บทที่ 52

“เชนี่ เยล!” เสียงกรีดร้องดังทะลุอากาศ

เมื่อได้ยินดังนั้น ชินี ก็หันศีรษะของเธอไปยังทิศทางของเสียงโดยไม่รู้ตัว

จูบของ Jacky Quinn ซึ่งตอนแรกมุ่งเป้าไปที่ริมฝีปากของเธอ ได้แตะไปที่แก้มของเธอแทน

ทันใดนั้นฝูงชนก็ส่งเสียงโห่ร้องและเสียงหัวเราะ

"คุณกำลังทำอะไรอยู่?" ฟานี่ แฮงค์สคือคนที่กรีดร้อง และเธอก็รีบวิ่งไปทันที

เธอจ้องไปที่ ชินี ด้วยตาสีแดงแล้วมองไปที่ Jacky เห็นได้ชัดว่าอารมณ์เสีย การแสดงออกของเธอเหมือนกับของแฟนสาวที่หึงหวง

ชินี ขมวดคิ้วและเอาหลังมือแตะแก้มเธอ คิดถึงการจูบ เธอดูเขินอายเล็กน้อย

สิ่งที่ทำให้เธออับอายยิ่งกว่าเดิมคือสายตาที่เธอพบเมื่อเงยหน้าขึ้นมอง

คู่สามีภรรยายืนอยู่ตรงข้ามกับเธอ

ชายคนนั้นจ้องมาที่เธอ ดวงตาสีเข้มของเขาดูดุร้ายและหยั่งรู้

หญิงสาวที่อยู่ข้างๆ เขาซึ่งมีใบหน้าเหมือนกับเธอ ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย

“ฟานี่ มาทำอะไรที่นี่” แจ็กกี้ที่พลาดโอกาสที่จะจุมพิตริมฝีปากของเชนี่ดูหงุดหงิดเล็กน้อย น้ำเสียงของเขาฟังดูก้าวร้าวมากกว่าปกติเล็กน้อย

ฟานี่ถึงกับอึ้ง เธอมองไปที่แจ็คกี้ที่พูดเสียงดังกับเธอเป็นครั้งแรก เธอไม่รู้ว่าจะพูดอะไร

เมื่อเห็นเช่นนั้น เจ้าภาพก็เริ่มคลายบรรยากาศอย่างรวดเร็ว

นักดนตรีที่นั่นได้รับข้อความทันทีและเริ่มเล่นเพลงให้ดังขึ้น

ช่างเทคนิคการจัดแสงยังให้ความสำคัญกับ ชาร์ลส์ Hanks และ ญานี Yales อย่างรวดเร็ว

โดยหวังว่าจะสามารถเบี่ยงเบนความสนใจของทุกคนได้

อย่างไรก็ตาม สายตาของทุกคนยังคงจับจ้องไปที่คู่หูในเกม

ท้ายที่สุด ชินี ขึ้นชื่อเรื่องชื่อเสียงที่ไม่ดีของเธอ และตอนนี้เธอกำลังสมรู้ร่วมคิดกับ Young Master Quinn

ฉากดังกล่าวสะดุดตาจริงๆ

“เมื่อกี้คุณจะทำอะไรน่ะ? คุณจะจูบเขาเหรอ? คุณอยากจะทำเรื่องสกปรกต่อหน้าคนมากมายขนาดนั้นเลยเหรอ?” ฟานี่ร้องไห้ด้วยตาสีแดง

"ฮะ?"

ชินี ทำได้เพียงจัดการรอยยิ้มที่ทำอะไรไม่ถูก

ดูเหมือนคุณแฮงค์สไม่รู้จริงๆ ว่า "ของสกปรก" หมายถึงอะไร

“ยิ้มอะไร” ฟานี่มองเธอด้วยสายตาโกรธจัด “ใครๆ ก็รู้ว่าเธอไร้ยางอาย ใครชวนมาบ้านฉัน ออกไปจากที่นี่!”

“ฟานี่ ทำอะไรอยู่” แจ็คกี้พุ่งเข้าใส่อย่างแรง เขาไม่มีความสุข

“พี่ชาย... คุณช่วยเธอเหรอ” ตาโตของฟานี่น้ำตาไหล

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ชินี รู้สึกปวดหัว เธอหันกลับมาและพร้อมที่จะจากไป

“คุณกล้าดียังไงขึ้นเสียงใส่ฉันเพราะไอ้เด็กเวรนี่” จู่ๆฟานี่ก็ตะโกนขึ้น

คำพูดของเธอทำให้ ชินี ตกอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เธอไม่แน่ใจว่าควรจากไปหรือไม่

“คุณกำลังพูดถึงเรื่องไร้สาระอะไร แค่นั้นก็พอแล้ว” แจ็คกี้ก้าวไปข้างหน้าและกำลังจะคว้าแขนฟานี่

ฟานี่รีบดึงมือออกและแจ็คกี้ก็คิดถึงเธอ “พี่คะ คุณต้องมองให้ชัดนะ รู้เปล่าว่าเธอเป็นใคร ทุกคนในบรู๊คลินรู้ดีว่าเธอคือเนื้องอกในสังคม ใครไม่รู้บ้างว่าเธอเกลี้ยกล่อมพี่เขยของเธอ ใครไม่รู้ล่ะ เธอเป็นแค่โสเภณีเหรอ?”

ทันทีที่คำพูดของฟานี่หลุด เสียงเพลงก็หยุดลงกะทันหัน

พิธีกรซึ่งถือไมโครโฟนอยู่ก็ตกตะลึงเช่นกัน

แจ็กกี้สังเกตว่ารอบๆ ตัวพวกเขา มีดวงตาหลายสิบคู่กำลังมองมาที่พวกเขา

เขาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมอง ชินี อย่างกังวล

“เธอเป็นแค่สินค้าเสียหาย เป็นเมียน้อยและอีเหี้ย ทำไมเธอถึงชอบผู้หญิงแบบนี้ ป้ากับลุงจะไม่มีวันยอมรับเธอ!”

“ฟานี่!” Jacky มาถึงขีดจำกัดของเขาแล้ว เขาคว้าแขนเธอแล้วลากเธอออกไป "มากับฉัน!"

“ทำอะไรน่ะ อย่าดึง...”

“แกคิดว่าตัวเองเป็นใคร!”

ขณะที่แจ็กกี้กำลังลากฟานี่ออกไปและเดินผ่านด้านข้างของเชนี่ เชนี่โพล่งออกมาอย่างเย็นชา

ประโยคนั้นทำให้ทุกคนตกใจอีกครั้ง

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ยานีก็อยากจะเข้าไปแทรกแซง แต่ชาร์ลส์คว้าข้อมือของเธอไว้

ยานี่รีบมองมาที่เขา ชาร์ลส์จ้องไปที่คนสามคนบนเวที อย่างสงบแต่เย็นชา

เพราะเขา ญานี จึงไม่เคลื่อนไหว

อันที่จริงเธอไม่อยากขึ้นเวทีเลย เธอแค่อยากให้ ชินี หลอกตัวเอง

เธอต้องการให้ทุกคนเกลียดเธอมากยิ่งขึ้น

อย่างไรก็ตาม หากเธอไม่ขึ้นไปเพื่อบรรเทาสถานการณ์ เห็นได้ชัดว่าเธอปล่อยให้น้องสาวกลายเป็นตัวตลก

ถ้าเธอไม่ทำอะไรเพื่อช่วยน้องสาวของเธอ แน่นอนว่าผู้ชายที่อยู่ข้างๆ เธอคงไม่ประทับใจเธอ

"คุณพูดอะไร?" ฟานี่หยุดและมองเธอด้วยความตกใจ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

เชนี่ยิ้มอย่างเย็นชา ใบหน้าสวยของเธอเย็นชาราวกับน้ำแข็งด้วยท่าทางเยาะเย้ย

“คุณคิดว่าคุณเป็นใคร ฟานี่ แฮงค์ส!”

ในกรณีนี้ รูม่านตาของฟานี่กว้างขึ้นในทันที

เธอไม่อยากเชื่อเลยว่า ชินี กล้าพูดกับเธอแบบนี้!

เธอไม่รู้ที่ของตัวเองเหรอ?

"คุณเป็นใครถึงมาตะโกนใส่ฉัน คุณมีคุณสมบัติที่จะโกรธไหม"

ขณะพูด ชินี เดินไปรอบๆ เธอและพูดว่า "เธอเพิ่งรู้วิธีพึ่งพาความมั่งคั่งของพ่อแม่และเป็นเจ้าหญิงที่เอาอกเอาใจ ถ้าคุณถูกทอดทิ้งในเมืองอื่นเพียงลำพัง คุณจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้อีกต่อไป! "

ขณะที่เธอพูด เธอขดริมฝีปากของเธอและพูดว่า “คุณบอกว่าฉันไร้ยางอายเหรอ ฮ่า เมื่อคุณไม่มีอาหารกินเป็นเวลาสามวันและแทบจะเป็นลมเพราะความหิว คุณจะรู้ว่าไม่มีอะไรไร้ค่าเท่าศักดิ์ศรี”

“เธอว่าฉันเป็นสินค้าเสียหายเหรอ ฮิฮิ ไม่ว่าของเสียหายหรือไม่ก็ตาม แต่นี่คือสิ่งที่เธอในฐานะลูกสาวของครอบครัวที่ร่ำรวยควรพูดไหม ความแตกต่างระหว่างเธอกับคนฉลาดเหล่านั้นคืออะไร แล้ว?"

ฟานี่หน้ามืดลงในทันใด “คุณ คุณ คุณ...”

“พูดตรงๆ นะ คุณเป็นแค่ปรสิตที่ดูดเลือดจากพ่อแม่ ส่วนปรสิตอื่นๆ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะแพ้และไม่ได้สร้างชื่อเสียงให้ครอบครัวก็ตาม อย่างน้อยก็จะไม่ทำให้พ่อแม่อับอาย แต่คุณ แตกต่างกัน ไม่เพียงแต่คุณทำให้ชื่อครอบครัวของคุณอับอาย คุณยังทำให้ทุกคนในบรู๊คลินรู้เรื่องนี้ด้วย คุณเป็นคนที่ไม่เหมือนใครจริงๆ!"

"อะไร?" ใบหน้าของฟานี่หยุดนิ่งขณะที่เธอตัวสั่น

“คราวที่แล้วฉันบอกเธอให้ชัดเจนแล้ว ถ้าคุณไม่เปลี่ยนนิสัยเย่อหยิ่ง คุณจะมีแต่ความอัปยศมาสู่พ่อแม่ของคุณ ในฐานะลูกสาวของครอบครัวที่มั่งคั่ง คุณควรมีลักษณะและทำตัวเหมือนคนคนหนึ่ง แน่นอน ถ้าเจ้าเลือกเป็นคนฉลาด เป็นคนไร้เหตุผล สินค้าเสียหาย และผู้หญิงไร้ยางอายที่โวยวายอย่างบ้าคลั่ง ได้โปรดเป็นแขกของฉันด้วย!”

คำพูดเล็กๆ น้อยๆ ของ ชินี ทำให้ทุกคนพูดไม่ออก