไปอย่างเร่งรีบ

จากนั้นเธอก็จัดผมที่ปลิวปลิวไปตามลม

ชาร์ลส์มองดูท่าทางเคลื่อนไหวของเธออย่างสนุกสนาน และรอยยิ้มจาง ๆ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

หญิงสาวฉลาดจริงๆ

เห็นได้ชัดว่าเธอรู้สึกผิดที่ถูกจับได้ใบแดง

แต่เธอก็ยังสามารถโต้เถียงและโต้เถียงกับเขาได้

ถ้าจับได้นางจะเป็นผู้บริสุทธิ์ ส่วนพฤติกรรมของเขาก็น่าสงสัย

ชินี เอียงศีรษะเพื่อมองที่เขา และดวงตาของเธอตกลงไปบนมือที่บาดเจ็บของเขาอีกครั้ง จากนั้นเธอก็ยกริมฝีปากขึ้นเล็กน้อยและพูดว่า “ขอบคุณพี่เขยที่ช่วยฉันในตอนนี้ ฉันจะไม่บอกน้องสาวของฉันว่าคุณกำลังเร่ร่อนอยู่ หรือ... ความลับอื่นๆ เพื่อเป็นรางวัล ไม่ต้องห่วง ฉันไม่พูด!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชาร์ลส์ก็เยาะเย้ยและจู่ ๆ ก็เข้ามาจับเอวของเธอไว้

มือใหญ่อีกข้างจับใบหน้าเล็กๆ ของเธอและบังคับให้เธอมองมาที่เขา

“เชนี่ ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าคุณสามารถพลิกกลับด้านได้ คุณฉลาดมากเหรอ?”

ชินี ไม่ได้โกรธแต่เธอยิ้มอย่างแผ่วเบา เธอมองเข้าไปในดวงตาของเขาและไม่หลบเลี่ยงเลย

ตรงกันข้าม ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความฉลาดแกมโกง